Uy ile başlayan 6 harfli kelimeler

Başında uy olan 6 harfli 30 kelime var. Uy ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde uy olan kelimeler listesine ya da sonu uy ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında uy bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

UYUTUM

1. [isim] Bakınız hipnoz
   • "Üstelik bunlarda sanki toplu uyutum gibi bir şartlandırma yöntemi uygulanıyordu." (Metin And)

UYUNMA

1. [isim] Uyunmak işi

UYUYUŞ

1. [isim] Uyumak işi

UYARIM

1. [isim, biyoloji] Bir uyaran karşısında organizmanın gösterdiği tepki; tembih
2. Bir uyarma sebebiyle herhangi bir kasta, salgı bezinde olan açık veya gizli değişme; tembih

UYARLI

1. [sıfat] Bakınız uyumlu
   • "Kötü beslenen toplumlarda ise insanlar aldıkları besinin miktar ve kalitesiyle uyarlı kalıplar içinde davranır, bundan dolayı güçsüz olurlar." (Osman Nuri Koçtürk)

UYUŞMA

1. [isim] Bakınız uzlaşma
   • "Hayvanlar, bitkiler, böcekler, çocuklar doğa ile uyuşma içindedirler." (Necati Cumalı)

UYUZLU

1. [sıfat] Uyuz hastalığı olan (kimse)
   • "Uyuzlunun bilekleri cılk yara içindeydi." (Sait Faik Abasıyanık)

UYUŞUM

1. [isim] Uyuşma durumu; uyuşurluk
   • "Bir uyuşuma varmanın tadını çıkara çıkara güneşli kaldırımda yürüyordu." (Mustafa Necati Sepetçioğlu)
2. [sinema, televizyon] İki çekim arasında hareket, anlam, ışık, dekor, donatım, oyun bakımlarından aykırılık olmama durumu

UYULMA

1. [isim] Uyulmak işi

UYUŞUK

1. [sıfat] Duymaz ve hareket edemez duruma gelmiş, uyuşmuş
   • "Terli, sıcak, uyuşuk vücudu, yatağın çukuruna yapışmış, kımıldayamıyor bile." (Peyami Safa)
2. [mecaz] Gevşek, tembel, sünepe olan; uyuntu
   • "Pencerenin önündeki güneşte uyuşuk uyuşuk yatan pamuk kadar beyaz kedi pencereden atlayarak ihtiyar kadının seccadesinin yanına uzandı." (Hasan Mahir)

UYKULU

1. [sıfat] Uyku gereksinimi olan
   • "Gözleri her zaman uykuludur." (Sait Faik Abasıyanık)
2. Uyku sersemi olan
   • "Uykulu gözlerini kırpıştırarak çöp tepelerine doğru yürüdüler." (Lâtife Tekin)
3. [zarf] Uyku sersemi olarak
   • "Kayalar, ağaçlar, sular, börtü böcek, geyikler, tilkiler, çakallar, koyunlar, kuzular bir sabah buğusu içinde uykulu geriniyorlardı." (Yaşar Kemal)

UYARIŞ

1. [isim] Uyarmak işi
   • "O susuyor, ben bunu Kâmuran'ın yüzüne bakmak için bir uyarış sayıyordum." (Halide Edip Adıvar)

UYUMLU

1. [sıfat] Uyumu olan; uyarlı, ahenkli, imtizaçlı
   • "Kadından anladığı uyumlu arkadaşlık, çıtkırıldım olmamak, güzel, alımlı olmaktı." (Necati Cumalı)
2. Bulunduğu şartlara kolayca uyma yeteneğinde olan, kolay intibak eden
3. Diğer bir nesneye veya sisteme kolayca uyabilen, uyum sağlayabilen (bilgisayar vb.)
4. [ruh bilimi] Çevresine karşı kendisi ve toplum için yararlı olacak biçimde tepki verebilme yeterliği olan (kimse)

UYKUCU

1. [isim] Uykuyu seven, çok uyuyan kimse

UYARMA

1. [isim] Uyarmak işi; ihtar
2. [biyoloji] Bir duyu organını, bütün bir sinir düzenini, kendi dışındaki bir nesne veya durumun bir tepkide bulunmaya yöneltmesi

UYMACI

1. [sıfat, toplum bilimi] Uymacılık yanlısı olan (kimse); konformist

UYMACA

1. [isim] Bakınız uzlaşma

UYARTI

1. [isim, ağızlardan] Uyarmak için söylenen söz
2. Uyaran kimse veya şey
3. [biyoloji] Canlı protoplazmanın çalışmasına etki eden herhangi bir etken veya ortam değişikliği, bir sinirde itme meydana getiren etken
   • "Kişi, uyartıyı verir vermez ağrıyı algılayacaktır düşüncesiyle yola çıkılıyor..." (Yunus İlik)

UYARAN

1. [sıfat] Uyarma işini yapan (kimse veya şey)
2. Organizmada uyarım yaratan
   • "Kahve, uyaran maddelerden biridir."
3. [isim] Bir uyarım, bir tepki yaratan herhangi bir güç

UYLAMA

1. [isim] Uylamak işi