Kendinden Geçmek
-
bilinci işlemez olmak, kendini kaybetmek, bayılmak
- "Gözlerini tezgâhın arkasındaki bir kapıya dikmiş ve kendinden geçmiş gibiydi."
-
bir şey karşısında coşkuya kapılmak, duygulanmak
- "Oturduğu şiltenin üstünde ayağa kalkıyor; alevi artan bakışlarla kendinden geçmiş, bir elini dizine vurarak ... haykırıyordu."
-
uykuya dalmak, uyuyakalmak
- "Ninniyi söyleyen anne kendinden geçeli belki bir hayli olmuştu."
Kelime Anlamı Kaynağı: Türk Dil Kurumu (TDK) Güncel Türkçe Sözlüğü