Ka ile başlayan 4 harfli kelimeler

Başında ka olan 4 harfli 46 kelime var. Ka ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde ka olan kelimeler listesine ya da sonu ka ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında ka bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

A K Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

AK

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KALP

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Göğüs boşluğunda, iki akciğer arasında, vücudun her yanından gelen kanı akciğerlere ve oradan gelen temiz kanı da vücuda dağıtan organ, yürek
   • "Bak ellerim nasıl titriyor, bak alnım nasıl yanıyor, bak kalbime nasıl çarpıyor." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
   • "Hele düzmece şehzadenin kadife pantolonuyla sivri güzel çehresi derhâl kadının kalbini kazandı." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Hak yemek, kanuna aykırı bir şey yapmak, kalp kırmak korkusuyla bir türlü iş göremezdi." (Halide Edip Adıvar)
   • "Okuyucularımın hakkını yiyor hem de öteki genç okuyucularımın kalbini kırıyorum." (Orhan Veli Kanık)
2. Kalp hastalığı
   • "Kalpten öldü."
3. Sevgi, gönül
4. Bir ülkenin, bir kuruluşun işleyiş, yönetim ve varlığını sürdürme bakımından en önde gelen yeri
5. Duygu, his
   • "İnsanı tekrar, kalp ve fikir cennetine eriştirebilecek tek kudret kadındır." (Halide Edip Adıvar)

KASK

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Başı darbelerden korumak için sertleştirilmiş sentetik maddelerden yapılmış sağlam başlık

KANT

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Şeker ve limonla içilen sıcak su

KALE

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Düşmanın gelmesi beklenilen yollar üzerinde, askerî önem taşıyan şehirlerde, geçit ve dar boğazlarda güvenliği sağlamak için yapılan kalın duvarlı, burçlu, mazgallı yapı, kermen
2. Satranç tahtasının dört köşesine dikilen, tahtanın bir tarafından diğer tarafına kadar düz olarak boş hanelerde gidebilen kale biçiminde taş
3. Genellikle bir düşüncenin savunulduğu, sürdürüldüğü yer
4. Takımla oynanan bazı top oyunlarında topun sokulmasına çalışılan yer

KADI

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Tanzimat'a kadar her türlü davaya, Tanzimat ile Medeni Kanun arasındaki dönemde ise yalnız evlenme, boşanma, nafaka, miras davalarına bakan mahkemelerin başkanları

KANA

Kelime Kökeni : İtalyanca

1. [isim] Geminin çektiği suyu göstermek için baş ve kıç bodoslamaları üzerine konulan işaretler

KAFA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] İnsan başı, ser
   • "İpini koparmış aylakla, çiçeği burnunda asistan, dejenere mirasyedi ile ağır işçi, burada dirsek dirseğe kafa cilalardı." (Haldun Taner)
   • "Benimle kafa çekmenin onlar için pek keyifli olduğunu sanmıyorum." (Erhan Bener)
   • "Ona birisi kafayı çekmekte olduğunu söyleseydi, kılı bile kıpırdamazdı." (Sait Faik Abasıyanık)
   • "Ne gücünü aşan meseleler için çene yormaya, kafa eskitmeye niyeti vardı ne de kendi başarısızlıkları için suçlu aramaya..." (Tarık Buğra)
2. Hayvanlarda genellikle ağız, göz, burun, kulak vb. organların bulunduğu vücudun en ön bölümü
   • "Bir dakika kafamı dinleyip başka şeylerden bahsetmek ihtiyacı duyduğum zaman..." (Sait Faik Abasıyanık)
   • "Saz, söz başlasın, içki ile kafalar iyice dumanlansın, cümbüş tam kıvamını bulsun." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
   • "Ahmet de bize varır varmaz kafayı yere vurdu." (Sait Faik Abasıyanık)
3. Çocuk oyunlarında kullanılan zıpzıp taşının veya cevizin büyük boyu
4. Mekanik bir bütünün parçası
   • "Distribütör kafası."
5. Kavrama ve anlama yeteneği, zekâ, zihin, bellek
   • "Kafasının faaliyetini fikirden ziyade işe vermiş." (Yahya Kemal Beyatlı)
6. Görüş ve inançların etkisi altında beliren düşünme ve yargılama yolu, zihniyet
   • "Kalbi ve kafasıyla daima yeni, daima genç kaldı." (Yusuf Ziya Ortaç)

KARS

...

KAPI

1. [isim] Bir yere girip çıkarken geçilen ve açılıp kapanma düzeni olan duvar veya bölme açıklığı
   • "Altı bir geldi mi köşeyi kapacaksın, kapıları almayı asla unutmayacaksın." (Tomris Uyar)
   • "Sizin hepinizi kapı dışarı edecekler. Çünkü kaçak işçiye memlekette iş yok." (Muammer İzgü)
   • "Rumeli'de bıraktığı çiftlikleri de anlattıktan sonra yaptığı kapıyı kâfi gördü. İşlere geçti." (Ömer Seyfettin)
   • "Anahtar bendedir. Onlar sonra kapıda kalırlar." (Memduh Şevket Esendal)
2. Bu açıklıktaki açılıp kapanan kanat
   • "Evlerin kapılarında kocaman yeşil bronz tokmaklar vardı." (Sait Faik Abasıyanık)
3. Tavla oyununda iki pul üst üste getirilerek karşı oyuncunun o haneyi kullanmasına engel olunan yer
4. Devlet dairesi
   • "Hükûmet kapısı."
5. Gelir, geçim, kısmet sağlayan yer, kaynak veya imkân
   • "Onların başvuracağı her kapıya gitmiş." (Sait Faik Abasıyanık)
6. Gidere yol açan gereksinim
   • "Bayram geldi, yine masraf kapıları açıldı."
7. Ev gezmesi için gidilen yer
   • "Bugün yine kaç kapı dolaştın?"

KAOS

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Evrenin düzene girmeden önceki biçimden yoksun, uyumsuz ve karışık durumu
2. Kargaşa

KASE

...

KANO

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Kürekle yürütülen dar, uzun, hafif tekne
   • "Yelkensiz ve dümensiz kotra, şimdi bir kano sürati ile hareket ediyordu." (Aka Gündüz)

KAST

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Ayrıcalıklar bakımından yukarıdan aşağıya doğru kesin ölçülerle sınırlanmış bulunan, en koyu biçimiyle Hindistan'da görülen toplumsal sınıfların her biri

KAZA

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Can veya mal kaybına, zararına neden olan kötü olay
   • "Tren kazası."
   • "Yalnız ortada tef çalan, bunların arasına kaza ile düşmüş gibi." (Halide Edip Adıvar)
   • "Bu yaşa geldim, Allaha bin şükür, namazımı kazaya bırakmadım." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
   • "Osman, kazaya kalan namazını daha ziyade geciktirmeden korkarak ayağa kalktı." (Refik Halit Karay)
2. İlçe, kaymakamlık
   • "Kazada mektepli dişçi olmadığı için onu vilayete götürdüm." (Reşat Nuri Güntekin)
3. Vaktinde kılınmayan namazı veya tutulmayan orucu sonradan yerine getirme
4. Yargı
5. Kadılık görevi

KABA

1. [sıfat] Özensiz, gelişigüzel yapılmış, zevksiz, sakil, ince karşıtı
   • "Cebinden kaba fil dişi saplı bir de çakı çıkardı." (Ömer Seyfettin)
2. Taneleri iri
   • "Kaba çakıl."
3. Terbiyesiz, görgüsü kıt, nezaketsiz (kimse)
   • "Kaba, hantal, şivesiz, bir sürü adamlar kafesinin önüne toplanırlar." (Refik Halit Karay)
4. Hafif olduğu hâlde kalın veya hacimli
   • "Kaba bir yün döşekle temiz bir şilte, yastık yorgan buldum." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
5. [isim] Kuyruk sokumunun her iki yanındaki şişkin yer
6. Terbiyeye, inceliğe aykırı, çirkin, kötü
   • "Çocuklardan biri ağzından çok fena, çok kaba bir şey kaçırdı." (Osman Cemal Kaygılı)

KAVİ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Dayanıklı, güçlü, zorlu
   • "Türkler dünyanın en cesur, en asil, en kavi bir milleti idi." (Ömer Seyfettin)
2. [zarf] Sıkıca
   • "Kavi tutun merdiveni."

KABE

...

KAMU

1. [isim] Halk hizmeti gören devlet organlarının tümü
2. Bir ülkedeki halkın bütünü, halk, amme
   • "Çevre koruması sorunları İsveç kamusunun bilincine ve hatta bilinçaltına sinmiş." (Haldun Taner)
3. [sıfat] Hep, bütün
   • "Biz kimseye kin tutmayız / Kamu âlem birdir bize." (Yunus Emre)

KAFİ

...

KAİL

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Söyleyen
   • "Bir selama kail oldum / Verir amma neden sonra." (Âşık Ömer)
2. İnanmış, aklı yatmış
   • "İkimiz de bu odayı tutmakla çok akıllılık ettiğimize kaildik." (Memduh Şevket Esendal)