Ur ile biten 6 harfli kelimeler

Sonunda ur olan 6 harfli 50 kelime var. UR ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde ur olan kelimeler listesine ya da başında ur olan kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MENFUR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Nefret edilen, iğrenç, tiksindirici

KAMBUR

1. [isim] Bel veya göğüs kemiğinin eğrilmesi, raşitizm sonucu sırtta ve göğüste oluşan tümsek, kambur zambur
   • "Mavi gözlü, köse, kamburu çıkmış bir ihtiyardı." (Ömer Seyfettin)
2. Bazı hayvanların sırtındaki çıkıntı
   • "Gümüş saplı bastonuna dayanarak yürüyen kamburu çıkmış kadit bir âyan azası misali, ağır ağır bizim tarafa geçti." (Haldun Taner)
3. Yapı veya eşyada dışarıya doğru eğrilme
4. [sıfat] Vücudunda bu tümsek bulunan (kimse)
5. Sıkıntı, dert

BURDUR

...

SANTUR

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Kanuna benzeyen, tokmaklarla çalınan bir tür telli çalgı

KONKUR

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Yarış, yarışma

ANAMUR

...

OTOBUR

1. [sıfat] Otçul

NALBUR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] At nalı yapan demirci
2. Çivi, kilit, menteşe gibi yapı işlerinde kullanılan şeyleri satan kimse, hırdavatçı

LANGUR

Kelime Kökeni : İngilizce

1. [isim] Maymunlardan, Hindistan'da yaşayan, kül rengi veya kırmızıya çalan sarı tüylü, büyük bir maymun (Presbytis entellus)

DESTUR

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] İzin, müsaade
2. [ünlem] (destu:r) "Yol verin, savulun, izin verin" anlamlarında kullanılan bir söz
3. [ünlem] Karanlık, ıssız yerlere pis veya atık su dökerken cin çarpmasın diye yüksek sesle söylenen bir söz

MESRUR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Sevinmiş, sevinçli

TAMBUR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Klasik Türk müziğinin başlıca çalgılarından biri olan, yay veya mızrapla çalınan, uzun saplı, telli çalgı
   • "... eczacı İhsan Bey'in tamburundan ağır tınlamalı birtakım sesler geliyordu." (Atilla İlhan)

SUNGUR

1. [isim] Doğana benzeyen, yırtıcı, avcı kuş

KANCUR

1. [isim] İzmarit balığının küçüğü

MAHSUR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Kuşatılmış, sarılmış, çevrilmiş

MAĞRUR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Kurumlu, gururlu, kibirli, kendini beğenmiş
   • "İdris bir imparator gibi mağrurdu." (Sait Faik Abasıyanık)

ABAJUR

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Işığı bir yere toplamak, doğrudan doğruya gözlere vurmasını önlemek için kullanılan, kâğıt, kumaş, maden veya renkli camdan yapılmış lamba siperi
2. Genellikle üzeri siperli masa lambası veya ayaklı lamba
   • "... baş ucundaki abajuru açık bırakmıştı." (Haldun Taner)

MESTUR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Örtülü, kapalı, gizli

MAĞFUR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Affolunmuş, bağışlanmış

MEZKUR

...