U ile biten 7 harfli kelimeler

Sonunda u olan 7 harfli 308 kelime var. U harfi ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde u harfi olan kelimeler listesine ya da başında u harfi olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KOLPOCU

1. [isim] Bakınız dalavereci

BULUNTU

1. [isim] Kazı veya araştırmalarla ortaya çıkarılmış olan, bazen de rast gelinerek bulunan eski çağlardan kalma eşya
2. Sokakta bulunup alınan çocuk
3. Herhangi bir yerde bulunup gerçekten veya hükmen sahibi bulunmayan mal

HİNOĞLU

1. [sıfat, teklifsiz konuşmada] Bakınız kurnaz

PATOZCU

1. [isim] Patozuyla ücret karşılığı harman işi yapan kimse

VANUATU

1. [isim] Büyük Okyanus'un güneybatısında adalardan oluşan bir ülke; başkenti Port Vila

TATLISU

1. [isim] Suyu acı veya tuzlu olmayan akarsu, göl vb

BAŞVURU

1. [isim] Başvurmak işi; müracaat
   • "O günlerde her fakülteye ayrı başvuru yapmak gerekiyordu." (Ayla Kutlu)
2. Bir bilgiye ulaşmada, bir eseri hazırlamada temel kaynak olarak kullanılan yazı, kitap, makale vb.
   • "Başvuru kitapları."

MUŞTULU

1. [sıfat] Muştusu olan; müjdeli

PABUÇÇU

1. [isim] Bakınız ayakkabıcı
2. Camilerde ayakkabıları bekleyen kimse
   • "Her cami kapısında pabuççular ayakkabı toplar, numara verirdi." (Halide Edip Adıvar)

GABONLU

1. [isim] Gabon’da yaşayan halk veya bu halkın soyundan olan kimse

KUSUNTU

1. [isim] Bakınız kusmuk

MİLDİYU

Kelime Kökeni: Fransızca mildiou

1. [isim] En çok bağlarda görülen, peronospora cinsinden, emeçlerini bitkilerin yapraklarına salarak yaşayan asalak bir mantarın oluşturduğu hastalık

MORTOCU

1. [isim] Hristiyanlarda cenaze taşımak için tutulan kimse
2. [mecaz] Cenazelerde ağıt okuyarak geçimini sağlayan kimse

YÜZSUYU

1. [isim, mecaz] Bir kimsenin onuru, haysiyeti

KURUNTU

1. [isim] Yanlış ve yersiz düşünce
   • "Evlenmek kuruntusu ile satılmaya giden iki mahalle kızı sol tarafta." (Aka Gündüz)
2. Bir konuyla veya durumla ilgili kötü ihtimalleri akla getirip kaygılanma; vesvese, fikir
   • "Sözü dinlenmeyen bir siyasi liderin kuruntusu seziliyordu." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
3. Olmayacak bir şeyin olacağını sanma; endişe, malihülya, şüphe, vehim
   • "Bu davranış yersiz kuruntuların tam bir panzehridir." (Haldun Taner)

TOKURTU

1. [isim] Tokurdama sırasında çıkan sesin adı
   • "Nargilelerden çıkan tokurtulara güler / Karnı büyük softalar gibi cam nargileler" (Enis Behiç Koryürek)

GÖKYOLU

1. [isim, gök bilimi] Bakınız Samanyolu

RÖTUŞÇU

1. [isim] Rötuş yapan kimse

RÖTUŞLU

1. [sıfat] Rötuş yapılmış, düzeltilmiş

ÇUBUKLU

1. [sıfat] Çubuğu olan
2. Uzunlamasına çizgili (kumaş)
   • "Kırmızı çubuklu, soluk entarisinin bir eteğini beline sokmuş." (Peyami Safa)