M ile başlayan 5 harfli kelimeler

Başında m olan 5 harfli 346 kelime var. M harfi ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde m harfi olan kelimeler listesine ya da sonu m harfi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında m bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MÜHİM

Kelime Kökeni: Arapça muhimm

1. [sıfat] Bakınız önemli
   • "Sivas'tan yükseltilen bu sedanın düşmanlar için ne kadar kuvvetli ve mühim olduğu takdir buyrulur." (Atatürk)

MAKAT

Kelime Kökeni: Arapça maḳʿad

1. [isim] Bakınız kıç
2. [anatomi] Bakınız anüs
3. Minderli alçak sedir
   • "Babam gecelik entarisiyle makatta oturuyordu." (Cahit Külebi)
4. Minder yüzü, minderin üzerine yayılan kumaş

MUHAL

Kelime Kökeni: Arapça muḥāl

1. [sıfat, eskimiş] Olması, gerçekleşmesi olanaksız
   • "Gizli düşmanların elinden memleketi kurtarmak muhal bulunuyordu." (Sâmiha Ayverdi)

MESAİ

Kelime Kökeni: Arapça mesāʿī

1. [isim] Çalışma, emek
   • "İki üç günlük mesaiyle bir sürü karanlık noktayı çözümledin." (Osman Aysu)

MAVİŞ

1. [sıfat] Mavi gözlü olan (kimse)

METAL

Kelime Kökeni: Fransızca métal

1. [isim, kimya] Çok yüksek elektrik ve ısı iletkenliği, kendine özgü parlaklığı olan, oksijenli birleşimiyle çoğunlukla bazik oksitler veren madde; maden
2. [sıfat] Bu maddeden yapılmış
   • "Çıkardıkları metal kutuları, gazeteleri ve cam şişeleri ayrı ayrı çuvallara doldurup götürüyorlar." (Elif Şafak)
3. Dizgi makinelerinde satırları oluşturmak için eritilen antimon ve kurşun alaşımı

MİNİK

1. [sıfat] Küçük ve sevimli
   • "“... Burhan, mavi gömleğiyle gidip gelecek ... avluda minik adımlarla gezinen oğlunu kucaklayacak, sonra da bir süre onunla şakalaşıp gülüşecekti."

METAN

Kelime Kökeni: Fransızca méthane

1. [isim, kimya] Çürümekte olan karbonlu maddelerden çıkan, havada sarı bir alevle yanan, renksiz bir gaz; bataklık gazı (CH4)

MUARE

Kelime Kökeni: Fransızca moiré

1. [isim] Dalgalı parıltılar verilmiş olan bir kumaş türü, kareli kumaş
   • "Markizeti, muareyi kaç kişi biliyor günümüzde?" (Selim İleri)
2. [sıfat] Bu kumaştan yapılan
   • "Sık sık muare elbisesinin ceplerini yokluyor." (Selim İleri)

MALTA

1. [isim] Akdeniz'de, Sicilya'nın güneyinde bir ada ülkesi; başkenti Valletta

MÜRİT

Kelime Kökeni: Arapça murīd

1. [isim] Bir tarikat şeyhine bağlanarak ondan tasavvufun yollarını öğrenen, onun doğrultusunda ilerleyen kimse
   • "Ankara'ya geldiği zaman Hacı Bayram'ı müritleriyle ovada mahsul toplarken görür." (Ahmet Hamdi Tanpınar)

MİYAZ

Kelime Kökeni: Fransızca myase

1. [isim] Sinek kurtçuklarının insanda ve hayvanlarda ortaya çıkardığı bozukluk

MEHAZ

Kelime Kökeni: Arapça meʾḫaẕ

1. [isim, eskimiş] Bir eser yazılırken başvurulan kaynak

MUHAT

Kelime Kökeni: Arapça muḥāṭ

1. [sıfat, eskimiş] Kuşatılmış, sarılmış, çevrilmiş
2. Kitabın sırt kâğıdı ile mukavvasının arasında isteka ile bastırılarak oluşturulmuş hafif çukurluk

MEBİZ

Kelime Kökeni: Arapça mebīż

1. [isim, eskimiş, anatomi] Bakınız yumurtalık

MULAJ

Kelime Kökeni: Fransızca moulage

1. [isim] Bir şeyin bal mumu, alçı vb. bir madde ile kalıbını çıkarmak için yapılan işlemlerin bütünü
2. Bu işlemler sonunda elde edilen kalıp

MEDYA

Kelime Kökeni: İngilizce media

1. [isim] Bakınız iletişim ortamı
   • "Medya dedikleri bu bin başlı ejderhayla baş edemedim." (Nezihe Meriç)
2. Bakınız iletişim araçları
   • "Medyanın marifetlerini aklı başında okur zaten biliyordu." (İnci Aral)

MÜHRE

Kelime Kökeni: Farsça muhre

1. [isim, eskimiş] Her tür yuvarlak şey, küçük top
2. Cam boncuk
3. Kâğıda yumuşaklık, parlaklık ve düzlük vermek için kullanılan camdan araç
4. Deniz böceği kabuğu
5. Demirci çekici
6. Yılanın başında bulunan taca benzer çıkıntı
7. Bazı av hayvanlarını çekmek için kullanılan çığırtkan kuş
   • "Gökten çekilirken / Ördekleri çeker mühre" (Ahmet Kutsi Tecer)

MAKTU

Kelime Kökeni: Arapça maḳṭūʿ

1. [sıfat, eskimiş] Kesilmiş
2. Bakınız kesme
3. Kesin olarak değeri biçilmiş
4. Ölçü ile satılmayan, götürü

MEKAN

Kelime Kökeni: Arapça mekān

1. [isim] Bulunulan yer
2. İş yeri, gazino, buluşma yeri vb. belli bir işe ayrılmış olan yer
3. [eskimiş] Bakınız ev
4. [eskimiş, gök bilimi] Bakınız uzay