Mah ile başlayan 9 harfli kelimeler

Başında mah olan 9 harfli 22 kelime var. Mah ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde mah olan kelimeler listesine ya da sonu mah ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında mah bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MAHREMLİK

1. [isim] Mahrem olma durumu

MAHZUNLUK

1. [isim] Mahzun olma durumu
   • "Garipliğim, mahzunluğum duyurmayın anama." (Orhan Veli Kanık)

MAHVOLMAK

Kelime Kökeni: Arapça maḥv + Türkçe olmak

1. [nesnesiz] Yok olmak
   • "Bu derece intibak kabiliyeti, tekâmül kuvveti olan dinamik bir millet olmasak mahvolurduk." (Orhan Seyfi Orhon)
2. Bozulup yararsız duruma gelmek
3. Onulmaz duruma gelmek
4. Boşa gitmek, heba olmak

MAHSULDAR

Kelime Kökeni: Arapça maḥṣūl + Farsça -dār

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız verimli
   • "İstediğiniz kadar cennet köyler, sevişen insanlar, mahsuldar topraklar tahayyül edebiliriz." (Sait Faik Abasıyanık)

MAHRUMLUK

1. [isim] Bakınız yoksunluk

MAHPUSLUK

1. [isim] Mahpus olma durumu
   • "Mahpusluk yaşamın akmadığı, zamanın geçmediği bir mekânda oturup kalmak olmalı." (Ayşe Kulin)
2. Mahpus olma süresi

MAHMUDİYE

Kelime Kökeni: Arapça maḥmūdiyye

1. [isim] Bugün süs altını gibi kullanılan, II. Mahmut zamanında basılmış, ince altın sikke
   • "Karısının altınlarını, kızının mahmudiyelerini neleri varsa hep aldılar." (Halit Fahri Ozansoy)

MAHFAZALI

1. [sıfat] Mahfazası olan
2. Korunan, mahfuz
   • "Mahfazalı köy."

MAHZUNANE

Kelime Kökeni: Arapça maḥzūn + Farsça -āne

1. [zarf, eskimiş] Bakınız mahzunca

MAHSUSTAN

1. [zarf] İsteyerek, özellikle
   • "Eve gelmeden her zamanki yolumdan saptım ve ıhlamurların altından geçtim, mahsustan." (Tarık Dursun K)

MAHCUBANE

Kelime Kökeni: Arapça maḥcūb + Farsça -āne

1. [zarf, eskimiş] Bakınız mahcupça
   • "Benimle göz göze gelince mahcubane başını indirdi." (Reşat Nuri Güntekin)

MAHCUPLUK

1. [isim] Bakınız utangaçlık

MAHMURLUK

1. [isim] İçki içmiş bir kimsenin duyduğu baş ağrısı ve sersemlik; ayıltı
   • "O sermestliğin nasıl bir mahmurlukla bittiğini bir yana bırakalım." (Yahya Kemal Beyatlı)
2. Uykudan sonra duyulan ağırlık ve sersemlik
   • "Elindeki şamdanın ışığı gözlerini kamaştırıyor, uyku mahmurluğu gözlerinden gitmiyor, bu da onu öyle güzelleştiriyordu ki tarif edilemez." (Ahmet Midhat Efendi)

MAHKEMELİ

1. [sıfat] Bakınız davalı

MAHZURSUZ

1. [sıfat] Sakıncası olmayan

MAHVETMEK

Kelime Kökeni: Arapça maḥv + Türkçe etmek

1. [-i] Yok etmek
2. Bozup işe yaramaz duruma getirmek
   • "Kuraklık ekinleri mahvetti."
3. Onmaz duruma getirmek
   • "Beni bu güzel havalar mahvetti / Böyle havada istifa ettim / Evkaftaki memuriyetimden" (Orhan Veli Kanık)
4. Boşa gitmesine sebep olmak; batırmak
   • "Ufak bir dikkatsizlik bütün emeklerimi mahvetti."

MAHALLECE

1. [zarf] Mahallede oturanlar tarafından
   • "Mahallece taşın başına gidilip ondan su dilendi." (Lâtife Tekin)
2. Mahallede oturanlar olarak hep birlikte
   • "O zaman bu güzelim İstanbul'da mahallece yaşardık." (Aydın Boysan)

MAHSUSLUK

1. [isim] Mahsus (I) olma durumu; özgülük

MAHKUMANE

Kelime Kökeni: Arapça maḥkūm + Farsça -āne

1. [zarf, eskimiş] Mahkûma yaraşır bir biçimde
   • "Onun emrini yerine getirmekten mahkûmane bir zevk alıyor." (Peyami Safa)

MAHKUMLUK

1. [isim, hukuk] Bakınız hükümlülük