Rütbe

Kelime Kökeni: Arapça rutbe

  1. [isim] Subay, astsubay ve polislerin sahip olduğu, astlık üstlük ilişkilerini düzenleyen basamak; paye
    • "Ben de nişancı taburunun subaylarını rütbeleriyle, isimleriyle bilirdim." (Necati Cumalı)
  2. Bakınız aşama
    • "Müfit vatandaş yetiştirmenin kutsi zevki de her rütbenin, her zevkin fevkinde değil midir?" (Etem İzzet Benice)

Kelime Anlamı Kaynağı: Türk Dil Kurumu (TDK) Güncel Türkçe Sözlüğü

Şunlara da göz atmak isteyebilirsiniz:

Rütbe kelimesi baş harfi r son harfi e olan bir kelime. Başında r sonunda e olan kelimenin birinci harfi r, ikinci harfi ü, üçüncü harfi t, dördüncü harfi b, beşinci harfi e. Başı r sonu e olan 5 harfli kelime.

Rütbe Kelimesinin Harfleri ile Yazılabilecek Diğer Kelimeler

B E R T Ü

5 Harfli Kelimeler

TÜRBE

4 Harfli Kelimeler

BRÜT, TÜRE

3 Harfli Kelimeler

BET, BRE, RET, TER, TÜR, ÜRE

2 Harfli Kelimeler

BE, ER, ET, RE, TE

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.