Kö ile başlayan 6 harfli kelimeler

Başında kö olan 6 harfli 25 kelime var. Kö ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde kö olan kelimeler listesine ya da sonu kö ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında kö bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

K Ö Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

ÖK

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KÖSEĞİ

1. [isim] Ateş karıştırmaya yarayan odun veya demir
2. Ucu yanık odun, eğsi

KÖSELE

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Ayakkabı tabanı, bavul, çanta yapımında kullanılan, büyükbaş hayvanların işlenmiş derisi
   • "Kösele gibi et."
2. [sıfat] Bu deriden yapılmış olan
   • "Kösele ayakkabı."

KÖFTER

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Üzüm şırasıyla nişasta kaynatılıp dökülerek kesildikten sonra kurutulan bir çeşit pestil

KÖRLÜK

1. [isim] Görme engellilik
2. Kesmez olma durumu
   • "Bileği taşındaki bıçak bir ileri gidiyor, bir geriliyor, ağzının körlüğünü yok ediyordu." (Tarık Dursun K)
3. Dikkatsizce ve beceriksizce yapılan iş
4. Gerçeği görememe durumu
5. Bitkilerin tomurcuk vermemesi durumu

KÖSNÜL

1. [sıfat] Kösnüyle ilgili, şehvani, şehevi, erotik
2. Cinsel duyumlar veya onlara bağlı olan duyumların uyandırdığı duygu ve coşkularla ilgili olan, erotik
3. Özellikle cinsel isteği işleyen, şehvet uyandıran (resim, heykel), erotik

KÖSNÜK

1. [sıfat] Eş isteme zamanı gelmiş (hayvan)

KÖFTÜN

1. [isim] Sığırlara yedirilen susam veya keten küspesi
   • "Öküz müyüm ben köftün yiyecek?" (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

KÖŞKER

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Yemenici, ayakkabı tamircisi
   • "Zaten azıcık güzel olsaydım, topal bir köşkere varmazdım." (Ayla Kutlu)

KÖLELİ

1. [sıfat] Kölesi olan

KÖKTEN

1. [sıfat] Yüzeyde kalmayıp derine inen, asıl konuyu da içine alan, köklü, cezrî, radikal
   • "Kökten bir değişiklik."

KÖKÇÜK

1. [isim] Ana kökün dallanmasıyla oluşan ikincil kök

KÖYLÜK

1. [isim] Köy bulunan yer

KÖKSEL

1. [sıfat] Kökle ilgili

KÖKNAR

1. [isim] Çamgillerden, yüksek bölgelerde yetişen, iğne yaprakları kısa, yassı olan, reçineli ve kozalaklı bir orman ağacı (Abies)

KÖREBE

1. [isim] Gözleri bağlı olan ebenin, oyuna katılan öteki çocukları yakalamaya çalıştığı çocuk oyunu

KÖYDEŞ

1. [isim] Aynı köyde oturan kimselerin birbirine göre her biri, köylü

KÖŞKLÜ

1. [isim] Yangınları haber vermesi için yangın kulelerinde ve başka uygun yerlerde bekletilen gözetleyici

KÖLECİ

1. [isim] Karıncaların başka türlerin yuvalarını talan etmesi durumu

KÖREŞE

1. [isim] Yerdeki karın yüzünde buz tutmuş olan tabaka

KÖKTEŞ

1. [sıfat] Aynı kökten gelen çeşitli yapı ve görevi olan (kelimeler): Sevgi, sevinç, sevme; vergi, verim, veri; başlık, başlangıç, başkan gibi