Başında ka olan 6 harfli 248 kelime var. Ka ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde ka olan kelimeler listesine ya da sonu ka ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında ka bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Ka Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

A K

2 Harfli Kelimeler

AK

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KALICI

  1. [sıfat] Bakınız sürekli, geçici karşıtı
  2. Her zaman geçerliğini sürdürecek olan
  3. Bir süre için belli bir yerde kalan, gidici karşıtı
KAİNAT

Kelime Kökeni: Arapça kāʾināt

  1. [isim, gök bilimi] Bakınız evren
    • "Bizim için ölüm yani kendi dünyamızın ölümü kâinatın en mühim hadisesidir." (Abdülhak Şinasi Hisar)
  2. [zamir, mecaz] Bakınız herkes
KASMAK

  1. [-i] Kasları gergin duruma getirmek
  2. Bakınız kısaltmak
  3. Dar gelmek
  4. Harçlık, ödenek vb.nden bir miktar ayırmak
  5. [mecaz] Baskısı altında tutmak
    • "Herkesin, her şeyin normal olduğu yer, bir süre sonra seni kasmaya başlayacaktır." (İsmail Adnan)
KARTER

Kelime Kökeni: Fransızca carter

  1. [isim, teknik] Motorlarda krank milini koruyan, yağ haznesi görevi gören alt kapak
KATANA

Kelime Kökeni: Macarca katona

  1. [isim, hayvan bilimi] Bir cins iri at
    • "Atları Rus katanalarını andırır, arabası çangıl çungul etmez." (Sermet Muhtar Alus)
KAFİYE

Kelime Kökeni: Arapça ḳāfiye

  1. [isim, edebiyat] Şiirde dizelerin sonunda tekrarlanan ve aynı ahengi veren heceler veya aynı görevde olmayan ancak benzeşen sesler; uyak
    • "Nitekim tarihî bir kafiye lisanı olan Türkçede, daha başlangıçtan beri engin bir aliterasyon hadise vardır." (Nihat Sami Banarlı)
  2. Halk edebiyatında ayak
KAPKAÇ

  1. [isim] Kapıp kaçmak yoluyla yapılan bir hırsızlık türü
KAVLIÇ

  1. [isim, ağızlardan] Bakınız fıtık
KARESİ

  1. [isim] Balıkesir iline bağlı ilçelerden biri
KARTON

Kelime Kökeni: Fransızca carton

  1. [isim] Kâğıt hamuruyla yapılan, ayrıca içinde bir veya birkaç lif tabakası bulunan kalın ve sert kâğıt
    • "Bundan sonra on beş karton kâğıdın hesapları yapılır." (Niyazi Altunya)
  2. On paket sigarayı bir araya getiren ambalaj
  3. Tombala oyununda çekilen numaraların işaretlendiği kart
    • "Benim karton bir türlü dolmuyor, yanımdakinin üçü kaldı, karşımdaki bir tane bekliyor." (Refik Halit Karay)
  4. Kamu kurum veya kuruluşlarında imzaya sunulan evrakın yerleştirildiği ciltli büyük defter; imza kartonu
  5. Seri hâlinde canlandırılan, karakterleri hayvan olan çizgi film veya çizgi roman.
KAPORA

Kelime Kökeni: İtalyanca caparra

  1. [isim, hukuk] Bakınız güvenmelik
KARTAL

  1. [isim, hayvan bilimi] Kartalgillerden, genellikle kızıl siyah tüylü, çok güçlü, yuvasını yüksek kayalıklar üzerinde kuran, iri, yırtıcı bir tür kuş (Aquila)
    • "Kartal yükseldi yükseldi, kıyıdaki dağların üstünde küçüle küçüle göze görünmez oldu." (Necati Cumalı)
KALKIK

  1. [sıfat] Düzeyine göre yüksekte olan
    • "Masanın bir tarafı kalkık."
  2. Kabararak yerinden ayrılmış
    • "Kaplamanın ortası kalkık."
  3. Dik durumda, ucu yukarı doğru olan
    • "Bu yığının arkasında imama ait olarak yalnız iki kalkık kulak görünüyordu." (Halide Edip Adıvar)
KARTUK

  1. [isim, ağızlardan] Büyük tarla tarağı
KAZAĞI

  1. [isim] Kazımakta veya temizlemekte kullanılan demir araç
KAMERA

Kelime Kökeni: Fransızca caméra

  1. [isim, sinema, televizyon] Görüntülerin filme alınmasını sağlayan alet; alıcı
  2. Bakınız kameraman
  3. [ünlem] Bir çekime başlanırken, yönetmenin alıcıyı çalıştırmaları için verdiği buyruk
KARPİT

Kelime Kökeni: İngilizce carbide

  1. [isim, kimya] Genellikle sanayide asetilen gazı çıkarmakta kullanılan, karbonla kalsiyum bileşiği madde (CaC2)
  2. Bakınız karpit lambası
    • "Karpit yakacağız ama geceleri yola devam etmek zorunda kalırsak karpit dayanmaz." (Sebahattin Bulut)
KAKULE

Kelime Kökeni: Arapça ḳāḳulle

  1. [isim, bitki bilimi] Zencefilgillerden, sıcak iklimlerde yetişen güzel kokulu bir bitki (Elettaria cardamomum)
  2. Bu bitkinin bahar olarak kullanılan tohumu
KAYYIM

Kelime Kökeni: Arapça ḳayyim

  1. [hukuk] Belli bir malın yönetilmesi veya belli bir işin yapılması için görevlendirilen kimse; kayyum
  2. [eskimiş] Cami hademesi
KASINÇ

  1. [isim, tıp] Bakınız kramp
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü