Sonunda mur olan 18 kelime var. MUR ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde mur olan kelimeler listesine ya da başında mur olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

10 Harfli Kelimeler

HALLİHAMUR

8 Harfli Kelimeler

BAŞMEMUR

7 Harfli Kelimeler

IHLAMUR

6 Harfli Kelimeler

ANAMUR, MAHMUR, MEZMUR, YAĞMUR

5 Harfli Kelimeler

ÇAMUR, DOMUR, DUMUR, FEMUR, HAMUR, LEMUR, MAMUR, MEMUR, SAMUR

4 Harfli Kelimeler

OMUR, UMUR

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Mur Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

M R U

3 Harfli Kelimeler

RUM

2 Harfli Kelimeler

UR

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

HALLİHAMUR

Kelime Kökeni: Arapça ḥall + ḫamīr

  1. [isim, eskimiş] Birbirine karışma
BAŞMEMUR

Kelime Kökeni: Türkçe baş + Arapça me´mūr

  1. [isim] Memurluk görevini yürüten en kıdemli ve yetkili memur
    • "Başmemur çantayı karakola götürdü." (Aziz Nesin)
IHLAMUR

Kelime Kökeni: Rumca

  1. [isim, bitki bilimi] Ihlamurgillerden, kerestesi beğenilen, büyük bir gölge ağacı (Tilia)
    • "Büyük köşk çam ve ıhlamurlarla çevrili olduğundan loşlukta kalmıştı." (Refik Halit Karay)
  2. Bu ağacın güzel kokulu çiçeği
    • "Sobanın üstündeki çaydanlıkta kaynayan ıhlamurun kokusu bütün evi sarmış." (Ahmet Ümit)
  3. Bu çiçeğin kurutulup kaynatılmasıyla elde edilen içecek
    • "Kalksam, bir ıhlamur kaynatıp içsem." (Sait Faik Abasıyanık)
MEZMUR

Kelime Kökeni: Arapça mezmūr

  1. [isim, eskimiş] Makamla okunan Zebur suresi
YAĞMUR

  1. [isim] Atmosferdeki su buharının yoğunlaşmasıyla oluşan ve yeryüzüne düşen yağışın sıvı durumda olanı; yağar, yağış, baran, bereket, kay (I), rahmet
    • "Kaşlarından süzülen yağmur damlalarını eliyle sıvazlayarak onlara baktı." (Orhan Hançerlioğlu)
  2. [mecaz] Çok miktarda ve sık düşen, gelen şey
  3. [mecaz] Çokluk, bolluk
    • "Para yağmuru. Övgü yağmuru."
ANAMUR

  1. [isim] Mersin iline bağlı ilçelerden biri
MAHMUR

Kelime Kökeni: Arapça maḫmūr

  1. [sıfat] Sarhoşluğun sebep olduğu sersemlik içinde olan
  2. Uykudan sonra üzerinde sersemlik, ağırlık bulunan
  3. Süzgün, dalgın bakışlı (göz); baygın
DUMUR

Kelime Kökeni: Arapça żumūr

  1. [isim, fizyoloji] Bakınız körelme
MEMUR

Kelime Kökeni: Arapça meʾmūr

  1. [isim] Devlet hizmetinde aylıkla çalışan kimse; görevli, işyar
    • "Kasabaya gelen her yeni memur ilk olarak beni tanır." (Tarık Buğra)
  2. [sıfat] Bakınız yükümlü
    • "Sen de kaçmamasına dikkat edeceksin. Muhafazasına memursun." (Refik Halit Karay)
FEMUR

Kelime Kökeni: Fransızca femur

  1. [isim] Bakınız uyluk kemiği
MAMUR

Kelime Kökeni: Arapça maʿmūr

  1. [sıfat] Bakınız bayındır
    • "Yıkılmış dilberin mamur illeri / Susmuş bülbüllerin taze dilleri" (Karacaoğlan)
ÇAMUR

  1. [isim] Su ile karışıp bulaşır ve içine batılır duruma gelmiş toprak
    • "Köy yolları tozdan ve çamurdandır ama sevgi ve ızdırapla doludur." (Mehmet Kaplan)
  2. [sıfat, mecaz] Sataşkan, çevresini tedirgin eden, sulu, arsız (kimse)
    • "Çamur oyuncu ile dürüst oyuncuyu herkes karıştırıyor." (Haldun Taner)
  3. Yapı işlerinde kullanılan çeşitli malzemeden oluşmuş harç
DOMUR

  1. [isim, ağızlardan] Bakınız kabarcık
  2. Bakınız tomurcuk
SAMUR

Kelime Kökeni: Arapça semmūr

  1. [isim, hayvan bilimi] Sansargillerden, Kuzey Avrupa'da yaşayan, çok yumuşak ve ince tüyleri olan, postu için avlanan küçük hayvan (Martes zibellina)
  2. [sıfat] Bu hayvanın postundan yapılan
HAMUR

Kelime Kökeni: Arapça ḫamīr

  1. [isim] Unun su veya başka sıvılarla yoğrulmuş durumu
    • "Su ile un elle karıştırılarak hamur yapmaya başlanır." (Ekrem Özbay)
  2. Kâğıtta tür, nitelik
  3. [sıfat] İyi pişmemiş (ekmek ve hamur işleri)
  4. [mecaz] Öz, asıl, maya
LEMUR

  1. [isim, hayvan bilimi] Makigiller sınıfından daha çok geceleri bitki ve meyvelerle beslenen, Madagaskar ve Comoros Adalarında ağaçlarda yaşayan, iri gözlü, yumuşak kürkü ve uzun tüylü kuyruğu olan memeli hayvan (Lemuroidea)
OMUR

  1. [isim, anatomi] Omurgayı oluşturan kemiklerden her biri; fıkra
    • "Boyun omurları. Bel omurları. Sağrı omurları. Kuyruk omurları."
UMUR

Kelime Kökeni: Arapça umūr

  1. [isim, eskimiş] İşler
    • "Artık siyaset ve hükûmet umurunu erbabına bırak!" (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü