Ki ile başlayan 5 harfli kelimeler

Başında ki olan 5 harfli 37 kelime var. Ki ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde ki olan kelimeler listesine ya da sonu ki ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında ki bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KİBİR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Kendini beğenme, başkalarından üstün tutma, büyüklenme, benlik
   • "Kibirden vazgeçersek sevimli oluruz." (Cemil Meriç)
   • "Ayan azası olduğu için, bekleme salonunda birkaç dakika kalmak bile kibrine dokunmuştu." (Falih Rıfkı Atay)
   • "Sütninenin üstüne düşmeyi kibrine yediremediği için merak etmiyormuş." (Reşat Nuri Güntekin)
2. Gurur
   • "Süheyl o gün orada, saçma kibrine kapılmayıp tek bir kelime, Serap'ın beklediği iki heceli tek bir kelime söylemiş olsaydı, her şey değişebilirdi." (Haldun Taner)

KİNİK

Kelime Kökeni : Fransızca

1. Sinik

KİSRA

...

KİMYA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Maddelerin temel yapılarını, birleşimlerini, dönüşümlerini, çözümleme, birleşim ve üretim yöntemlerini inceleyen bilim
   • "Sıla kimya olmuş burnuma tüter / Yol ver dağlar ben sılaya gideyim." (Halk türküsü)
2. Üstün özellikler taşıyan çok değerli şey
   • "Emniyetlerini kazanmak için bu esrar bir kimya gibi gizli kalmalıdır." (Reşat Nuri Güntekin)

KİSVE

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Kılık kıyafet
   • "Lakin bir türlü ahaliye mahsus kisveyi üzerinden atamamış..." (Refik Halit Karay)
2. Hacıların Kâbe'de giydikleri beyaz üstlük

KİNCİ

1. [sıfat] Öç almak isteyen, kin tutan, kindar

KİLLİ

1. [sıfat] İçinde kil bulunan
   • "Killi kütle. Killi şist."

KİLSİ

1. [sıfat] Kili andıran, kile benzeyen, kil gibi

KİMÜS

Kelime Kökeni : Rumca

1. [isim] Yemeklerin mide öz suyuyla karıştıktan sonra aldığı durum

KİTLE

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] İnsan topluluğu
   • "Kendimi bu acı ve acıklı kitlenin bir parçası gibi hissediyordum." (Halide Edip Adıvar)
2. Kütle

KİZİR

1. [isim] Köy muhtarı yardımcısı
2. Köy kâhyası
3. Köy bekçisi

KİRAZ

Kelime Kökeni : Rumca

1. [isim] Gülgillerden, ılıman iklimlerde yetişen bir meyve ağacı (Cerasus avium)
2. Bu ağacın kırmızı veya beyaz renkte, etli, sulu, tek çekirdekli meyvesi
   • "Tabaktan ikişer kiraz daha alıyoruz." (Yusuf Ziya Ortaç)

KİRLİ

1. [sıfat] Leke, toz vb. ile kaplı, pis, murdar, mülevves
   • "Perdeci, çapaklı gözlerini kirli yumruklarıyla ovuşturarak cevap verdi." (Peyami Safa)
2. Aybaşı durumunda bulunan (kadın)
3. Toplumun değer yargılarına aykırı olan
   • "Bu isim bana bir zamanlar İstanbul'un en kirli âlemlerinde yuvalanmış bir simayı hatırlattı." (Halit Ziya Uşaklıgil)

KİRVE

1. [isim] Sünnet olan çocuğun bütün masraflarını üstlendikten sonra sünnet sırasında çocuğu kucağına alarak elini, kolunu tutan ve bütün hayatı boyunca çocuk üzerinde babasına yakın hak taşıyan kimse

KİBAR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Davranış, düşünce, duygu bakımından ince, nazik olan (kimse)
   • "İşte senin bu kibar, bu efendi hâllerine bayılıyorum." (Yusuf Ziya Ortaç)
2. Seçkin, değerli
   • "Fazla bolluk da görmemiş bir ailenin kibar eşyaları sessiz bir şekilde âdeta hitap ediyordu." (Sait Faik Abasıyanık)
3. Zengin, soylu, köklü (kimse, aile)
   • "Telefona giderek kibar ve varlıklı insanlara has bir şive ile köşkten otomobili istetti." (Haldun Taner)
4. [isim] Büyükler, ulular

KİRİŞ

1. [isim] Bazı telli müzik araçlarında kullanılan, hayvan bağırsaklarından yapılan tel
   • "Ama şimdi derhâl giyineceksiniz ve kirişi kıracaksınız." (Sait Faik Abasıyanık)
2. Ok atılan yayın iki ucu arasındaki esnek bağ
3. Kasların uçlarında bulunan, kasları kemiklere ve başka organlara bağlayan beyazımsı kordon
4. Bir eğrinin iki noktasını birleştiren doğru parçası
5. Yapılarda dört köşe kalın keresteden, demirden veya betonarmeden yapılmış yatay destek parçası

KİRPİ

1. [isim] Kirpigillerden, uzunluğu 25-30 cm olan, sırtı dikenlerle kaplı memeli hayvan (Erinaceus europaeus)

KİLİT

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Anahtar, düğme gibi takılıp çıkarılabilen bir parça yardımıyla çalışan kapatma aleti
   • "Sonunda kapının kilidi göz yaşlarıma dayanamadı." (Yusuf Ziya Ortaç)
   • "O gün her tarafı kilit kürek altına aldı." (Ömer Seyfettin)
   • "... evime kilit kürek ol diye onun sırtını okşar." (Reşat Nuri Güntekin)
2. Bir yanı değirmi, öbür yanına demir çubuk geçirilmiş olan yarım halka
3. Atların alnından alt çenesine uzanan beyazlık

KİLÜS

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bağırsaktan gelen, içinde yağ damlacıkları bulunan ak kan

KİRDE

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Genellikle mısır unuyla yapılan bir tür pide