Başında mah olan 8 harfli 20 kelime var. Mah ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde mah olan kelimeler listesine ya da sonu mah ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında mah bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Mah Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

A H M

3 Harfli Kelimeler

HAM, MAH

2 Harfli Kelimeler

AH, AM, HA, MA

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MAHVOLMA

  1. [isim] Mahvolmak işi
    • "Ülkemiz mahvolmanın eşiğinde, baylar!" (Nâzım Hikmet)
MAHİRLİK

  1. [isim] Mahir olma durumu
MAHZURLU

  1. [sıfat] Bakınız sakıncalı
MAHSUBEN

Kelime Kökeni: Arapça maḥsūben

  1. [zarf] Hesaba geçirilerek, alacağa sayılarak, hesabına sayılmak üzere
    • "Bazen sıkışınca da ileride getireceği reklamlara mahsuben avans olarak şarap istiyordu." (Çetin Altan)
MAHSUSEN

Kelime Kökeni: Arapça maḫṣūṣen

  1. [zarf, eskimiş] Bakınız özellikle
MAHZUNCA

  1. [zarf] Mahzun bir biçimde, üzgün olarak; mahzunane
MAHVİYET

Kelime Kökeni: Arapça maḥviyyet

  1. [isim, eskimiş] Bakınız alçak gönüllülük
    • "Mahviyet ve tevazu ile beraber vakar ve zarafet bu sohbetlerde en çok dikkat edilecek şeylerdendi." (Asaf Halet Çelebi)
MAHİRANE

Kelime Kökeni: Arapça māhir + Farsça -āne

  1. [sıfat, eskimiş] Bakınız becerikli
    • "Herhâlde gayet gizli ve mahirane bir tahkikata ihtiyaç vardı." (Reşat Nuri Güntekin)
MAHYALIK

  1. [isim] Bir çatının köşelerini örten kurşun levha
MAHFUZEN

Kelime Kökeni: Arapça maḥfūẓen

  1. [zarf, eskimiş] Gözaltında olarak
    • "İstanbul'dan mahfuzen getirmişler."
MAHRUKAT

Kelime Kökeni: Arapça maḥrūḳāt

  1. [isim, eskimiş] Bakınız yakacak
MAHKUKAT

Kelime Kökeni: Arapça maḥkūkāt

  1. [isim, eskimiş] Kazılmış, hakkedilmiş şeyler
MAHMUZCU

  1. [isim, tarih] Mahmuz yapan veya satan kimse
MAHMUZLU

  1. [sıfat] Mahmuzu olan
    • "Sokağa çıkarken bunların altına giydiği, arkaları mahmuzlu galoşları da kapının önüne bırakmıştı." (Abdülhak Şinasi Hisar)
MAHVETME

  1. [isim] Mahvetmek işi
MAHSULAT

Kelime Kökeni: Arapça maḥṣūlāt

  1. [isim, eskimiş] Ürünler
  2. [mecaz] Ortaya çıkan, elde edilen şeyler
MAHCUPÇA

  1. [zarf] Utangaç bir biçimde; mahcubane
    • "Bir kızla tanıştım, dedi mahcupça gülümseyerek." (Ahmet Ümit)
MAHLUKAT

Kelime Kökeni: Arapça maḫlūḳāt

  1. [isim, eskimiş] Yaratıklar
    • "Daha doğrusu, cümle mahlukat tabiatla mücadele ediyor." (Nâzım Hikmet)
MAHVEDİŞ

  1. [isim] Mahvetmek işi
MAHVOLUŞ

  1. [isim] Mahvolmak işi
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü