Kan ile başlayan 9 harfli kelimeler

Başında kan olan 9 harfli 31 kelime var. Kan ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde kan olan kelimeler listesine ya da sonu kan ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında kan bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KANTİYANE

Kelime Kökeni: Latince

1. [isim, bitki bilimi] Kızılkantarongillerden, hekimlikte iştah açıcı olarak kullanılan bir tür bitki (Gentiana)

KANADİYEN

Kelime Kökeni: Fransızca canadienne

1. [isim] Kanadalı tuzak avcılarının ceketlerine benzeyen içi kürklü veya pamuklu, şal yakalı, kemerli kruvaze ceket
2. Yaz aylarında giyilen bol ve geniş dikimli astarsız hafif ceket

KANALIYLA

1. [zarf] Bakınız aracılığıyla

KANAYAKLI

...

KANDİLLİK

1. [isim] Kandillerin konulduğu yer
2. [sıfat] Kandil günü ile ilgili

KANMAZLIK

1. [isim] İhtiyacını veya isteğini yeteri kadar karşıladığı hâlde yeterli bulmama
   • "Ve garip kişisi köyün, avucunda / Yağmur içiyor bir kanmazlık içinde" (Ahmet Muhip Dıranas)

KANITLAMA

1. [isim] Kanıtlamak işi; ispat, ispatlama
   • "Dil saygısızlığını düzgün bir dille kanıtlamaya çalışanlara da rastlayabiliriz, ona ne kuşku." (Nermi Uygur)

KANTÇILIK

1. [isim] XVIII. yüzyılda yaşamış olan Alman düşünürü İmmanuel Kant’ın felsefesini çıkış noktası alan düşünce doğrultularının ortak adı

KANUNİLİK

1. [isim] Bakınız yasallık

KANCALAMA

1. [isim] Kancalamak işi

KANIKSAMA

1. [isim] Kanıksamak işi

KANIRTMAK

1. [-i] Büküp zorlayarak yerinden oynatmak
   • "Kazığı kanırtmak."

KANITSAMA

1. [isim] Kanıtsamak işi

KANCIKLIK

1. [isim] Kancık olma durumu
2. [mecaz] Kancıkça davranış
   • "Kahramanlıkları bir kaba ihtiras, yiğitlikleri bir kancıklık olabilirdi." (Tarık Buğra)

KANDİLİSA

Kelime Kökeni: İtalyanca candelizza

1. [isim, denizcilik] Yelkenleri yerlerine çekmekte kullanılan halatların genel adı

KANABİLME

1. [isim] Kanabilmek durumu

KANUNNAME

Kelime Kökeni: Arapça ḳānūn + Farsça nāme

1. [isim] Kanunların toplandığı kitap
   • "Alaydan yetişen mutlaka talimnameyi, dâhiliye kanunnamesini vesaireyi bilir." (Ömer Seyfettin)

KANDAŞLIK

1. [isim] Kurulan kan birliği, soy birliği

KANATILMA

1. [isim] Kanatılmak işi

KANGRENLİ

1. [sıfat] Kangreni olan