Başında ke olan 7 harfli 84 kelime var. Ke ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde ke olan kelimeler listesine ya da sonu ke ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında ke bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler


Kelime bulma makinesi

E K Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

EK, KE

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.



Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KERHANE

Kelime Kökeni : Farsça

  1. [isim] Genelev
    • "Hani ev bark, hani çoluk çocuk / Ne geçti elime bu hayatın / Meyhanesinde, kerhanesinde?" (Cahit Sıtkı Tarancı)

KESEKLİ

  1. [sıfat] Parça parça kabarmış olan (toprak)

KELİFİT

Kelime Kökeni : Fransızca

  1. [isim] Hidratlı doğal magnezyum silikat

KEMERCİ
...
KEMANÇE
...
KEPEKÇİ

  1. [isim] Kepek satan kimse

KEFARET

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Bir günahı Tanrı'ya bağışlatmak umuduyla verilen sadaka veya tutulan oruç
    • "Bunu yapan günün birinde er geç bu günahın kefaretini ödeyecektir." (Haldun Taner)
  2. Diyet
    • "Onu sevmek bile hayatımın kefareti oluyor." (Aka Gündüz)

KENARLI

  1. [sıfat] Herhangi bir biçimde kenarı olan
    • "Kadınlar ise beyaz elbiseler, geniş kenarlı hasır şapkalar giymişlerdi." (Haldun Taner)
  2. Kenarı süslü, işlenmiş

KESAFET

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Çokluk, sıklık
  2. Yoğunluk
    • "Dağ, bütün kesafeti ve bütün heybetiyle benim üstüme yürüyor gibiydi." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
  3. Saydam olmama durumu, bulanıklık

KERTMEK

  1. [-i] Bir şeyin kenarında kertik açmak, çentmek
  2. Sertçe sürtünmek
    • "Kayık rıhtımı kerterek geçti."

KENEVİR

  1. [isim] Kendirgillerden, sapındaki liflerden halat, çuval vb. kaba örgüler yapılan, iki evcikli bir bitki, kendir (Cannabis sativa)

KERATİN

Kelime Kökeni : Fransızca

  1. [isim] Tırnak, boynuz, kıl gibi üst deri ürünü olan yapıları oluşturan proteinli madde

KEMİKSİ

  1. [sıfat] Kemiği andıran, kemiğe benzeyen, kemik gibi

KESESİZ

  1. [sıfat] Kesesi olmayan

KEFENLİ

  1. [sıfat] Kefene sarılmış
  2. [zarf] Kefene sarılarak

KENYALI
...
KENARCI

  1. [isim] Deniz kıyılarında avlanan balıkçı

KELLECİ

  1. [isim] Kelleyi pişiren veya satan kimse

KEMİYET

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Nicelik

KEPÇECİ
...
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü