Başında ord olan 14 kelime var. Ord ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde ord olan kelimeler listesine ya da sonu ord ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında ord bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

12 Harfli Kelimeler

ORDUBOZANLIK

10 Harfli Kelimeler

ORDİNARYÜS, ORDUSUZLUK

9 Harfli Kelimeler

ORDUBOZAN, ORDULULUK

7 Harfli Kelimeler

ORDİNAT, ORDUEVİ, ORDUGAH, ORDUSUZ

6 Harfli Kelimeler

ORDİNO, ORDÖVR, ORDUCU, ORDULU

4 Harfli Kelimeler

ORDU

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Ord Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

D O R

2 Harfli Kelimeler

DO, OD

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ORDUBOZANLIK

  1. [isim] Bakınız oyunbozanlık
  2. Bakınız arabozanlık
ORDİNARYÜS

Kelime Kökeni: Almanca Ordinarius

  1. [isim] Türk üniversitelerinde 1960 öncesinde, en az beş yıl profesörlük yapmış, bilimsel çalışmalarıyla kendini tanıtmış öğretim üyeleri arasından seçilerek bir kürsünün yönetimiyle görevlendirilen kimselere verilen ünvan
ORDUSUZLUK

  1. [isim] Ordusuz olma durumu
ORDULULUK

  1. [isim] Ordulu olma durumu
ORDUBOZAN

  1. [sıfat, mecaz] Bakınız oyunbozan
  2. Bakınız arabozan
  3. [isim, ağızlardan] Bakınız varis
ORDUSUZ

  1. [sıfat] Ordusu olmayan
  2. [zarf] Ordusu olmadan
    • "Devlet hem ordusuz hem donanmasız kalıyor." (Abdülhak Şinasi Hisar)
ORDUEVİ

  1. [isim] Kara, deniz ve hava subay ve astsubaylarının buluştukları, sosyal gereksinimlerini karşılayabilecek biçimde yapılmış lokal veya yapı
ORDİNAT

Kelime Kökeni: İngilizce ordinate

  1. [isim, matematik] Bir noktanın uzaydaki yerini belirten sıralının ikinci bileşeni
ORDUGAH

Kelime Kökeni: Türkçe ordu + Farsça -gāh

  1. [isim, askerlik] Ordunun konakladığı yer
    • "Komanova'ya giden derenin içinde ordugâh kurduk." (Ömer Seyfettin)
ORDULU

  1. [isim] Ordu ilinden olan kimse
ORDUCU

  1. [isim, tarih] Savaş alanına gitmek için yola çıkan Osmanlı ordusunun her türlü gereksinimini sağlamak için birlikte giden zanaatçılar ve esnaf
ORDİNO

Kelime Kökeni: İtalyanca ordino

  1. [isim] Bir poliçenin arkasına ciro edildiği kişiye ödenmesi için yazılan havale emri
  2. Tüccarın malını gümrükten çekebilmesi için vapur kumpanyasından yük konşimentosuna karşılık verilen havale
  3. [denizcilik] Denizcilik işletmelerinde gemi adamlarını gemilere atama belgesi
ORDÖVR

Kelime Kökeni: Fransızca hors-d'oeuvre

  1. [isim] Bakınız yemekaltı
ORDU

  1. [isim] Bir devletin silahlı kuvvetlerinin tümü; askeriye, leşker
    • "Şu kopan fırtına Türk ordusudur ya Rabbi / Senin uğrunda ölen ordu budur ya Rabbi" (Yahya Kemal Beyatlı)
  2. Bu topluluğun başlıca bölümlerinden her biri
    • "Dördüncü Ordu Karargâhına gidiş, artık bir mabede çıkılıyor gibi baş döndürür." (Falih Rıfkı Atay)
  3. Amaç, nitelik vb. yönlerden benzeyen insanların bütünü
  4. Çok sayıda insan, kalabalık
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü