Ki
Kelime Kökeni: Farsça ki
-
[bağlaç]
Anlam bakımından birbirleriyle ilgili cümleleri birbirine bağlayan bir söz; kim (II)
-
Özneyi, tümleci güçlendirerek cümlenin temel bölümüne bağlayan bir söz
- "Siz ki beni tanırsınız, niçin böyle düşünüyorsunuz?"
-
"Öyle, o kadar, o denli" vb.nden sonra, kullanıldığı cümleye güç katan bir söz
-
İkinci cümledeki yargının birincideki hareketin yapılışı sırasında görülerek şaşıldığını bildiren bir söz
- "Kapağı kaldırmış ki sandık bomboş. Bir de ağzıma aldım ki şeker gibi tadı var."
-
Bazı kelimelerin sonuna bir ek gibi eklenerek birtakım zarflar, yeni bağlaçlar oluşturan bir söz: belki, çünkü, hâlbuki, mademki, sanki vb
-
[edat]
Bir cümlenin sonuna getirildiğinde şüphe veya pekiştirme anlatan bir söz
- "Acaba gelmez mi ki? Bunu bana bırakırlar mı ki?"
- "Öfkelerim, sevgilerim vardı benden önce / Ben arttırdım sürdürmedim mi ki?"
-
Yakınma, kınama vb. duygular anlatmak için bir cümlenin sonuna getirilen bir söz
- "Böyle de olmaz ki! Sana güvenilmez ki!"
- "Hanım da böbürlenmekten dinleyemez ki!"
Kelime Anlamı Kaynağı: Türk Dil Kurumu (TDK) Güncel Türkçe Sözlüğü
- K ile Başlayan Kelimeler
- K ile Biten Kelimeler
- İ ile Başlayan Kelimeler
- İ ile Biten Kelimeler
- Ki ile Başlayan Kelimeler
- Ki ile Biten Kelimeler
- İçerisinde Ki Geçen Kelimeler
- Kızoğlankız ne demek?
- Kibar ne demek?
Ki kelimesi baş harfi k son harfi i olan bir kelime. Başında k sonunda i olan kelimenin birinci harfi k, ikinci harfi i. Başı k sonu i olan 2 harfli kelime.
Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.