Kum ile başlayan 7 harfli kelimeler

Başında kum olan 7 harfli 15 kelime var. Kum ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde kum olan kelimeler listesine ya da sonu kum ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında kum bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KUMLAMA

1. [isim] Çam türü ağaçlarda yıl halkaları arasındaki görüntü ayrımını daha da belirtmek için yüzeye, hava basıncından yararlanarak kum püskürtme
2. Oyma işlerinde, çukurda kalan yüzeyleri özel dişli araçlarla pürüzlü duruma getirme
3. Çeşitli metallerin veya tarihî eserlerin yüzeylerini temizlemek için kum görünümlü aşındırıcıları püskürtme işlem

KUMUKÇA

1. [isim] Bakınız Kumuk Türkçesi

KUMANDA

Kelime Kökeni: Fransızca commandé

1. [isim] Bakınız komuta
   • "Gemideki bütün askerler, derhâl kumanda kulesinin altındaki kaporta denilen delikten içeri giriyorlar." (Esat Mahmut Karakurt)
2. Elektronik aygıtları belli bir uzaklıktan yönetmeye yarayan kablosuz alet

KUMANYA

Kelime Kökeni: İtalyanca compagna

1. [isim] Yolculuk için hazırlanan yiyecek; azık
   • "Her sabah dağarcığına kumanyasını kor, çıngıraklı kara keçilerini patikalardan dağ aralıklarına sürerdi." (Halikarnas Balıkçısı)
2. [askerlik] Sefer durumundaki askerler için hazırlanan yiyecek

KUMANDI

1. [isim] Kuzey Altaylarda yaşayan bir Türk halkı ve bu halkın soyundan olan kimse

KUMLUCA

1. [isim] Antalya iline bağlı ilçelerden biri

KUMAŞLI

1. [sıfat] Kumaşı olan
   • "Esvapları buruşuk kumaşlı, gülünç şeylerdi." (Abdülhak Şinasi Hisar)

KUMAŞÇI

1. [isim] Kumaş üreten veya satan kimse

KUMANCA

1. [isim] Bakınız Kıpçak Türkçesi

KUMASIZ

1. [sıfat] Kuması olmayan

KUMKUMA

Kelime Kökeni: Arapça ḳumḳume

1. [isim] Küçük testi, çömlek
2. Zemzem, mürekkep vb. sıvılar konulan kap
3. [mecaz] Kötü, olumsuz bir özelliği kendinde fazlasıyla toplayan kimse, olay, olgu veya yer
   • "Şu Mine, çelişkiler kumkuması bir kız." (Necip Fazıl Kısakürek)

KUMBARA

Kelime Kökeni: Farsça ḫumbara

1. [isim] Para biriktirmek için kullanılan, bozuk veya kâğıt para atılan deliği olan, metal, toprak, plastikten yapılmış küçük kap
2. [tarih] Bakınız humbara

KUMARCI

1. [sıfat] Bakınız kumarbaz

KUMBAŞI

1. [isim] Bakınız kumsal

KUMRUCU

1. [isim] Kumru yapan veya satan kimse