Me ile başlayan 7 harfli kelimeler

Başında me olan 7 harfli 119 kelime var. Me ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde me olan kelimeler listesine ya da sonu me ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında me bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MEKSİKA

1. [isim] Kuzey Amerika'da bir ülke; başkenti Meksiko

MESAMAT

Kelime Kökeni: Arapça mesāmmāt

1. [isim, eskimiş, anatomi, biyoloji] Gözenekler

MEVLANA

Kelime Kökeni: Arapça mevlānā

1. [isim] Mesnevi'nin yazarı, Mevlevi tarikatının ilham kaynağı olan mutasavvıf ve şair Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî (1207-1273)

MENEDİŞ

1. [isim] Menetmek işi

MEGAFON

Kelime Kökeni: Fransızca mégaphone

1. [isim] Sesi yükseltip uzağa iletmeye yarayan koni biçiminde alet

MEFAHİR

Kelime Kökeni: Arapça mefāḫir

1. [isim, eskimiş] Övünülecek şeyler, övünceler
   • "Mazinin mefahirini yaşatmak, bir millete yapılacak en büyük hizmet." (Cemil Meriç)

MEZBELE

Kelime Kökeni: Arapça mezbele

1. [isim] Bakınız çöplük
   • "Köyün mezbelesinde, köpek enikleriyle insan yavruları birbirine karışmış, oynaşıyorlar." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
2. [eskimiş, mecaz] Aşağılık ve kötü durum

MECİDİT

Kelime Kökeni: Fransızca medjidite

1. [isim, mineraloji] Uranyum ve kalsiyum hidratlı doğal sülfatı

MEMEMSİ

1. [sıfat] Memeyi andıran, memeye benzeyen, meme gibi

MEGAPOL

Kelime Kökeni: Fransızca mégapole

1. [isim] Bakınız megakent

MEYANCI

1. [isim] Aracı, aracılık eden kimse

MENAKIP

Kelime Kökeni: Arapça menāḳib

1. [isim, eskimiş] Menkıbeler

MERKEZİ

Kelime Kökeni: Arapça merkezī

1. [sıfat] Merkezde olan, merkezi oluşturan
   • "Dur bakalım, biraz daha merkezî mahallelere yaklaşalım, diyordu." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

MENŞELİ

1. [sıfat] Bakınız kökenli

MEMURİN

Kelime Kökeni: Arapça meʾmūrīn

1. [isim, eskimiş] Memurlar

MESUTÇA

1. [zarf] Mesut bir biçimde, mesut olarak; mesudane

MEZATÇI

1. [isim] Arttırma ile satışı yönlendiren kimse
   • "Mezatçı bağırıyordu: Elli bir lira, yok mu arttıran?" (Çetin Altan)
2. Sürekli olarak mezadı takip eden kimse

MEZİTLİ

1. [isim] Mersin iline bağlı ilçelerden biri

MEŞRUTİ

Kelime Kökeni: Arapça meşrūṭī

1. [sıfat, eskimiş] Meşrutiyetle ilgili olan

MESTANE

Kelime Kökeni: Farsça mestāne

1. [zarf, eskimiş] Sarhoş gibi, kendinden geçmişçesine
   • "Bir de yağmur sesi var ki Sabahattin ona da âşıkane, mestane kulak kabartır." (Salâh Birsel)