Başında ze olan 5 harfli 22 kelime var. Ze ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde ze olan kelimeler listesine ya da sonu ze ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında ze bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ZERRE

Kelime Kökeni: Arapça ẕerre

  1. [isim] Çok küçük parçacık; habbe
    • "Kendi servetinden bir zerresini vatan namına feda etmemişti." (Ömer Seyfettin)
  2. [eskimiş] 0,00156 gram olan ağırlık ölçü birimi
ZELİL

Kelime Kökeni: Arapça ẕelīl

  1. [sıfat, eskimiş] Hor görülen, aşağı tutulan, aşağılanan
    • "Batı'ya, bu zelil tavırla kabul ettirilmesi mümkün hiçbir şey olamazdı." (Necip Fazıl Kısakürek)
ZECİR

Kelime Kökeni: Arapça zecr

  1. [isim, eskimiş] Yaptırmama, yasaklama
  2. Bakınız zorlama
  3. Eziyet etme
ZERDE

Kelime Kökeni: Farsça zerde

  1. [isim] Safranla renk ve koku verilen bir çeşit şekerli pirinç peltesi
ZENNE

Kelime Kökeni: Farsça zenāne

  1. [isim, eskimiş] Kadın işi
    • "Zenne çorabı."
  2. [tiyatro] Orta oyununda veya Karagöz'de kadın rolüne çıkan erkek oyuncu
ZENCİ

Kelime Kökeni: Arapça zencī

  1. [isim] Siyah ırktan olan kimse; siyahi, siyah adam, Arap
    • "Avrupalılar arasında bizi zenci gibi kara zannedenler varmış." (Falih Rıfkı Atay)
ZEYİL

Kelime Kökeni: Arapça ẕeyl

  1. [isim, eskimiş] Bakınız ek
  2. Bir yazıya ek olarak katılan parça
  3. Bir eseri tamamlamak için sonradan yazılan ek eser
ZEHAP

Kelime Kökeni: Arapça ẕehāb

  1. [isim, eskimiş] Bakınız sanı
ZEFİR

Kelime Kökeni: Fransızca zéphyr

  1. [isim] Genellikle gömlek yapımında kullanılan, çizgili, ince, pamuklu bir kumaş türü
ZELVE

Kelime Kökeni: Rumca

  1. [isim] Çift öküzünün boyunduruktan çıkmaması için boynunun iki yanından boyunduruğa, aşağıya doğru geçirilen çubuk
ZECRİ

Kelime Kökeni: Arapça zecrī

  1. [sıfat, eskimiş] Zorlayıcı, zorlayan, yasaklayan
ZEMİN

Kelime Kökeni: Farsça zemīn

  1. [isim] Bakınız taban (I)
    • "Kırmızı bir zemin üstünde bir sürü insan, havada uçan beyaz bir kuşa bakıyorlardı." (Memduh Şevket Esendal)
  2. Kumaş, süslü kâğıt, halı, yer muşambası, tablo vb. desenli nesnelerde, biçimlerin üzerinde yer aldığı renk
    • "Zemini mavi bir halı. Zemini beyaz bir basma."
  3. [mecaz] Bakınız temel
    • "Asıl sohbet zemini nadide yemek tarifi, köşk ve bahçe tanzimidir." (Refik Halit Karay)
  4. [mecaz] Bakınız ortam
    • "1908'den önceki zemin ve zamanı göz önüne almalı." (Yahya Kemal Beyatlı)
  5. [eskimiş] Bakınız dünya
  6. [spor] Oyun sahasının yüzeyi
ZEVCE

Kelime Kökeni: Arapça zevce

  1. [isim] Bir erkeğin evlenmiş olduğu kadın
    • "Zevcesinden aldığı yüz kızartıcı mektuplar alenen nasıl okunur ve neler anlatılır?" (Necip Fazıl Kısakürek)
ZEHİR

Kelime Kökeni: Farsça zehr

  1. [isim] Organizmaya girdiğinde kimyasal etkisiyle fizyolojik görevleri bozan ve miktarına göre canlıyı öldürebilen madde; ağı, sem (I), zıkkım
    • "Evvela bir yumruk vurdu sersemledim, sonra ağzıma bilmediğim bir zehir tıktı, işte bu zehirle bayıldım." (Falih Rıfkı Atay)
  2. [mecaz] Büyük üzüntü, acı, keder, sıkıntı
    • "Dünya ile küsmüş, içi zehir dolu olarak yaşamıştı bütün gençliğini." (Necati Cumalı)
ZEBUN

Kelime Kökeni: Farsça zebūn

  1. [sıfat, eskimiş] Güçsüz, zayıf, âciz olan
    • "İnsan gözünden ziyade, bu kafese konmuş vahşi, yırtıcı hayvanların, içleri hırs, haşinlik ve ürkeklikle dolu, heybetli fakat zebun gözlerine benziyordu." (Refik Halit Karay)
ZEBUR

Kelime Kökeni: Arapça zebūr

  1. [isim] Hz. Davut'a gönderilen, Tanrı buyruklarını içeren kutsal kitap
ZEBRA

Kelime Kökeni: İtalyanca zebra

  1. [isim] Tek parmaklılardan, ata benzeyen, derisi çizgili, Afrika'da yaşayan memeli hayvan (Equus zebra)
ZEKAT

Kelime Kökeni: Arapça zekāt

  1. [isim, din bilimi] Zenginlerin sahip olduğu mal ve paranın kırkta birinin fakirler başta olmak üzere Kur’an’ın belirlemiş olduğu yerlere dağıtılmasını öngören, İslam’ın beş şartından biri
    • "Abus çehreli bir adamın ne namazı ne niyazı ne zekâtı ne orucu makbuldür." (Ömer Seyfettin)
ZEBAN

Kelime Kökeni: Farsça zebān

  1. [isim, eskimiş] Bakınız dil (I)
ZEVAT

Kelime Kökeni: Arapça ẕevāt

  1. [isim, eskimiş] Kişiler, zatlar
    • "Gazetenin, mutat zevat adını verdiği arkadaşlarımız ki daima Atatürk'ün yanında bulunurlar." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü