Başında ker olan 7 harfli 13 kelime var. Ker ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde ker olan kelimeler listesine ya da sonu ker ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında ker bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Ker Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

E K R

3 Harfli Kelimeler

ERK, KER

2 Harfli Kelimeler

EK, ER, KE, RE

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KERESTE

Kelime Kökeni: Farsça kerāste

  1. [isim] Tomrukların boyuna biçilmesiyle elde edilen ve marangozlukla inşaatta kullanılan nitelikli ağaç
    • "Dağdan kestim kereste / Kuş besledim kafeste" (Halk türküsü)
  2. Ayakkabı yapımında kullanılan gereç
  3. [mecaz] Bakınız kalas
    • "Gözünü oyarım vallahi kereste!" (Sait Faik Abasıyanık)
KEREVET

Kelime Kökeni: Rumca

  1. [isim] Üzerine şilte serilerek yatmaya veya oturmaya yarayan, duvara bitişik, ayakları olan, tahtadan sedir
    • "Büyükbabamı, aşağı kattaki yemek odasına bitişik, kurnalı hamamın kerevetine uzattılar." (Necip Fazıl Kısakürek)
KEREMPE

  1. [isim, coğrafya] Denize doğru uzanan taşlık burun
  2. Dağın en yüksek yeri
KEREMLİ

  1. [sıfat] Bakınız kerem sahibi
KERHANE

Kelime Kökeni: Farsça kār + ḫāne

  1. [isim, eskimiş] Bakınız genelev
    • "Hani ev bark, hani çoluk çocuk / Ne geçti elime bu hayatın / Meyhanesinde, kerhanesinde?" (Cahit Sıtkı Tarancı)
KERİZCİ

  1. [isim, argo] Bakınız çalgıcı
  2. Oyunda hile yapan kimse
KEREVİT

Kelime Kökeni: Rumca

  1. [isim, hayvan bilimi] Kabuklular sınıfından, çamurlu tatlı sularda yaşayan bir eklem bacaklı; tatlısu ıstakozu, karavide (Potamobius fluviatilis)
KEREVİZ

Kelime Kökeni: Farsça kerefs

  1. [isim, bitki bilimi] Maydanozgillerden, kökleri ve yaprakları sebze olarak kullanılan kokulu bir bitki (Apium graveolens)
KERAHET

Kelime Kökeni: Arapça kerāhet

  1. [isim, eskimiş] Bakınız tiksinme
KERTMEK

  1. [-i] Bakınız çentmek
  2. [ağızlardan] Sertçe sürtünmek
    • "Kayık rıhtımı kerterek geçti."
KERATİN

Kelime Kökeni: Fransızca kératine

  1. [isim, anatomi] Tırnak, boynuz, kıl gibi üst deri ürünü olan yapıları oluşturan proteinli madde
KERRAKE

Kelime Kökeni: Arapça kerāke

  1. [isim, eskimiş] İnce softan hafif ve dar bir üstlük
KERAMET

Kelime Kökeni: Arapça kerāmet

  1. [isim] Ermiş kimselerin gösterdiklerine inanılan, doğaüstü, şaşkınlık uyandırıcı davranış veya durum
    • "Babamın, mucize ve keramet kıssaları olarak bize anlattığı şeyler bu çeşit gülünç ve çocukça masallardı." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
  2. Olağanüstü durum
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü