Başında ye olan 7 harfli 66 kelime var. Ye ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde ye olan kelimeler listesine ya da sonu ye ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.
Karmaşık harflerden başında ye bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.
Harf Sayısına Göre Kelimeler
E Y Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler
2 Harfli Kelimeler
EY, YE
Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.
Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)
- YENİKLİ
- ...
- YERBERİ
-
-
[isim]
Dünya çevresinde dolanan bir uydunun gerçek veya görünür yörüngesinin dünyaya en yakın noktası
-
[isim]
Dünya çevresinde dolanan bir uydunun gerçek veya görünür yörüngesinin dünyaya en yakın noktası
- YEĞLEME
-
-
[isim]
Yeğlemek işi, tercih
-
[isim]
Yeğlemek işi, tercih
- YEDİNCİ
-
-
[sıfat]
Yedi sayısının sıra sıfatı, sırada altıncıdan sonra gelen
-
[sıfat]
Yedi sayısının sıra sıfatı, sırada altıncıdan sonra gelen
- YETİŞİN
- ...
- YETİŞİM
-
-
[isim]
Belirli bir düzeyde eğitim görme, formasyon
- "Yetişimi güçlü bir genç."
-
[isim]
Belirli bir düzeyde eğitim görme, formasyon
- YEDİLER
-
-
[isim]
Yedi kişilik evliya topluluğu
-
[isim]
Yedi kişilik evliya topluluğu
- YERİNDE
-
-
[sıfat]
İyi, yeterli
- "Binbaşı, uzun boylu, ince yapılı, uzun kır bıyıklı, yaşlı ise de gücü yerinde, her işe eli yatan bir adam." (Memduh Şevket Esendal)
- "Hayatını değiştirme kararımı yerinde bulması beni de memnun etti." (Cahit Uçuk)
-
Zamanı, yeri uygun düşerek, gerektiği biçimde
- "Yerinde konuşmak."
-
[zarf]
Durumunda
- "Sıkılacak ne var, doktor onun babası yerinde." (Memduh Şevket Esendal)
-
[sıfat]
İyi, yeterli
- YEDİGEN
-
-
[isim]
Yedi kenarlı çokgen
-
[sıfat]
Bu biçimde olan
-
[isim]
Yedi kenarlı çokgen
- YEDEKLİ
-
-
[isim]
Halk edebiyatında yedeklerle yazılan manzume
-
[isim]
Halk edebiyatında yedeklerle yazılan manzume
- YEMEKLİ
-
-
[sıfat]
Yemek de yenilen
- "Yemekli nişan."
-
Yemek de verilen
- "Yemekli pansiyon."
-
[sıfat]
Yemek de yenilen
- YEKPARE
-
Kelime Kökeni : Farsça
-
[sıfat]
Bir parçadan oluşan, tek parça, bütün
- "Pencerelerin karşı duvarı yerden tavana kadar yekpare aynayla örtülüydü." (Cahit Uçuk)
-
[zarf]
Tek parça olarak, bütün olarak
- "Tarih, yekpare görülecek, topyekûn sevilecek yahut da nefret edilecek bir şey değildir." (Yahya Kemal Beyatlı)
-
[sıfat]
Bir parçadan oluşan, tek parça, bütün
- YERİNME
-
-
[isim]
Yerinmek işi, teessüf
-
[isim]
Yerinmek işi, teessüf
- YERGİCİ
-
-
[isim]
Yerme huyu olan, yerme özelliği olan kimse
-
[isim]
Yerme huyu olan, yerme özelliği olan kimse
- YERKÜRE
-
-
[isim]
Dünya
-
[isim]
Dünya
- YEDİGİR
- ...
- YENİDEN
-
-
[zarf]
Gene, yine, bir daha, tekrar
- "Yemekhaneye indiğim zaman gönül bulantılarım yeniden teperdi." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
-
[zarf]
Gene, yine, bir daha, tekrar
- YETİNME
-
-
[isim]
Yetinmek işi, kanaat, iktifa
-
[isim]
Yetinmek işi, kanaat, iktifa
- YEPYENİ
-
-
[sıfat]
Çok yeni, hiç kullanılmamış
-
Alışılmamış, görülmemiş
- "Millet, büyükleri ve küçükleriyle beraber yepyeni bir devlet kurmuşlar, zaferle idare ediyorlar." (Aka Gündüz)
-
Tertemiz, çok yeni
-
[sıfat]
Çok yeni, hiç kullanılmamış
- YENİŞME
-
-
[isim]
Yenişmek işi
-
[isim]
Yenişmek işi