Kö ile başlayan 5 harfli kelimeler

Başında kö olan 5 harfli 24 kelime var. Kö ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde kö olan kelimeler listesine ya da sonu kö ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında kö bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

K Ö Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

ÖK

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KÖSNÜ

1. [isim] Erkek ve dişinin birbirine karşı duydukları cinsel istek, şehvet

KÖRPE

1. [sıfat] Dalından yeni koparılmış, tazeliği üstünde, daha büyümemiş (bitki), kart karşıtı
   • "Körpe fidan."
2. Çok genç (kimse)
   • "Köşedeki masada körpe, ötekinde olgun birer hoş kadın..." (Refik Halit Karay)
3. Yavruluktan henüz çıkmış (hayvan)
   • "Kaplan ve yılan, körpe ceylan hayaliyle gözlerini kapadılar." (Halide Edip Adıvar)
4. Genç, hoş, güzel
   • "Bir vakitler, Mahinur'un körpe rayihasıyla doldurduğu odalar şimdi boş ve sahipsiz." (Haldun Taner)
5. Henüz bozulmamış, yıpranmamış

KÖMÜR

1. [isim] Karbonlu maddelerin kapalı ve havasız yerlerde için için yanmasından veya çok uzun süre derin toprak katmanları altında kalıp birtakım kimyasal değişmelere uğramasından oluşan, siyah renkli, bitkisel kaynaklı, içinde yüksek oranda karbon bulunan katı yakıt
   • "Odun kömürü. Maden kömürü."
2. [sıfat] Siyah renkli
   • "Kömür gözlü."

KÖKEN

1. [isim] Bir şeyin çıktığı, dayandığı temel, biçim, neden veya yer, menşe
   • "Yazının kökeni resimdir."
2. Soy, asıl
3. Bir malın üretildiği veya yapıldığı, alındığı, getirildiği yer, menşe, orijin
4. Kavun, karpuz, kabak vb. bitkilerin toprak üstünde yayılan dalları
5. Tulumbacı hortumlarının uç kısmındaki sarı maden sap

KÖSÇÜ

1. [isim] Mehter takımında kös çalan kimse

KÖÇEK

1. [isim] Kadın kılığına girip oynayan erkek
   • "Şehrin bütün köçekleri, çengileri çağrılsın!" (Turan Oflazoğlu)
2. Ağırbaşlı davranışları olmayan kimse

KÖFTE

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Genellikle çekilmiş etten, bazen de tavuk, balık veya patatesten yapılan, türlü biçimlerde pişirilen yemek
   • "Rüzgârın bazı içkili masalardan kokusunu getirdiği sıcak köftelerden bir ikisini ikram etseler..." (Reşat Nuri Güntekin)

KÖHNE

Kelime Kökeni : Farsça

1. [sıfat] Eskiyip yıpranmış, bakımsız kalmış
   • "Annemin, çocukluğundan beri yanından ayırmadığı, köhne ciltli, küçük bir Mushaf'ı vardı." (Yahya Kemal Beyatlı)
2. İçinde yaşanılan zamana göre geride kalmış, eskimiş, çağ dışı
   • "Köhne bir düşünce."

KÖSEM

1. [isim] Kösemen
   • "Kösem koyun."

KÖMBE

1. [isim] Un, tuz ve yağ ile yoğrulan kızgın sacda veya fırında pişirilen ekmek

KÖLÜK

1. [isim] İş ve yük hayvanı

KÖMÜŞ

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Manda

KÖKSÜ

1. [isim] Ciğer otlarında ve yosunlarda kökü andıran, bitkinin tutunmasına yarayan bölüm

KÖPRÜ

1. [isim] Herhangi bir engelle ayrılmış iki yakayı birbirine bağlayan veya trafik akımının, başka bir trafik akımını kesmeden üstten geçmesini sağlayan ahşap, kâgir, beton veya demir yapı
   • "Bu camiler, bu çeşmeler, bu köprüler rastgele yapılmadı." (Orhan Seyfi Orhon)
   • "Ama siz öteki kıyıya köprü kurmadan geçtiniz." (Salâh Birsel)
2. İki şey arasında bağ veya ilişkiyi sağlayan şey
   • "Annesinin yalnız onunla değil, hiç kimseyle bir köprüsü yoktu." (Murathan Mungan)
3. Geminin önünü iyice görecek bir yükseklikte, sancaktan iskeleye kadar kurulan kumanda yeri
4. Güreşte omuzları yere değdirmemek için ayakları ve alnı yere dayayıp beli yukarı kaldırarak alınan durum
5. Vücudun, sırt yere dönük olarak el, baş veya diz yere dayanarak yay biçimi aldığı durum
6. Olmayan dişlerin yerini tutmak veya takma dişleri ağızdaki dişlere sağlam tutturmak amacıyla yapılan diş protezi

KÖKLÜ

1. [sıfat] Kökü olan
2. Kökleşmiş, iyi yerleşmiş, kalıcı olan, esaslı
3. Soylu, soyu sopu belli, iyi tanınan

KÖŞEK

1. [isim] Bir yaşına kadar olan deve yavrusu

KÖYCÜ

1. [isim] Köy sorunlarını kendine iş edinen, köylerin ve köylülerin kalkınması yolunda çalışan kimse

KÖTEK

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Baston, sopa
2. Sopayla atılan dayak, patak

KÖKÇÜ

1. [isim] İlaç yapımında kullanılan kök, kabuk, çiçek, yaprak vb.ni satan kimse

KÖMEÇ

1. [isim] Papatya ve ayçiçeğinde olduğu gibi, sapın yassılaşmış ve genişlemiş ucu üzerinde çiçeklerin yan yana toplanması biçimindeki çiçek durumu