Ren ile biten 5 harfli kelimeler

Sonunda ren olan 5 harfli 15 kelime var. REN ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde ren olan kelimeler listesine ya da başında ren olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MÜREN

Kelime Kökeni: Fransızca murène

1. [isim, hayvan bilimi] Ilık denizlerin kayalık yerlerinde yaşayan, yılan biçimli, keskin dişli bir balık (Muraena helena)

YAREN

Kelime Kökeni: Farsça yārān

1. [isim] Bakınız arkadaş
   • "Görmeye gelenleri, hâl hatır soranları / Sevgili yârenleri görmez olasın bir gün" (Yunus Emre)
2. Dostların oluşturduğu topluluk

PÜREN

1. [isim, ağızlardan] Bakınız süpürge otu

SİREN

Kelime Kökeni: Fransızca sirène

1. [isim] İtfaiye, cankurtaran ve polis araçlarında bulunan, tiz ses çıkaran uyarıcı alet
   • "İtfaiyelerin çanları çalıyor, sirenleri ötüyordu." (Çetin Altan)
2. Üst tarafı kız, alt tarafı balık olduğuna inanılan deniz kızı

MOREN

Kelime Kökeni: Fransızca moraine

1. [isim, mineraloji] Bakınız buzul taş

GİREN

1. [isim, ağızlardan] Hafif bulutlu, sisli hava

CEREN

Kelime Kökeni: Moğolca

1. [isim, ağızlardan] Bakınız ceylan
   • "Dedim akça ceren çölde ne gezer." (Karacaoğlan)

KİREN

Kelime Kökeni: Yunanca

1. [isim, ağızlardan] Bakınız kızılcık

EVREN

1. [isim, gök bilimi] Gök varlıklarının bütünü; kâinat, cihan, âlem, kozmos
   • "Evrende milyonlarca galaksi, her galakside milyonlarca güneş var." (Aydın Boysan)
2. Düzenli ve uyumlu bir bütün olarak düşünülen bütün varlıklar; kâinat
   • "Yemeyi, içmeyi, konuşmayı, düşmanlarımı, dostlarımı, orta malı hislerimi ve evreni unuttum." (Refik Halit Karay)
3. [ağızlardan] Büyük yılan
4. [mecaz] Kişinin içinde yaşadığı, ilişkide bulunduğu ortam
   • "Kendi evrenine dalmış olan Halim ürkerek sıçradı, bir adım geriye attı." (Attilâ İlhan)

GEREN

1. [isim, ağızlardan] Kuruyunca çatlayan toprak, verimsiz, tuzlu, killi toprak

PEREN

Kelime Kökeni: Farsça peren

1. [isim, eskimiş] Bakınız Ülker

SEREN

1. [isim, denizcilik] Yelkenli gemilerde üzerine dört köşe yelken açmak ve işaret kaldırmak için direğe yatay olarak bağlanan gönder
2. [mimarlık] Konut kapılarında menteşe ve kilidin takıldığı düşey konumdaki kalın parça

DİREN

1. [isim] Bakınız dirgen

TÖREN

1. [isim] Bir toplulukta, üyelerin belli bir olayı, kişiyi veya değeri ayırt edip sembolleştirmesi, bunların anlam ve öneminin güçlendirilmesi amaçlarıyla düzenlenen hareket dizisi; merasim
   • "Töreni daha uzaktan izleyen annelerle babalar da sevinçle el çırpıyorlardı." (Çetin Altan)
2. Anma, kutlama, nişan, evlenme, ölüm gibi sebeplerle yapılan toplantı; merasim, resim, seremoni

İMREN

1. [isim] Görülen bir şeyi veya benzerini edinme isteği