M ile başlayan 7 harfli kelimeler

Başında m olan 7 harfli 523 kelime var. M harfi ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde m harfi olan kelimeler listesine ya da sonu m harfi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında m bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MEĞERSE

1. [bağlaç] Bakınız meğer
   • "Meğerse bana öğretilen o kısa ve sade cümlenin ne sihirli, ne kerametli, ne müthiş bir tesiri varmış." (Refik Halit Karay)

MUSKACI

1. [isim] Muska yazan kimse

MENGENE

Kelime Kökeni: Rumca

1. [isim, teknik] Onarma, işleme, düzeltme vb. işlemlerin uygulanacağı nesneyi sıkıştırıp istenildiği gibi tutturmaya yarayan bir tür alet
   • "Yıldız, bileğimi bir mengene gibi sıktı." (Aka Gündüz)
2. Bakınız pres
   • "Zeytin mengenesi. Üzüm mengenesi."

MÜSAVAT

Kelime Kökeni: Arapça musāvāt

1. [isim, eskimiş] Bakınız eşitlik
   • "Hürriyet, müsavat diye herkesin ağzına bir parmak bal çaldılar." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

MİYOSEN

Kelime Kökeni: Fransızca miocéne

1. [isim, jeoloji] Üçüncü Çağ'ın memeliler ve maymunların gelişmiş olduğu bölümü
2. [sıfat] Bu zamanla ilgili

MAYINCI

1. [isim] Mayın dökmeye yardım eden veya mayın döşeyen kimse

MERAKLI

1. [sıfat] Her şeyi anlamak ve bilmek isteyen; araştırıcı, mütecessis
   • "Başımı kaldırınca Mustafa'nın meraklı gözleriyle karşılaşıyorum." (Ahmet Ümit)
2. Bir şeye çok düşkün olan, sürekli onunla uğraşan
   • "Sedef ve gümüş kakmalı bıçaklara, revolverlere meraklıydı." (Yahya Kemal Beyatlı)
3. Kendisini ilgilendirmeyen bir konuda bilgi sahibi olmaya çalışan (kimse)
4. İlgi çekici

MAKSURE

Kelime Kökeni: Arapça maḳṣūre

1. [isim, din bilimi] Camilerde, parmaklıklarla çevrilmiş yer
2. [eskimiş] Bir evin yabancıların girmesine izin verilmeyen bölümü
3. [eskimiş] Tekkelerde zikre katılmayanların oturduğu yüksekçe, parmaklıklı yer

MAZGİRT

1. [isim] Tunceli iline bağlı ilçelerden biri

MAKLUBE

Kelime Kökeni: Arapça maḳlūbe

1. [isim] Kızartılmış ve halka şeklinde doğranmış patateslerin üzerine kavrulmuş et ve pirincin eklenerek pişirilmesi ve tencerenin servis tabağına ters çevrilmesiyle yapılan bir tür yemek

MİNORKA

Kelime Kökeni: İngilizce minorca

1. [isim, hayvan bilimi] Genellikle siyah tüylü, balta veya gül ibikli yumurta tavuğu

MENEDİŞ

1. [isim] Menetmek işi

MENTEŞE

Kelime Kökeni: Farsça bendkeşe

1. [isim] Kapı, pencere, mobilya kapakları vb. açılır kapanır şeylerde kullanılan, bir mille birbirine tutturulmuş, biri sabit, öbürü hareketli iki parçadan oluşmuş metal parça; reze

MÜHEYYA

Kelime Kökeni: Arapça muheyyā

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız hazır
   • "Her şey emre müheyya, hazır bir vaziyette bekliyor." (Esat Mahmut Karakurt)

MÜBADİL

Kelime Kökeni: Arapça mubādil

1. [sıfat] Başkasının yerine getirilmiş, mübadele edilmiş
2. [isim] Lozan Antlaşması'na göre, İstanbul dışında oturan Rumlarla değiştirilmek üzere Batı Trakya dışındaki Yunanistan'dan getirilen Türkler

MESLEKİ

Kelime Kökeni: Arapça meslekī

1. [sıfat] Mesleğe ilişkin, meslekle ilgili olan; mesleksel

MEZELİK

1. [sıfat] Meze yapılmaya elverişli, meze olarak kullanılan
2. [isim] Meze olarak yenilen şey
   • "Mezelik almaya gitti."

MORARMA

1. [isim] Morarmak işi

MAYASIZ

1. [sıfat] İçinde maya bulunmayan
2. [mecaz] Kötü huylu

MUTTALİ

Kelime Kökeni: Arapça muṭṭaliʿ

1. [sıfat, eskimiş] Öğrenmiş, haber almış, bilgi edinmiş