Raç ile biten kelimeler

Sonunda raç olan 20 kelime var. RAÇ ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde raç olan kelimeler listesine ya da başında raç olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

8 Harfli Kelimeler

DONDURAÇ, İSTİHRAÇ, KALDIRAÇ, KINDIRAÇ, SUNTIRAÇ, TUTTURAÇ

6 Harfli Kelimeler

AYIRAÇ, BAKRAÇ, KAVRAÇ

5 Harfli Kelimeler

AYRAÇ, DARAÇ, DURAÇ, HARAÇ, İHRAÇ, KIRAÇ, MİRAÇ, SARAÇ, TURAÇ, VURAÇ

4 Harfli Kelimeler

ARAÇ

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

İSTİHRAÇ

Kelime Kökeni: Arapça istiḫrāc

1. [isim, eskimiş, felsefe] Bakınız çıkarsama

KINDIRAÇ

1. [isim, ağızlardan] Oluk veya yiv açmaya yarayan araç

SUNTIRAÇ

Kelime Kökeni: Farsça sumterāş

1. [isim] Nalbantların, nallanacak hayvanın tırnağını keserken kullandıkları keskin araç
2. Saraçların derilere yiv açmakta kullandıkları, metalden U biçimindeki araç

DONDURAÇ

1. [isim] Bakınız derin dondurucu

TUTTURAÇ

1. [isim] Bir şeyin bağlanıp tutturulduğu nesne

KALDIRAÇ

1. [isim] Az bir kuvvet ile büyük bir yükü kaldırmaya yarayan, bir dayanma noktası üzerinde hareket edebilen, inip kalkabilen sert çubuk; basarna, manivela

BAKRAÇ

1. [isim] Çoğunlukla bakırdan yapılan küçük kova
   • "Kuyu bakracı."
2. [sıfat] Bu kovanın alabildiği miktarda olan
   • "Yüzleri, kafalarından aşağı birkaç bakraç su akıtılmış gibi sırılsıklamdı terden." (Ayşe Kulin)

KAVRAÇ

1. [isim] Ağır taşları tutup kaldırmaya yarayan, iki tutaklı demir araç

AYIRAÇ

1. [isim, kimya] Maddeleri kimyasal birleşime veya ayrışıma uğratarak niteliklerini belirlemede kullanılan bileşikler; belirteç, miyar, reaktif

DURAÇ

1. [isim, ağızlardan] Bakınız kaide

AYRAÇ

1. [isim] Cümledeki anlama eklenen bilgilerin başına ve sonuna getirilen yay veya köşeli biçimlerdeki işaret; parantez
2. Kalınan sayfayı belirlemek amacıyla kitapların arasına konulan ince, uzun karton parçası; bellik

İHRAÇ

Kelime Kökeni: Arapça iḫrāc

1. [isim] Çıkarma, dışarıya atma
2. İlişkisini kesme
3. [ticaret] Yurt dışına mal satma

MİRAÇ

Kelime Kökeni: Arapça miʿrāc

1. [isim] Göğe çıkma

TURAÇ

Kelime Kökeni: Arapça durrāc

1. [isim, hayvan bilimi] Sülüngillerden, uzunluğu 34 santimetre olan, soyu azalmış bir tür kuş (Tetrao francolinus)
   • "İyi bir avcı olur da turaç vurursan bana da turaç getir." (Yaşar Kemal)

DARAÇ

1. [sıfat] Bakınız dar (I)
   • "Başını, geçtiğimiz daraç bir sokaktaki yamru yumru karanlık evlerin arasından görünen gökyüzünün mavi boşluğuna doğru kaldırarak geniş soluklar alıyor." (Reşat Nuri Güntekin)

SARAÇ

Kelime Kökeni: Arapça serrāc

1. [isim] Koşum ve eyer takımları yapan veya satan kimse
2. Koşum ve eyer takımlarını işleyen ve süsleyen kimse
3. Deri, muşamba vb.nden bavul, çanta, cüzdan, kemer yapan kimse

HARAÇ

Kelime Kökeni: Arapça ḫarāc

1. [isim] Bir yerden, bir kimseden zorbalıkla alınan para; baç
   • "Yüzde on haraç alıyorlar." (Kemal Tahir)
2. [tarih] Osmanlı Devleti'nde Müslüman olmayanların devlete ödemekle yükümlü oldukları vergi
3. [tarih] Osmanlı Türklerinde genellikle toprak sahiplerinden devletçe alınan vergi

KIRAÇ

1. [sıfat] Verimsiz veya susuz, bitek olmayan (toprak)

VURAÇ

1. [isim, spor] Bakınız raket

ARAÇ

1. [isim] Bir iş yapmakta veya sonuçlandırmakta gücünden yararlanılan nesne
2. Bakınız taşıt
   • "Araçlarından inen iki polis sulara basmamak için sıçrayarak kapıya doğru yaklaşıyorlar." (Ahmet Ümit)
3. [mecaz] Kişiler veya nesneler arasında bağlantı sağlayan şey; vasıta
   • "Bu yüzden iyi anlaşmak için araçların mükemmelliği söz konusu değildir." (İsmet Özel)