Ç ile biten 4 harfli kelimeler

Sonunda ç olan 4 harfli 45 kelime var. Ç harfi ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde ç harfi olan kelimeler listesine ya da başında ç harfi olan kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

LİNÇ

Kelime Kökeni : İngilizce

1. [isim] Birden çok kimsenin kendilerine göre suç olan bir davranışından ötürü birini, yasa dışı ve yargılamasız olarak taş, sopa vb. araçlarla döverek öldürmesi
   • "Yakalamışlar adamı. Ahali linç edecekmiş az kalsın." (Sait Faik Abasıyanık)

MALÇ

1. [isim] Toprak ve rutubet muhafazası amaçları ile çayır ve mera üzerine bırakılan veya başka yerlerden getirilip serpilen her türlü bitki artığı

MURÇ

Kelime Kökeni : Ermenice

1. [isim] Betonu kırmakta veya betona delik açmakta kullanılan sivri uçlu, çelikten yapılmış bir alet

ÖVEÇ

1. [isim] İki üç yaşındaki erkek koyun
   • "Git kumandana söyle, öveç ise, ucuz olursa iki tane de benim için alsın, anladın mı?" (Memduh Şevket Esendal)

ORUÇ

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Tanrı'ya ibadet amacıyla yeme, içme vb. şeylerden belli bir süre veya biçimlerde kendini alıkoyma
   • "Eh, biz her vakit duamızı, orucumuzu eksik etmeyiz, çok şükür!" (Necati Cumalı)
   • "Akşam Rabia ile beraber oruç bozuyor, iftar ediyoruz." (Halide Edip Adıvar)
   • "Bütün sene cumadan gayri günlerde oruç tutarım." (Reşat Nuri Güntekin)
2. Çok sevilen veya istenen şeylerden uzak durma
   • "Ayıplama kardeş, üç gündür lakırtı orucundayım." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

DREÇ

Kelime Kökeni : İngilizce

1. [isim] Ağlı kepçe, tarama ağı
   • "Dreçlerle, algarnalarla, manyetolarla avlanmak."

AĞAÇ

1. [isim] Meyve verebilen, gövdesi odun veya kereste olmaya elverişli bulunan ve uzun yıllar yaşayabilen bitki
   • "Neredesin yahu, seni bekleye bekleye ağaç olduk."
2. [sıfat] Bu gibi bitkilerin gövdesinden ve dallarından yapılan
   • "Ağaç tekne."
3. Direk

İLAÇ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bir hastalığı iyi etmek veya önlemek için türlü yollarla kullanılan madde, em, deva
   • "Hani eskiden cahillere davultozuyla minaregölgesinden ilaç yapıp paralarını alıverenler varmış." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Doktor geldi, ilaç yazdı..." (Yusuf Ziya Ortaç)
2. Çare, önlem
   • "Böylesi zor bir iş için çalışmak bana ilaç gibi geliyordu." (Cahit Uçuk)

EMEÇ

1. [isim] Su ve kara yosunlarının, kökü andıran tutunma organı

BURÇ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Kale duvarlarından daha yüksek, yuvarlak, dört köşe veya çok köşeli kale çıkıntısı
   • "Surun yıkık burçlarından baykuşlar gülüyor." (Haldun Taner)
2. Zodyak üzerinde yer alan on iki takımyıldıza verilen ortak ad
3. Demir aksamın birbirine değmesini engellemek, boşlukları doldurmak amacıyla sarı, karbon, plastik vb.nden yapılan bir motor parçası

AKAÇ

1. [isim] Bir yerde birikip kalan sıvıları, bir işlem sonunda geriye kalan artıkları, gereksiz nesneleri dışarıya akıtmak için kullanılan boru vb. araç
2. Kanal, ark, su yolu
3. Yer altı su oluğu

GENÇ

1. [sıfat] Yaşı ilerlememiş olan, ihtiyar karşıtı
   • "Genç kızı bir gece pencerede görmüştü." (Haldun Taner)
2. Gelişmesini tamamlamamış olan (bitki, hayvan)
   • "Genç ağaç. Genç at."
3. Gençlikteki özelliklerini koruyan, dinç
4. Zihin bakımından yeterince gelişmemiş, toy
5. Yeni gelişmekte olan, kısa bir geçmişi olan
   • "Atatürk'ün tabutu arkasından ağlayan on beş milyon Türk'ün yaşadığı, genç Türkiye mutluydu." (Burhan Felek)

ANAÇ

1. [isim] Yemiş verecek durumdaki ağaç
   • "Bir yıllanmış ağaca anaç derler, babaç demezler." (Burhan Felek)
2. Yavru yetiştirecek duruma gelmiş olan hayvan
3. [sıfat] İri, kart
   • "Ön sıranın başına oturmuş, iki anaç kız, baş başa konuşuyorlar." (Memduh Şevket Esendal)
4. [sıfat] Kurnaz
5. [sıfat] Deneyli, bilgili
6. [sıfat] Başına buyruk

PANÇ

...

AVUÇ

1. [isim] Elin iç tarafı, apaz, hapaz
   • "Balo ve kokteyl partisine bir davetiye alabilmek için keselerinin ağzını açmak kifayet etmezse, avuçlarını açarlar." (Haldun Taner)
   • "Sen avucunu yalarsın! Beni daha fazla rahatsız etme, tamam mı?" (Erhan Bener)
   • "Sizin analarınızın, babalarınızın hayat idealini avucumun içi gibi bilirim." (Haldun Taner)
2. Elin yarı yumulmuş durumu
   • "Buğdayı avucu ile aldı."

FERÇ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Dişi canlılarda üreme organının dış bölümü, vulva

GÖNÇ

1. [sıfat] Zengin, varlıklı

KONÇ

1. [isim] Ayağa giyilen şeylerde ayak bileğinden baldıra doğru olan bölüm
   • "Çorap koncu. Çizme koncu."

FEVÇ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] İnsan kalabalığı

DERÇ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Alma, toplama
2. Kaydetme