Uy ile başlayan 7 harfli kelimeler

Başında uy olan 7 harfli 30 kelime var. Uy ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde uy olan kelimeler listesine ya da sonu uy ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında uy bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

UYUŞKAN

1. [sıfat] Herkesle veya her şeyle kolayca uyuşabilen
   • "Bütün etrafıyla öyle uyuşkan biri olmuştu ki vaktiyle gözlerine batan, asabını bozan, kendisini yoran şeyler şimdi birer nimet gibi geliyor." (Abdülhak Şinasi Hisar)

UYLAŞIM

1. [isim] Saymaca bir şey benimsemek için yapılan anlaşma
2. Bakınız uzlaşma
   • "Bu en azından bir ortak uylaşım zemini, dolayısıyla bir kurallar dizisi gerektirir." (Füsun Akatlı)

UYARTMA

1. [isim] Uyartmak işi

UYUNMAK

1. [nesnesiz] Uyuma işi yapılmak
   • "Tahtakurusu yüzünden çok defa kompartımanlarda uyunmazdı." (Falih Rıfkı Atay)

UYSALCA

1. [zarf] Uysal bir biçimde
   • "Önce buna dikkat etti ve sonra uysalca söyleneni yaptı." (Orkun Uçar)

UYDURUK

1. [sıfat] Bakınız uydurma
   • "Bu sınıfların içindekiler de gene bu uyduruk kavramlara göre sıralanıyor, rütbeleniyor." (Tarık Buğra)
2. Derme çatma, işe yaramaz
3. İpe sapa gelmez
   • "Liseyi zar zor bitirmiş, uyduruk işlerde yıllarca sürünmüştü." (Sulhi Dölek)

UYLAŞMA

1. [isim] Bakınız uzlaşma

UYKULUK

1. [isim] Kasaplık hayvanların timüs ve pankreas bezlerine verilen ortak ad
2. [ağızlardan] Kundaktaki çocukların avucunda biriken kir

UYANMAK

1. [nesnesiz] Uyku durumundan çıkmak
   • "Seher vaktine yakın uyanmışım." (Necip Fazıl Kısakürek)
2. Bitkiler canlanıp yeşermeye başlamak
   • "Tomurcuklar patlamış, tabiat iyiden iyiye uyanmıştı." (Burhan Felek)
3. Ortaya çıkmak
   • "Sevda, dedim, gönlümde bir coşkun ateş dalgalandı / Gözüm daldı, hayalimde yine binbir zevk uyandı" (Enis Behiç Koryürek)
4. [mecaz] Gerçekleri anlar, kavrar duruma gelmek
5. [mecaz] Bilgisizlikten kurtulmak
6. [argo] Cinsel yönden hazır duruma gelmek

UYDURUŞ

1. [isim] Uydurmak işi
   • "Fakat lisana hâkim oluşu, lisanı vezne uyduruşu noktasından hepsinden daha kuvvetlidir." (Agâh Sırrı Levend)

UYUTMAK

1. [-i] Uyumasını sağlamak, uyur duruma getirmek; yatırmak
   • "Bana gülümsedi ve arkasından kapısı açık duran bir küçük odayı işaret etti, yavaş bas, çocukları uyuttum, dedi." (Safiye Erol)
2. [mecaz] Acı, keder vb.ni hafifletmek
   • "Yeisimi uyutmak için dimağımı tarih okumakla yoruyorum." (Reşat Nuri Güntekin)
3. [mecaz] Bir şeyi ilgi konusu olmaktan çıkarmak, unutturmak
4. [mecaz] Birini aldatmak, kandırmak
   • "Bugün yarın diye uyuttun durdun beni." (Attilâ İlhan)

UYLAMAK

1. [nesnesiz] Sürekli aynı şeyi yapmak, bıktıracak kadar tekrarlamak
   • "Şu Fakiha Abla da amma uyladı ha!... Gidip gelip soruyor: Bir şey var mı?" (Mustafa Balel)

UYGARCA

1. [zarf] Uygar bir biçimde; medenice
   • "Sanat eserinin yazarınca savunulmasına yetkin ve uygarca mı davranıyoruz acaba bugün?" (Selim İleri)
2. [sıfat] Bakınız çağdaş
   • "Osmanlı tiyatrosu her bakımdan tiyatro alanında uygarca bir atılım olmuştur." (Metin And)

UYUTUCU

1. [sıfat] Uyku getiren, uyku veren
   • "Kadının bileğinden damarlarına akıtılan uyutucu ve besleyici ilacı artık kullanmayınız." (Abdullah Ziya Kozanoğlu)

UYARSIZ

1. [sıfat] Uygun davranışta bulunmayan, uyumlu görünmeyen (kimse)
   • "... yerli gülmecelerimizde Ömer Seyfettin’in Efruz Bey’i, Zübük, topluma uyarsız kişilerdir." (Aziz Nesin)
2. Uygun olmayan, uyum sağlamayan
   • "Böylesi bir dil deyim yerindeyse amacına uyarsız bir dildir, bir bakıma da amacına uyarlı tek dildir." (Afşar Timuçin)

UYARMAK

1. [-i] Bir kimseye bir davranışta bulunmasını veya bulunmamasını söylemek; ikaz etmek
   • "Mustafa Kemal Paşa gittikten sonra gelen mebuslar beni uyarıyorlardı." (Falih Rıfkı Atay)
2. Görevini gereği gibi yapmayan kimseye nasıl davranması gerektiğini hatırlatmak, ihtarda bulunmak
3. [biyoloji] Bir canlının herhangi bir organını dıştan bir etki ile görev yapmaya zorlamak
4. [ağızlardan] Öğütle yola getirmeye çalışmak

UYDURMA

1. [isim] Uydurmak işi; tasni
2. Bakınız şişirme haber
3. [sıfat] Gerçek dışı, uydurulmuş olan; uyduruk, yalan, sahte, asılsız, düzme, musanna
   • "Atatürk'ün Osmanlıcayı Türkçeleştirmek hususundaki güzel arzusunu bugünkü 'uydurma dilcilik' gayretine alet etmişiz." (Burhan Felek)
4. [sıfat] Yeni bir biçim verilmiş
   • "Ben babamın eskilerinden uydurma şeylerle giyiniyordum." (Halit Ziya Uşaklıgil)
5. Bir değeri olmayan

UYKUSUZ

1. [sıfat] Uyumamış veya uykusunu alamamış
   • "Keşfedilmiş Amerika'yı yeniden keşfetmek üzere çıktığım uzun, engebeli, uykusuz yolculuklarımda Halim'in gözleri sulandı." (Adalet Ağaoğlu)
2. [zarf] Uyumadan, uykusunu almadan
   • "İki geceyi uykusuz geçirdim." (Ahmet Ümit)

UYUZLUK

1. [isim] Uyuz olma durumu
   • "Birinci Dünya Savaşı sırasında kellik, uyuzluk da salgın hâlde idi." (Malik Aksel)
2. [mecaz] Bakınız parasızlık

UYAKSIZ

1. [sıfat, edebiyat] Bakınız kafiyesiz
   • "Onun ölçüsüz, uyaksız yazdığına bakıp yanılmamalı, yüzyılımızın en disiplinli ozanıdır o." (Melih Cevdet Anday)