Uy ile başlayan 9 harfli kelimeler

Başında uy olan 9 harfli 47 kelime var. Uy ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde uy olan kelimeler listesine ya da sonu uy ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında uy bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

UYUŞUKLUK

1. [isim] Uyuşuk olma durumu
   • "Öyle bir uyuşukluk içindeydim ki kalkıp gidemiyordum." (Sait Faik Abasıyanık)

UYDURUKÇU

1. [isim] Bazı şeyleri uydurarak anlatan kimse
2. Uyduruk kelimeler kullanan kimse
   • "Türkçemizin kötü kaderini uydurukçular ve şu veya bu grup değil, doğrudan doğruya, devletimizin yüksek planda sorumluluğunu yüklenmiş kimselerin meselenin önemini kavrayamayışları çizmiştir." (Tarık Buğra)

UYDUSAVAR

1. [isim] Uzaya gönderilen ve nükleer silah taşıyan uydulara karşı geliştirilen silah sistemi

UYUŞUMSUZ

1. [sıfat] Aralarında uyuşum bulunmayan
   • "Piyano ile musikimizin icra edilmesinde üçüncü ve dördüncü derecelerde uyuşumsuz sesler hissedileceğini söylemektedir." (Fikri Soysal - Hikmet Toker)

UYUKLAMAK

1. [nesnesiz] Oturduğu yerde hafif uykuya dalmak
   • "Kızım, uyukluyorsun, dadını git bul, seni yatırsın, haydi..." (Peyami Safa)
2. [mecaz] Sessiz ve sakin hâlde durmak
   • "Dingin sularda uyuklarken siyah kuğular / İçimde ses kumaşları dokunur çağlayanların" (Bahaettin Karakoç)

UYDURULUŞ

1. [isim] Uydurulmak işi
   • "Buraya nakliniz, serbestliğinizin sözüm ona bir kitaba uyduruluşu olacak..." (Halikarnas Balıkçısı)

UYGULAYIŞ

1. [isim] Uygulamak işi
   • "Fakat, bu huyunu insanlar üzerinde uygulayışın çok acı idi." (Kerime Nadir)

UYDURMACA

1. [sıfat] Düzmece, sahte, yalan yanlış (bilgi, haber)
2. Kural dışı türetilmiş (söz vb.)
   • "Türkçenin kurallarına uygun olarak dikkatle türetilen güzel, yeni terimlere Türkçe yerine öz Türkçe diyerek bir ayrım yapmak, hele hele bu terimlere ‘uydurmaca’ demek büyük bir hatadır." (Oktay Sinanoğlu)

UYURGEZER

1. [sıfat] Uykusu sırasında konuşan, yürüyen (kimse); sairfilmenam
   • "O da hemen kalkıyor, dışarıya çıkıyor, bir uyurgezer yalnızlığında, arabaların arasından Çekmece’ye kadar gidiyor, ezilmediğine şaşarak, bir lokantaya giriyor." (Yaşar Kemal)

UYDULAŞMA

1. [isim] Uydulaşmak durumu

UYAKLANIŞ

1. [isim, edebiyat] Bakınız kafiyeleniş

UYGULAYIM

1. [isim] Fizik, kimya, matematik vb. bilimlerden elde edilen verileri iş ve yapım alanında uygulama; teknik
   • "Türkçenin en güncel sorunu çağımızın düşün, bilim, uygulayım alanlarında baş döndürücü bir hızla ürettiği kavramları kendi kaynaklarından doğan ögelerle karşılamaktır." (Tahsin Yücel)
2. [sıfat] Bu uygulamaya ilişkin
3. Genel anlamda bir işin doğru yolu yordamı, yöntemi

UYDURMACI

1. [sıfat] Uydurma işini yapan
2. Bakınız palavracı
   • "Uydurmacı, insanı aldatırmış, dereye tepeye götürürmüş, kaybedermiş." (Kemal Tahir)
3. Kelime uyduran kimse

UYGULANMA

1. [isim] Uygulanmak işi
   • "Oysa bugün artık sahnede uygulanması olanak dışı hiçbir teknik yok." (Adalet Ağaoğlu)

UYGULANIŞ

1. [isim] Uygulanmak işi

UYDURULMA

1. [isim] Uydurulmak işi

UYGULATIŞ

1. [isim] Uygulatmak işi

UYARLAMAK

1. [-e, -i] Birbirine herhangi bir bakımdan uyar duruma getirmek; intibak ettirmek
2. Edebî eserleri, sinema, tiyatro, radyo ve televizyonun teknik imkânlarına uygun duruma getirmek; adapte etmek
   • "Türkiye’de, ataları ilk tiyatrocuların eğilimine uyarak koyu bir melodram bulmuş nereden bulmuşsa onu sinemaya uyarlamış." (Lütfi Ömer Akad)
3. Bir yabancı eseri, kişi ve yer adlarını değiştirerek yerli bir eser durumuna getirmek; adapte etmek
   • "Öyle ki, Ahmet Vefik Paşa, bunları sanki uyarlamamış, kendi yazmıştır." (Sevim Güray)

UYGULATMA

1. [isim] Uygulatmak işi

UYKULULUK

1. [isim] Uykulu olma durumu