Ka ile başlayan 5 harfli kelimeler

Başında ka olan 5 harfli 188 kelime var. Ka ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde ka olan kelimeler listesine ya da sonu ka ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında ka bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

A K Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

AK

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KAHIR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Yok etme, ezme, perişan etme, mahvetme
   • "Her zulmü, kahrı boğmaya bir parça kan yeter." (Aka Gündüz)
   • "Annesine bakabilmek için akşama kadar elliye yakın yaramazın kahrını çekiyordu." (Reşat Nuri Güntekin)
2. Derin üzüntü veya acı, sıkıntı
   • "Hayatını alnının teriyle kazanan, yirmi yıllık geçmişi, yalnız kahırlarla dolu bir Türk köylüsü." (Orhan Veli Kanık)

KATAR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Lokomotif ile vagonların oluşturdukları dizi, tren
   • "Bugün beş katar kalkacak."
2. Taşıt dizisi
   • "Otomobil katarı. Yük katarı."
3. Bir arada giden veya uçan hayvan dizisi

KARNİ

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Laboratuvarda damıtma işlerinde kullanılan, geniş karınlı, dar ve eğri boyunlu cam kap

KAYAK

1. [isim] Kar, su veya çim üzerinde kaymak için ayağa takılan araç
2. Bu aracı kullanarak yapılan spor

KAMGA

1. [isim] Yonga

KAPAN

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bazı hayvanları yakalamak için kullanılan, hayvanın ayağının değmesiyle işleyen tuzak
   • "Onlar beni kapana koyacaklarını sanadursunlar." (Refik Halit Karay)
   • "İçindekiler kendilerini ayaklarıyla bir kapana kıstırmışlardır." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Fikirlerindeki çelişmeyi belirtip adamı kıskıvrak bir kapana sıkıştırır." (Haldun Taner)
2. Düzen, hile

KAŞAR

1. [isim] Koyun sütünden yapılan, çoklukla tekerlek biçiminde, sarımtırak, yağlı bir peynir

KABİR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Mezar, sin
   • "Ve serin serviler altında kalan kabrinde / Her seher bir gül açar, her gece bir bülbül öter." (Yahya Kemal Beyatlı)

KALIŞ

1. [isim] Kalma işi veya biçimi

KASNI

1. [isim] Çadıruşağı, şeytantersi ağacı vb. bitkilerden elde edilen bir zamk

KABUL

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bir şeye isteyerek veya istemeyerek razı olma
   • "Her mihnet kabulüm yeter ki / Gün eksilmesin penceremden." (Cahit Sıtkı Tarancı)
   • "Kabul ettiler, meclis dağıldı." (Memduh Şevket Esendal)
2. Konukları veya işi olanları yanına, katına alma
   • "Kış yaklaştığı için Nevin'in hafta başı kabulleri hararetleniyordu." (Peyami Safa)
   • "... beni bahçesinde çınar ve dut ağaçlarının gölgesinde kabul etti." (Ahmet Haşim)
3. Sunulan bir şeyi, armağanı alma
4. Bir öneriyi uygun bulma, onaylama
5. Bir yere alınma
   • "Okula kabulüm için dilekçe verdim."
6. Akseptans

KAZIK

1. [isim] Toprağa çakılmak için hazırlanmış, ucu sivri demir veya ağaç
   • "Çadır kazığı."
   • "Hayvanı kazığa bağlamak."
   • "Bütün ilişkileri birilerine kazık atmak üzerine kurulu." (Ahmet Ümit)
   • "Dünyaya kim kazık dikecek?" (Ömer Seyfettin)
2. Direk, sopa
3. Yapıların temelinde kullanılan, toprağa çakılan veya toprak içine giren tahta, maden veya betonarmeden silindir, prizma vb. biçimindeki uzun parça
4. [sıfat] Çok zor (soru, sınav vb.)
5. Alışverişte aldatma, aldatılma
6. Genellikle yağlı güreşte, güreşçinin, elini hasmının kispeti içine sokarak yaptığı oyun
7. İnsanı üzerine oturtarak öldürdükleri, yere dik çakılmış sivri uçlu odun veya şiş
8. Kazığa oturtarak uygulanan öldürme cezası

KAMET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Boy, endam
   • "Gür beyaz saçları, dik kameti, vakur yürüyüşü ile gören çarşı esnafı saygı ile selamlarlar." (Haldun Taner)

KAYGI

1. [isim] Üzüntü, endişe duyulan düşünce, tasa
   • "Korku ve kaygıyla vücudunu dinledi." (Atilla İlhan)

KASAP

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Sığır, koyun gibi eti yenecek hayvanları kesen veya dükkânında perakende olarak satan kimse
2. Et satılan dükkân
3. [sıfat] Kan dökücü, hunhar

KALIM

1. [isim] Kalma işi

KAŞIK

1. [isim] Sulu veya bazı ufak taneli yiyecekleri ağza götürmeye yarayan saplı sofra aracı
   • "Hastalanınca yüzü kaşık kadar kaldı."
   • "Gençler tarhana aşına kaşık salladılar." (Nezihe Araz)
2. Ucu iğneli kaşık biçimindeki olta

KAKMA

1. [isim] Kakmak işi
2. [sıfat] Ağaç üzerinde veya diğer ahşap malzemede, mobilyada, belirlenmiş desen ve çizimlere göre oyulmuş yuvalara gümüş, sedef vb. süs maddeleri kakılıp oturtularak yapılan (iş)
   • "Sedef kakma nalın."

KAKÜL

...

KANKA

1. [isim] Kan kardeşi