Tab ile başlayan 7 harfli kelimeler

Başında tab olan 7 harfli 13 kelime var. Tab ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde tab olan kelimeler listesine ya da sonu tab ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında tab bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

TABLACI

1. [isim] Mallarını tabla üzerinde satan kimse; tablakâr
   • "Bizim hemşehrilerden biliyorum, kimi tablacı, kimi sebzeci, kimi eskici..." (Talip Apaydın)
2. Tabla adlı müzik aletini çalan kimse

TABURCU

1. [sıfat] Hastaneden çıkması kararlaştırılmış (hasta)

TABLALI

1. [sıfat] Tablası olan
   • "Alanın dört bir yanında camekânlı, tablalı simitçiler yer alırdı." (Adnan Özyalçıner)
2. Tepesi geniş ve daire biçiminde olan
   • "Fesi hele fesi, başlı başına bir âlem; tablalı değil, dar Beyoğlu kalıp." (Attilâ İlhan)

TABİRCİ

1. [isim] Rüya yorumlayan kimse; yorumcu
   • "Tabirci olmadığı zaman, kadın erkek herkes bir dereceye kadar rüya tabir edebilir." (Yusuf Ziya Yörükan)

TABİLİK

1. [isim] Bakınız yayımcılık

TABAKLI

1. [sıfat] Tabağı olan

TABETME

1. [isim] Bakınız basma

TABLİYE

Kelime Kökeni: Fransızca tablier

1. [isim, mimarlık] Köprü yapımında ilk olarak yerleştirilen ve köprüyü oluşturan bölüm
   • "Her iki ayak tarafından birbirinin üzerine bindirilerek uzatılan konsollar üzerine ortada tabliye ağaçları yerleştirilmiştir." (Haşim Karpuz)
2. Kâgir veya betonarme yapılarda döşeme veya tavan gibi yatay olarak inşa edilmiş yapı unsuru
   • "Su haznesi kuzey güney doğrultusunda beşik tonozla örtülmüş ve üzerine sonradan betonarme tabliye yapılmıştır." (Tolga Bozkurt)

TABABET

Kelime Kökeni: Arapça ṭabābet

1. [isim] Bakınız tıp
   • "Medeniyet buna da bir ad bulmuş, tababet hemen raporunu veriyor." (Aka Gündüz)
2. Tıp bilgisi

TABANLI

1. [sıfat] Tabanı olan

TABAKÇI

1. [isim] Tabak yapan veya satan kimse
2. Lokanta vb. yerlerde bulaşık yıkayan kimse

TABANCA

1. [isim] Kısa, hafif, cepte veya belde taşınan ateşli silah
   • "Biraz eğildikleri zaman cübbelerinin arkasında tabanca kabzalarının kabartısı görülür." (Falih Rıfkı Atay)
2. Boyacılıkta kullanılan, basınçlı hava yardımıyla boya püskürtmeye yarayan araç

TABİİYE

Kelime Kökeni: Arapça ṭabiʽiyye

1. [isim, eskimiş] Tabiat bilgisi dersi
   • "Sultani’nin son sınıfında Tevfik Bey isimli bir tabiiye hocamız vardı." (Mahir İz)
2. Bakınız doğalcılık