Başında uy olan 8 harfli 24 kelime var. Uy ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde uy olan kelimeler listesine ya da sonu uy ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında uy bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

UYUVERME

  1. [isim] Uyuvermek işi
UYGUNSUZ

  1. [sıfat] Uymayan, yakışık almayan, yaraşmayan; münasebetsiz, namünasip
    • "Onca yıl hapis yattık, uygunsuz, güdümsüz bir işini görmedim." (Ahmet Ümit)
  2. Kötü davranışlarda bulunan, çirkin hareketleri olan
    • "Fakat gitgide içlerine uygunsuz adamlar ve türlü fesatlar karışmış." (Necip Fazıl Kısakürek)
UYUKLAMA

  1. [isim] Uyuklamak işi
    • "Konuşmanın orta yerinde başı önüne düşüp uyuklamaya, horlamaya başlar." (Metin And)
UYUTUMCU

  1. [isim] Bakınız hipnozcu
UYDURMAK

  1. [-e, -i] Uymasını sağlamak; yakıştırmak
    • "Gözlerini kilidi sökülmüş ve büyümüş anahtar deliğine uydurdu." (Peyami Safa)
  2. [-i] Hayal gücünden yararlanarak gerçek dışı bir şey söylemek, yakıştırmak; düzmek
    • "Terzinin kendi sözünü yanlış anlamış olduğu hikâyesini uydurmuş olmalıydı." (Abdülhak Şinasi Hisar)
  3. Yalan söylemek, düzmece laflar etmek
  4. [-i, teklifsiz konuşmada] Yolunu bulup elde etmek, sağlamak, bulmak, tedarik etmek
  5. [-i, kaba konuşmada] Cinsel birleşmede bulunmak
UYGUNLUK

  1. [isim] Uygun olma durumu; yakışık, mutabakat, mukarenet
  2. Bir elçinin bir ülkeye atanmasından önce o ülkeden istenen uygun görme yazısı; agreman
  3. [matematik] Bakınız eşitlik
UYARINCA

  1. [zarf] Bakınız gereğince
    • "Toplumumuzda sanatçı-edebiyatçının bir lokma bir hırka felsefesi uyarınca yaşaması beklenir." (Tomris Uyar)
UYARILMA

  1. [isim] Uyarılmak işi
UYRUKSUZ

  1. [sıfat] Herhangi bir devletin uyruğunda olmayan; tabiiyetsiz
UYUŞUMLU

  1. [sıfat] Aralarında uyuşum bulunan
    • "Dolayısıyla devamlılık kurgusunu temel alan bir popüler filmdeki sahneler uyuşumlu bir şekilde birbirine bağlı olmalıdır." (Gökhan Gültekin)
UYARILIŞ

  1. [isim] Uyarılmak işi
UYAROĞLU

  1. [isim, mecaz] Bulunduğu ortama ve koşullara kolaylıkla uyum sağlayan kimse
    • "Sahi, dedi, imzam çok sert değil mi? Oysa ben, yumuşak huylu biriyim, uyaroğluyum." (Demirtaş Ceyhun)
UYARLAMA

  1. [isim] Uyarlamak işi; adaptasyon
  2. [edebiyat] Bir eseri çevrildiği dilin, konuşulduğu toplumun yaşayışına, inançlarına uydurma
  3. Edebî eserleri, sinema, tiyatro, radyo ve televizyonun teknik imkânlarına uygun duruma getirme; adapte etme
  4. [teknik] Birbirine uydurma
  5. [sıfat] Uyarlanmış, adapte edilmiş
UYGARLIK

  1. [isim] Uygar olma durumu; medeniyet, medenilik
  2. Bir ülkenin, bir toplumun, maddi ve manevi varlıklarının, fikir, sanat çalışmalarıyla ilgili niteliklerinin tümü; medeniyet
    • "Gerçekten uygarlık nimetlerinin gençlere bir faydası oldu ama daha çok bundan büyükler istifade ediyor." (Halide Edip Adıvar)
UYGULAMA

  1. [isim] Uygulamak işi; kılgı, uygu, tatbik, tatbikat, pratik
    • "Yaptığımızın keyfî bir uygulama olduğunun farkında ama bir şey de söyleyemiyor." (Ahmet Ümit)
  2. Kuramsal bir bilgiyi, ilkeyi, düşünceyi herhangi bir alanda hayata tatbik etme; tatbik
    • "Bir çeşit uygulama oluyordu yazdıkları." (Necati Cumalı)
  3. Bir sanat ve bilim dalının ilkelerini düşünce alanından uygulama alanına geçirip gerçekleştirme işi; kılgı, tatbik, ameliye, pratik, aplikasyon
  4. [hukuk] Bakınız infaz
UYRUKLUK

  1. [isim] Uyruk olma durumu; tabiiyet (II)
    • "Kıbrıs’ta yaşayan Türklerin uyrukluğu sorunu Lozan’da gündeme gelmiş ve sorun Lozan Barış Antlaşması’nın 21. maddesinde çözümlenmiştir." (Mustafa Tarakçı)
UYSALLIK

  1. [isim] Uysal olma durumu
    • "İki derin ve çocuk gibi siyah gözleri, kalın tüylü kaşları altından uysallıkla bakıyor." (Halide Edip Adıvar)
  2. Uysalca davranış
    • "Hemen göze çarpan bir kırıtkanlık ve uysallık vardı." (Falih Rıfkı Atay)
UYMAZLIK

  1. [isim] Uymama durumu
    • "Bu yıllara göre çağa uymazlık gösteren fıkraların hocaya mal edilmemesi gerekir." (İsmail Karaahmetoğlu)
UYABİLME

  1. [isim] Uyabilmek işi
UYANILMA

  1. [isim] Uyanılmak işi
    • "Neyi bekleyecekler; hastanın komadan uyanmasını mı, yoksa dünya gözüyle uyanılması muhal bir uykuya geçmesini, toprak şilteli beşiğe girmesini mi?" (Necip Fazıl Kısakürek)
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü