O ile başlayan 4 harfli kelimeler

Başında o olan 4 harfli 73 kelime var. O harfi ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde o harfi olan kelimeler listesine ya da sonu o harfi ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında o bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

OLMA

1. [isim] Olmak işi veya durumu

ORUN

1. [isim] Özel yer
2. Makam, mansıp, mesnet, mevki

OTÇU

1. [isim] Köylerde hekimlik yapan kimse
   • "Sonbahar sonları olduğu için orada ancak iki ihtiyar otçu ile bir bahçıvan iskambil oynuyorlardı." (Osman Cemal Kaygılı)

OBÜS

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Yüksek ve alçaktan mermi atabilen kısa namlulu top

ORAK

1. [isim] Yarım çember biçiminde yassı, ensiz ve keskin metal bir bıçakla, buna bağlı bir saptan oluşan ekin biçme aracı
2. Ekin biçme zamanı
   • "Orakta köylünün işi çok olur."
3. Ekin biçme işi
   • "Ot orağından dönen birkaç köylü, omuzlarında uzun tırpanlarıyla geçiyorlardı." (Memduh Şevket Esendal)

OSLO

...

ONAY

1. [isim] Uygun bulma, tasdik, icazet, izin
   • "Orhan Veli'nin Garip'i arkadaşlarının onayını almadan çıkardığını anlatmıştır." (Salâh Birsel)
   • "... olağanüstü hâl ilanına karar verilmesi durumunda, bu karar Resmî Gazete'de yayımlanır ve hemen Türkiye Büyük Millet Meclisinin onayına sunulur." (Anayasa)

ORUÇ

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Tanrı'ya ibadet amacıyla yeme, içme vb. şeylerden belli bir süre veya biçimlerde kendini alıkoyma
   • "Eh, biz her vakit duamızı, orucumuzu eksik etmeyiz, çok şükür!" (Necati Cumalı)
   • "Akşam Rabia ile beraber oruç bozuyor, iftar ediyoruz." (Halide Edip Adıvar)
   • "Bütün sene cumadan gayri günlerde oruç tutarım." (Reşat Nuri Güntekin)
2. Çok sevilen veya istenen şeylerden uzak durma
   • "Ayıplama kardeş, üç gündür lakırtı orucundayım." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

OLDU

1. [edat] Evet
2. [ünlem] Başüstüne

OMUZ

1. [isim] Boynun iki yanında, kolların gövdeye bağlandığı bölüm
   • "Başı omuzları içine çökmüş gibi idi." (Falih Rıfkı Atay)
   • "Seni hizmetime alacağım, dedim. Âdeta omuz silkerek: -Pekâlâ, dedi." (Falih Rıfkı Atay)

OKÇU

1. [isim] Ok yapan veya satan kimse
2. Okçuluk sporunu yapan kimse, kemankeş

OĞAN

...

OLUŞ

1. [isim] Olma işi veya biçimi, vuku
2. Oluşma, teşekkül, tekevvün
3. Bir durumdan öteki duruma geçiş

OĞUL

1. [isim] Erkek evlat
   • "Ertesi günü kardeşimin büyük oğlu geldi." (Memduh Şevket Esendal)
2. Bazı kelimelerin anlamını pekiştirmek için kullanılan bir söz
   • "Hinoğluhin."
3. Bir ana arıyla birlikte kovandan ayrılan, yeni yetişmiş arı topluluğu
   • "Oğul arısı."
4. [ünlem] Yaşlı kimselerin genç erkeklere söylediği bir seslenme sözü
   • "Bu su onu da devirir oğul!" (Sait Faik Abasıyanık)

OPAK

...

OĞUZ

1. İyi huylu (kimse)

OYSA

1. [bağlaç] Aralarında karşıtlık, aykırılık bulunan iki cümleyi “tersine olarak, aksine” anlamlarıyla birbirine bağlayan bir söz, oysaki, hâlbuki

OZAN

1. [isim] Sazla şiirler söyleyen halk şairi, âşık
   • "Oralarda âşıklar, halkı coşturmak için ozanların kopuzlarını çalıyorlar." (Orhan Seyfi Orhon)
2. Şiir yazan kimse, şair

OLGU

1. [isim] Birtakım olayların dayandığı sebep veya bu sebeplerin yol açtığı sonuç, vakıa
   • "Bilim yoluyla olguları kavrayıp sıralayabiliriz." (Orhan Hançerlioğlu)
2. Varlığı deneyle kanıtlanmış şey
3. Edebî eserlerde olayı geliştiren davranış, iş

OCAK

1. [isim] Ateş yakmaya yarayan, pişirme, ısıtma, ısınma vb. amaçlarla kullanılan yer
   • "Üç balıkçı güneş batarken kumların üzerine iki taştan bir ocak yaptılar ve ateş yaktılar." (Halikarnas Balıkçısı)
   • "Aşk tuzakları birçok ocakların sönmesine sebep olmuştur." (Falih Rıfkı Atay)
   • "Birini bulup da evlenirsem birkaç yıl içinde, yeniden bir ocak tütmeye başlar, diye düşünüyordum." (Memduh Şevket Esendal)
   • "Hanımefendi, gençliğin kadrini biliniz... Ocağınıza düştük." (Peyami Safa)
2. Şömine
   • "Ocağın önünde oturup acayip bir dikkatle odunların yanışına bakar." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
3. Isı vererek üzerine veya içine konulan maddeleri ısıtan, pişiren, kaynatan, eriten araç veya alet
   • "Anlaşılan çamaşırcı giderken ocağı tam söndürmemiş olacak." (Haldun Taner)
4. Kahvelerde, kuruluşlarda çay, kahve vb.nin yapıldığı yer
   • "Konuşmalar iyice kızışmaya başladığı vakit kahve ocağının önünde görünür." (Salâh Birsel)
5. Yer üstünde veya yer altında cevher çıkarılan yer
   • "Mermer ocağı. Kömür ocağı."
6. Bahçelerde ve bostanlarda her tür meyve ve sebze ekimine ayrılmış, çevresinden biraz yükseltilmiş toprak parçası
   • "Mustafa, arkasına güçlü kuvvetli bir kadın takmış, üç evleğine çizgiler, ocaklar açıyordu." (Sait Faik Abasıyanık)
7. Aynı amaç ve düşünceyi paylaşanların kurdukları kuruluş veya toplandıkları, görev yaptıkları yer
   • "Başlangıçtan beri burası bir vatansever ocağı idi." (Falih Rıfkı Atay)
8. Yılın otuz bir gün süren, birinci ayı, kânunusani
   • "Ocak ayını sevmem, oldum olası." (Burhan Felek)
9. Yeniçeri teşkilatını oluşturan odalardan her biri
10. Ev, aile, soy
    • "Henüz temelleri atılmayan kendi ocağım kurulmadan yıkılmıştı." (Aka Gündüz)
11. Bazı hastalıkları iyi ettiğine inanılan aile