Ko ile başlayan 4 harfli kelimeler

Başında ko olan 4 harfli 25 kelime var. Ko ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde ko olan kelimeler listesine ya da sonu ko ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında ko bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

K O Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

OK

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KOLİ

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Posta paketi
2. İçinde türlü eşya bulunan çeşitli büyüklükte paket

KOLA

Kelime Kökeni : İtalyanca

1. [isim] Gömlek, örtü vb. şeyleri kolalamakta kullanılan özel nişasta
2. Kâğıt veya bez yapıştırmakta kullanılan kaynatılmış nişasta bulamacı
3. Kolalama
   • "Zaten bu devirde kola, ütü bir evin baş işlerindendir." (Refik Halit Karay)

KOZA

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] İçinde tohum veya krizalit bulunan korunak, kozalak
   • "Pamuk kozası. İpek kozası."
   • "Hiçbir tarakta bezim kalmadı, ipek böceği gibi kozama çekilmiş, kendi hâlimde, politikaya bulaşmadan yaşıyorum." (Atilla İlhan)
   • "Pamuk ırgatları alaçıkların önüne oturmuşlar, koza çekiyorlardı." (Yahya Kemal)
2. İpek böceğinin ördüğü ve içine kapandığı korunak

KORU

1. [isim] Bakımlı küçük orman
   • "Arkamda çam korularının parça parça neftîleştirdiği yeşil bir dağ." (Refik Halit Karay)

KONİ

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Durağan bir noktadan geçen ve kapalı bir eğriye dayanarak hareket eden bir doğrunun çizdiği yüzey, mahrut
2. [sıfat] Bu biçiminde olan
3. Çembersel bölge üzerindeki her noktanın çember düzlemi dışındaki bir nokta ile birleşiminden oluşan geometrik cisim
4. Bu yüzeyle sınırlı katı cisim

KOYU

1. [sıfat] Yoğunluğundan dolayı güç akan, sulu karşıtı
   • "Koyu pekmez. Koyu süt."
2. Rengi açık olmayan, daha belirgin, açık karşıtı
   • "Oturduğu yerden Boğaziçi'nin koyu mavi gecesinde bir balıkçı kayığı kayıp gidiyordu." (Halide Edip Adıvar)
3. Yazı karakterinin daha belirgin olarak yazılmış biçimi
4. Aşırı (davranış, düşünce vb.)
   • "Daha eski zamanda koyu bir Türkçe taraftarıymış." (Abdülhak Şinasi Hisar)
5. Derin, hararetli
   • "Koyu bir sohbet."

KONU

1. [isim] Konuşmada, yazıda, eserde ele alınan düşünce, olay veya durum, mevzu
   • "Öğretmenimizin verdiği konuları manzum yazardım." (Yusuf Ziya Ortaç)
2. Üzerinde konuşulan şey, bahis
   • "Daha fazla tafsilata girmeyi bugün zararlı gördüğüm için bu konuda susacağım." (Burhan Felek)

KORT

Kelime Kökeni : İngilizce

1. [isim] Tenis oynanan alan, tenis kortu
   • "Otelin tenis kortunu geçtik." (Hüseyin Cahit Yalçın)

KOŞA

1. [sıfat] Çift, eş, ikiz
   • "Koşa badem sığmayan dar ağızlım." (Dede Korkut)
2. [zarf] Hep birlikte

KOMİ

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Otel, pansiyon vb. yerlerde çalışan hizmetli
2. Lokantalarda garson yardımcısı

KOBİ

...

KOKU

1. [isim] Nesnelerden yayılan küçücük zerrelerin burun zarı üzerindeki özel sinirlerde uyandırdığı duygu
   • "Odanın içini kızarmış bir ekmek kokusu doldurmuştu." (Sait Faik Abasıyanık)
   • "Bir yerden kokusu çıkarsa baban vasıtasıyla önlemek isteyecekler." (Sabahattin Ali)
   • "O yokken anası tarafından gönderildiğine şüphe olmayan bütün bu şeylere anasının kokusu sinmişti." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
   • "Yaz yağmuru yağdığı vakit burada toprağın güzel kokusunu duymak mümkündür." (Memduh Şevket Esendal)
2. Güzel kokmak için sürülen esans
   • "Koku sürünmek."
   • "Yılların gazetecisisin oğlum, iyi haberin kokusunu kilometrelerce uzaktan alırsın." (Ahmet Ümit)
3. Belirti, işaret
   • "Ortalıkta bir savaş kokusu var."

KOŞU

1. [isim] Koşarak yapılan yarış
   • "Sonra elinde boş tasla çeşmeye doğru bir koşu koparıyor." (Reşat Nuri Güntekin)
2. At yarışı
   • "Koşuların sonuçlarından başka bir şey düşünmesini engelleyen bir hastalığa dönüşmüş." (Necati Cumalı)

KOSA

Kelime Kökeni : Rusça

1. [isim] Bir çeşit uzun saplı orak

KOÇU

Kelime Kökeni : Macarca

1. [isim] Süslü bir çeşit gezme arabası
2. Direkler üzerine, yüksekte kurulmuş zahire ambarı

KOCA

1. [isim] Bir kadının evlenmiş olduğu erkek, eş, zevç
   • "Koca işinden çıktıktan sonra, borç boğazı aştı." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Üstelik kadının adı da çıktı, bir daha koca bulamadı." (Refik Halit Karay)
   • "Harfleri okuyup yazamadan, on üçümde kocaya gidecektim." (Ayşe Kulin)
   • "Büyük kızı kocaya kaçtığı zaman küçükleri on iki dönüm tarlanın hakkından gelecek kadar yetişkindiler." (Necati Cumalı)

KOVA

1. [isim] Genellikle su ve sulu şeyler taşımaya, kuyudan veya denizden su çekmeye yarayan üstünden kulplu kap
   • "Suyu Pire Mahmut bir kovayla getirip kaptanın başından aşağı boşaltıyor." (Zeyyat Selimoğlu)
2. [sıfat] Futbolda çok gol yiyen (kaleci veya takım)

KORE

...

KOFA

1. [isim] Hasır otu

KONT

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Roma imparatorunun danışman olarak seçtiği kimse
2. Derebeyi
3. Batı toplumunda erkekler için kullanılan bir soyluluk unvanı