U ile başlayan 5 harfli kelimeler

Başında u olan 5 harfli 50 kelime var. U harfi ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde u harfi olan kelimeler listesine ya da sonu u harfi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında u bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

UKALA

Kelime Kökeni: Arapça ʿuḳalā

1. [sıfat] Kendini akıllı ve bilgili sanan, bilgiçlik taslayan (kimse); bilecen
   • "Sinirli, ukala, münasebetsiz herifin biridir." (Nâzım Hikmet)

UZLET

Kelime Kökeni: Arapça ʿuzlet

1. [isim, eskimiş] Toplum yaşayışından kaçıp tek başına yaşama
   • "Ülfet belalı şey fakat uzlet sıkıntılı / Bilmem nasıl geçirmeliyim son beş on yılı" (Yahya Kemal Beyatlı)
2. Görünüşte halkla olduğu hâlde gerçekte kalben onlardan ayrı olma

UYLUK

1. [isim, anatomi] Kalçadan dize kadar olan bacak bölümü
   • "Kalçalarının ve uyluklarının her basamakta aldığı şekil, kalbinde dayanılmaz heyecanlar alevlendiriyordu." (Ömer Seyfettin)

UYGAR

1. [sıfat] Fikir, sanat ve endüstri alanlarında çok büyük bir gelişme göstermiş olan; medeni
   • "Uygar yaşamlarında ekmek elden su göldendi." (Ayla Kutlu)
2. Kültürlü, eğitimli, görgü kurallarına uyan (kimse); sivilize
   • "Ona layık, uygar bir eş olmak için bütün aklını seferber ettiği ortadadır." (Haldun Taner)

UÇKUR

1. [isim] Şalvar veya iç donunun belde durmasını sağlamak için bele gelecek kısımlara geçirilen bağ
   • "Bir defasında tuvalete gittiğimde uçkur koptu, pantolonumu giyip dükkâna geldim, durumu babama söyledim." (Mustafa Öz)
2. Torba, kese vb. şeylerin ağzını büzmek için bunlara geçirilen bağ
   • "Torbanın uçkur tarafı, gözle kulak arasındaki mesafeye getirir ve boğazın altında sıkıca bağlanarak gazın kaçmasına mâni olunur." (Hasan Şükrü Oytun)
3. [mecaz] Cinsel duygu veya ilişki
   • "Doktorlar falan filan hap, banyo ve uçkur perhizi tavsiye etmiş." (Burhan Felek)

UÇUCU

1. [sıfat] Uçma yeteneği veya özelliği olan; tayyar
2. Düşük sıcaklıkta hızla buharlaşma özelliği olan
3. Uçak kullanma yeteneği olan
   • "Mezun olan subaylardan uçuculuk muayenesini kazananlar uçucu pilot subay olurlar." (İsmail Sivri)
4. [isim] Bakınız pilot

UYSAL

1. [sıfat] Başkalarına kolayca uyabilen, sözlerini dinleyip karşı gelmeyen; yumuşak başlı, munis
   • "Kadın uysal olduğu zaman kuvvetlidir." (Aka Gündüz)
2. [zarf] Başkalarına kolayca uyabilen, sözlerini dinleyip karşı gelmeyen, yumuşak başlı bir biçimde
   • "Ona vefasızlıkta biraz düşünceli davranmayı yararlı buluyor, yalnızca bulduklarında yeni başkana pek uysal davranıyorlardı." (Memduh Şevket Esendal)

UNSUR

Kelime Kökeni: Arapça ʿunṣur

1. [isim] Bakınız öge
   • "Hiçbir millet, milletimizden daha çok yabancı unsurların inanç ve âdetlerine riayet etmemiştir." (Atatürk)

UÇKUN

1. [sıfat] Uçmuş, fırlamış
   • "Ve biz sanki dünyalar öncesinde / Gibi dumanlarda uçkun, vücutsuz" (Ahmet Muhip Dıranas)
2. [isim, ağızlardan] Ateşten fırlayan ve etrafa saçılan kıvılcım

ULEMA

Kelime Kökeni: Arapça ʿulemā

1. [isim, eskimiş] Bilginler
2. [din bilimi] Din bilginleri
   • "Bursa uleması bütün memleketçe tanınır ve sevilirdi." (Tarık Buğra)

UZZAL

Kelime Kökeni: Arapça ʿuzzāl

1. [isim] Klasik Türk müziğinde hicaz makamına çok yakın ve dügâh perdesinde karar kılan bir makam

URBAN

Kelime Kökeni: Arapça ʿurbān

1. [isim, eskimiş] Çöl Arapları
   • "Büyük harpte Osmanlı hazinesinin büyük bir kısmını çöl ve Urban yemiştir." (Falih Rıfkı Atay)

UÇMAK

1. [nesnesiz] Kuş, kanatlı böcek vb. hareketli kanatları yardımıyla havada düşmeden durmak, havada yol almak
   • "Biraz havalanıp bir başka kayaya kadar uçtu." (Sait Faik Abasıyanık)
2. Uçak vb. araçlar özel mekanizma ile yerden yükselmek, havada yol almak
   • "Uçak bir süre daha ormanların üstünde uçtuktan sonra yükselmeye başladı." (Adnan Özyalçıner)
3. Sıvı gaz veya buhar durumuna geçip havaya dağılmak
4. Rengi solmak
   • "Rengi birdenbire uçtu." (Peyami Safa)
5. Rüzgâr veya başka bir itici güçle yerinden ayrılıp uzağa gitmek
   • "Bu gece tahta perde uçmuş."
6. Yüksek yerden düşmek veya yuvarlanmak
   • "Haydaaa, terliğin sol teki kaçtı, tırabzana çarpa çarpa aşağıya uçuverdi." (Sâmiha Ayverdi)
7. Belirmek, dolaşmak, gezinmek
   • "Sakalı yeni çıkmış, yüzünde çocukça ifadeler uçuyordu." (Sait Faik Abasıyanık)
8. Patlayıcı veya yanıcı bir maddeyle parçalanmak
   • "Bu baruthane yıldırım düşmesi sonucu havaya uçmuştu." (Yüksel Yoldaş Demircanlı)
9. Uçar gibi dalgalanmak
   • "Elleri trençkotunun cebinde, gözlerini karşı kıyıya dikmiş, saçları savrulurcasına geriye uçuyor." (Attilâ İlhan)
10. Çok hızlı gitmek
    • "Hele bir asfalta çıkalım görürsünüz bey, derdi. Uçar bu bizim külüstür." (Reşat Nuri Güntekin)
11. Hava yolu ile gitmek
    • "Yarın İstanbul’a uçuyorum."
12. [mecaz] Yok olmak, ortadan kaybolmak
    • "Bütün kararları uçmuştu. Yüzünde iradesiz hatlar belirdi." (Sait Faik Abasıyanık)
13. [mecaz] Çok sevinmek
    • "Hasta olmadığını anlayınca da anasından yeni doğmuş kadar sevinmiş, havalara uçmuştu." (Halide Alptekin)
14. [mecaz] Gerçek hayattan uzaklaşıp düşlere dalmak
15. [argo] Keyif verici veya uyuşturucu madde aldıktan sonra kendinden geçmek
16. [şaka yollu] İzni olmadan alınmak, aşırılmak
    • "Bizim kitaplar uçmuş."
17. [din bilimi] Dinî inanışa göre ruh ölümden sonra göğe yükselmek
18. Kesilip yerinden kopmak
    • "Kellesi bir vuruşta uçtu."

UÇMAN

1. [isim] Bakınız pilot

USKUR

Kelime Kökeni: İngilizce screw

1. [isim] Bakınız pervane
   • "Boğaz'dan uskur gürültüleriyle köpük köpük geçen bir vapura dalmış." (Attilâ İlhan)

UTMAK

1. [-i, eskimiş] Bakınız yenmek (I)

USARE

Kelime Kökeni: Arapça ʿuṣāre

1. [isim, eskimiş, biyoloji] Bakınız öz su
   • "İki parmak arasında bütün usaresini salıveriyor, eriyor bitiyor." (Necip Fazıl Kısakürek)
2. [mecaz] Besleyici, hayat verici öz

UYGUR

1. [isim, tarih] VIII-IX. yüzyıllarda Ötüken, IX-XIII. yüzyıllarda Turfan ve Kansu Uygurları olarak anılan, büyük devlet ve uygarlık kurmuş, yazılı anıtlarla sanat eserleri bırakmış olan eski bir Türk halkı ve bu halkın soyundan olan kimse
2. Doğu Türkistan’da yaşayan bir Türk halkı ve bu halkın soyundan olan kimse

USULİ

Kelime Kökeni: Arapça uṣūlį

1. [sıfat] Usulle ilgili olan
   • "Askerî Yargıtay bir iki defa usuli hatadan dolayı kararı bozdu ama sanıkları tahliye etmeye lüzum görmedi." (Ergun Göze)

UŞŞAK

Kelime Kökeni: Arapça ʿuşşāḳ

1. [isim, müzik] Türk müziğinde ana makamlardan biri
   • "Eğer bunlar uşşak değilse, ben de eşek gibi anırırım şuracıkta!" (İsmail Hakkı Baltacıoğlu)