Başında olan 12 harfli 25 kelime var. Mü ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde mü olan kelimeler listesine ya da sonu mü ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında mü bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler


Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.



Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MÜNECCİMBAŞI

  1. [isim] Saray hizmetinde bulunan bilginlerden gök bilimiyle uğraşanlara verilen unvan

MÜTENEKKİREN

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [zarf] Kılık değiştirerek, takma ad kullanarak, kendini tanıtmadan

MÜHENDİSHANE

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Osmanlı Devleti'nde mühendis yetiştiren yüksekokul

MÜTEAHHİTLİK

  1. [isim] Müteahhidin yaptığı iş

MÜREKKEPLEME

  1. [isim] Mürekkeplemek işi

MÜZEVİRLEMEK

  1. [-i] Birinin başkası aleyhine yaptıkları veya söylediklerini karşı tarafa iletmek, ara bozmak
    • "Çocuklar Ömer'i hoca efendiye müzevirlemişler, -İffet'i kandırıp köftelerini alıyor- demişler." (Reşat Nuri Güntekin)

MÜREBBİYELİK

  1. [isim] Mürebbiye olma durumu
  2. Mürebbiyenin görevi

MÜZMİNLEŞMEK

  1. [nsz] Süreğenleşmek
    • "Hastalık müzminleşti."

MÜŞKÜLPESENT

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [sıfat] Güçbeğenir
  2. Bir işi yapmamak için türlü bahaneler uyduran

MÜSTEŞRİKLİK

  1. [isim] Müsteşrik olma durumu

MÜKELLEFİYET

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Yükümlülük

MÜTEVECCİHEN

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [zarf] Bir yere doğru gitmek üzere
  2. Bir şeyi yapmaya yönelmiş olarak

MÜŞARÜNİLEYH

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Adı geçen, adı anılan kişi

MÜVELLİDÜLMA

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Hidrojen

MÜCELLİTHANE

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Ciltevi

MÜSTACELİYET

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] İvedilik

MÜKEMMELİYET

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Mükemmellik

MÜNASEBETSİZ

  1. [sıfat] Uygun olmayan, yakışıksız, çirkin
    • "Münasebetsiz bir davranış."
  2. Ters, aksi
    • "Hep böyle münasebetsiz sıralarda beni arar." (Necati Cumalı)
  3. Yakışıksız iş gören, sıra, saygı gözetmeyen (kimse)
    • "Doğrusu kızın huyunu bozan, bütün bu münasebetsiz kimselerdi." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

MÜŞKÜLLEŞMEK

  1. [nsz] Müşkül duruma girmek, güçleşmek, zorlaşmak
    • "Fırkayı kurmak son derece müşkülleşir." (Atilla İlhan)

MÜSTEHCENLİK

  1. [isim] Müstehcen olma durumu

Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü