Mu ile başlayan 7 harfli kelimeler

Başında mu olan 7 harfli 93 kelime var. Mu ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde mu olan kelimeler listesine ya da sonu mu ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında mu bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MURAKIP

Kelime Kökeni: Arapça murāḳib

1. [isim, eskimiş] Bakınız denetçi
2. Tanrı'ya bağlanarak çile dolduran kimse

MUACCİZ

Kelime Kökeni: Arapça muʿacciz

1. [sıfat, eskimiş] Sıkıntı veren, taciz eden, bıktıran, usandıran
   • "Bu buhran tatsız, münasebetsiz, muacciz bir buhrandı." (Ömer Seyfettin)
2. Yapışkan, sırnaşık, ukala (kimse)

MUATTAL

Kelime Kökeni: Arapça muʿaṭṭal

1. [sıfat, eskimiş] İşlemez, kullanılmaz duruma gelmiş
2. Boş, işsiz

MUŞTULU

1. [sıfat] Muştusu olan; müjdeli

MUŞAMBA

Kelime Kökeni: Arapça muşammaʿ

1. [isim] Bir tarafına kauçuk veya yağlı boya sürülerek su geçirmeyecek duruma getirilen kalın bez
   • "Ameliyat masasının beyaz muşambası üzerine yatırdılar." (Nâzım Hikmet)
2. [sıfat] Bu bezden yapılan
   • "Arabacı, yaylının muşamba perdelerini bağladı." (Halide Edip Adıvar)
3. Su geçirmeyecek biçimde yapılmış yağmurluk
4. Bakınız linolyum

MUACCEL

Kelime Kökeni: Arapça muʿaccel

1. [sıfat, eskimiş] Acele olunmuş
2. [hukuk] Peşin, hemen ödenmesi gereken

MUADDEL

Kelime Kökeni: Arapça muʿaddel

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız değişik

MUSAHİP

Kelime Kökeni: Arapça muṣāḥib

1. [isim, eskimiş] Sohbet, arkadaşlık eden kimse
2. Alevilikte özel bir dinî tören ile atanan ve kişinin hem dünyada hem de ahirette kardeşi ve yoldaşı kabul edilen kimse
3. [tarih] Tatlı konuşmaları ile büyüklerin, özellikle padişahların güzel zaman geçirmelerini sağlamakla görevli, zeki, görgülü, hoşsohbet kimselere verilen ünvan

MUZUMSU

1. [sıfat] Bakınız muzsu

MUKTEZA

Kelime Kökeni: Arapça muḳteżā

1. [sıfat] Bakınız gerekli
2. [isim] Bir iş yapılırken gerekli işlemlerin bütünü

MUHACİR

Kelime Kökeni: Arapça muhācir

1. [sıfat] Bakınız göçmen
   • "Yolda uzun bir muhacir kafilesine tesadüf ettik." (Ömer Seyfettin)
2. Hz. Muhammed'e uyarak Mekke'den Medine'ye göç eden

MUAZZAM

Kelime Kökeni: Arapça muʿaẓẓam

1. [sıfat] Bakınız koskoca
   • "Muazzam, biraz da esrarlı, karanlık, eski bir konaktaydı." (Halide Edip Adıvar)
2. Alışılmışın sınırlarını aşan, pek yüce
   • "Ben, sadece hepimizi içine alan muazzam bir vahdetin parçası olduğuna iman ettim." (Halide Edip Adıvar)
3. [mecaz] Büyük bir değer ve önem taşıyan, çok önemli
   • "Fakat muazzam hakikatlere karşı göz yumanlardan değilim." (Aka Gündüz)

MUHASIR

Kelime Kökeni: Arapça muḥāṣir

1. [isim, eskimiş] Kuşatan, saran

MUTEKİT

Kelime Kökeni: Arapça muʿteḳid

1. [sıfat] Bir şeye inanan, itikat eden (kimse)
   • "Mutekit ve temiz kalpli olan seyyah buradan ayrılmadan evvel bir rüya görüyor ve bunu anlatıyor." (Asaf Halet Çelebi)
2. Dinine bağlı, imanlı, dindar (kimse)

MUVAFIK

Kelime Kökeni: Arapça muvāfiḳ

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız uygun
   • "Böyle bir teklifi kabul etmek kolay ve muvafık değildir." (Atatürk)

MUKAVİM

Kelime Kökeni: Arapça muḳāvim

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız dayanıklı
2. [mecaz] Karşı koyan, başkaldıran

MUARAZA

Kelime Kökeni: Arapça muʿāraża

1. [isim, eskimiş] Bakınız çekişme

MUHACİM

Kelime Kökeni: Arapça muhācim

1. [isim, eskimiş] Hücum eden, saldıran kimse
2. [spor] Bakınız ileri uç oyuncusu
   • "Fener takımının muhacimleri arasında şimşek diye anılan Mustafa'dan şikâyet etti." (Aka Gündüz)

MURABBA

Kelime Kökeni: Arapça murabbaʿ

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız dörtlü
2. [isim, matematik] Bakınız kare
3. [isim, edebiyat] Dört dizeli bentlerden oluşan divan edebiyatı şiiri

MUKATAA

Kelime Kökeni: Arapça muḳāṭaʿa

1. [isim, tarih] Bakınız kesim