Ke ile başlayan 5 harfli kelimeler

Başında ke olan 5 harfli 83 kelime var. Ke ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde ke olan kelimeler listesine ya da sonu ke ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında ke bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

E K Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

EK, KE

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KEBİR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Büyük, ulu
2. Yaşça büyük, yaşlı

KEPEK

1. [isim] Un elendikten sonra, elek üstünde kalan kabuk kırıntıları
2. Başın derisinde oluşan küçük, beyaz pulcuklar
3. Bazı deri hastalıklarında deriden dökülen parçacıklar

KERES

1. [isim] Büyük ve derin karavana

KEPİR

1. [isim] Çorak, çamurlu, verimsiz toprak

KENEF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Tuvalet
2. [sıfat] Pis, berbat

KESİŞ

1. [isim] Kesme işi veya biçimi

KESAT

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Alışverişte durgunluk
   • "Bugünlerde alışveriş de kesat." (Nabizade Nazım)
2. Yokluk, kıtlık

KEBZE

1. [isim] Kürek kemiği

KESBİ

...

KENAR

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Bir şeyin, bir yerin bitiş kısmı veya yakını, kıyı, yaka
   • "O sırada karşı taraçadaki kadın elinde pirinç tası olduğu hâlde taraçanın kenarına kadar geldi." (Orhan Veli Kanık)
   • "Kenar gezme dolan yâr gel içeri / Bize mihman olan yâr gel içeri." (Halk türküsü)
   • "Hâlâ, elinde bir bohça yapmak istediği bez parçasının kenarını bastırıyordu."
2. Bir şeyi çevreleyen çizgi
3. Pervaz, çizgi, antika, baskı vb. çevre süsleri
   • "Bu mendilin kenarı ötekinden daha sade."
4. Merkezden uzak olan, kuytu, ıssız, sapa, tenha yer
   • "Ağır, ihtiyar misafirler kenarda bir odadan çıktılar." (Memduh Şevket Esendal)
5. Yan
6. Bir biçimi sınırlayan çizgilerden her biri
   • "Bir üçgenin kenarları."

KEYİF

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Vücut esenliği, sağlık
   • "Keyfiniz nasıl?"
   • "Türkü söylüyorsun, keyif çatıyorsun." (Peyami Safa)
   • "Bize hakaret eden, bize utangaçlık yükleyen bu zincir şarkıları, düşmanın kulağına keyif verecektir." (Ruşen Eşref Ünaydın)
   • "Gelmeyecekmiş, keyfi bilir!"
2. Canlılık, tasasızlık, iç rahatlığı
   • "Bu keyif ne kadar sürerdi? Tahminime göre beş on dakikadan fazla sürmezdi." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
3. Rahat, huzur, afiyet
4. İstek, heves, zevk
   • "Ağır ağır keyifle başladım kahvemi çekmeğe." (Sait Faik Abasıyanık)
5. Alkollü içki ve başka uyuşturucu maddeler kullanıldığında insanda görülen durum
6. Yolsuz ve kural dışı istek
   • "Niye bir memurun keyfine boyun eğiyorsunuz?" (Necati Cumalı)
7. Esrar

KEDER

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Acı, üzüntü, dert, sıkıntı, ıstırap, tasa
   • "Ya hasta yahut bir kederi var." (Halide Edip Adıvar)

KETAL

1. [isim] Çirişli bir çeşit parlak bez

KEPÇE

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Sulu yiyecekleri karıştırmaya ve dağıtmaya yarayan, uzun saplı, yuvarlak ve derince kaşık
   • "Tahta kaşık ve kepçe yontar, geçimini bunları satarak sağlardı." (Nezihe Araz)
2. [sıfat] Bu kaşığın alabildiği miktarda olan
   • "Tabağına iki kepçe çorba koydu."
3. Erimiş madeni kalıba dökmek için kullanılan büyük kaşık
4. Saplı bir çembere geçirilmiş olan, balık veya kelebek tutmada kullanılan ağ
5. Tahıl, kömür, kum vb.nin yüklenip boşaltılmasında kullanılan, iki veya daha çok çeneden oluşmuş motorlu araç
6. [sıfat] Bu aracın alabildiği miktarda olan
7. Gemilerde, ortasında dümenevi bulunan yuvarlak kıç çıkıntısı
8. Güreşte hasmın arkasından bacakları arasına el sokma oyunu

KESİR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bir birimin bölündüğü eşit parçalardan birini veya birkaçını anlatan sayı
   • "Yarım, üçte bir, yüzde üç birer kesirdir."

KERKİ

1. [isim] Keser

KEFNE

1. [isim] Çuvaldız veya kalın iğne ile iş işleyen kimsenin eline geçirdiği demirli kayış

KEKRE

1. [sıfat] Tadı acımtırak, ekşimsi ve buruk olan

KELİK

1. [isim] Eski ayakkabı

KELAM

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Söz
   • "Mecliste arif ol kelamı dinle / El iki söylerse sen birin söyle." (Karacaoğlan)
2. Söyleyiş biçimi, söyleme
3. Tanrı'nın varlığını ve İslam dininin doğruluğunu konu edinen bilim