K ile biten 4 harfli kelimeler

Sonunda k olan 4 harfli 142 kelime var. K harfi ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde k harfi olan kelimeler listesine ya da başında k harfi olan kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

STOK

Kelime Kökeni : İngilizce

1. [isim] Bir satış yerinde satışa hazır bulundurulan malların tümü, istif
2. Bir sanayi dalında yararlanılan ham, işlenmiş veya yarı işlenmiş maddelerin tümü
3. Bir gereksinimi karşılayacak maddeden çok miktarda yığma, istif
4. Satılmamış, istif edilmiş mal
   • "Bir kasabada tütün stoku mu buldu, hemen paraya çevirir." (Falih Rıfkı Atay)

ELİK

1. [isim] Dağ keçisi
   • "Hızır nazardan koruya, eli ayağı düzgün, elik yavrusundan azgın kara saçlı, gül nakışlı bir kızım dünyaya gelmiştir." (Kemal Bilbaşar)

TERK

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bırakma, ayrılma
2. Vazgeçme
3. Bakmama, ihmal etme

GARK

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Suya batma, boğulma
   • "Toprağa gark olmuş nazik tenleri / Söylemekten kalmış tatlı dilleri." (Yunus Emre)
2. Suya batırma
   • "Bu hayrı ile milletimizi nura gark edeceğine herkes kani idi." (Yahya Kemal Beyatlı)
   • "Paraya gark oldu."

ENİK

1. [isim] Kedi, köpek vb. çok memeli hayvanların yavrusu
   • "Köyün mezbelesinde, köpek enikleriyle insan yavruları birbirine karışmış, oynaşıyorlar." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
2. Çocuk
   • "Evliyim ya, üç de enik var arkamda..." (Necati Cumalı)

EPİK

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [sıfat] Destansı

İNAK

1. [isim] Dogma

ATIK

1. [isim] Süt veya yoğurt çalkamaya yarar küçük yayık

AZIK

1. [isim] Yiyecek, besin, gıda

SİRK

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Eğitilmiş hayvanların ve cambazların gösteri yaptıkları genellikle kapalı yer

UYAK

1. [isim] Şiirde dizelerin sonunda tekrarlanan ve aynı sesi veren heceler veya aynı görevde olmayan, ses bakımından benzeşen ek, kafiye

ANIK

1. [sıfat] Hazır

ASIK

1. [sıfat] Somurtkan
2. Asılı

UFUK

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Düz arazide veya açık denizde gökle yerin birleşir gibi göründüğü yer, çevren
   • "Geniş çöl ufukları arasında çadırlarımızı kurduk." (Falih Rıfkı Atay)
2. Çekülün gösterdiği dikey çizgi ile gözlemci üzerinden geçen düzlem, göz erimi
3. Anlayış, kavrayış, görüş, düşünce gücü, ihata
   • "Bu dar zihinlerde, ufku genişlememiş dimağlarda, zaruri olarak faziletler de dardı." (Ömer Seyfettin)
4. Çevre, dolay

ZINK

1. [isim] Hızla giden bir şeyin birdenbire durduğu an çıkardığı ses
   • "Askerî bir cip, Camekân Sokağı'nı sarsıla sarsıla geçti, apartmanın kapısı önünde zınk diye durdu." (Atilla İlhan)

ARIK

1. [isim] Ark
   • "Beş gün belinin, kollarının ağrısını duymadan Binnaz'ın önü sıra arık çekti." (Necati Cumalı)
2. Fide veya fidan dikilen yer

AYIK

1. [sıfat] Sarhoşluğu veya baygınlığı geçmiş olan
   • "Ayık kafa ile mektubu okudu."
2. Anlayışlı, uyanık
   • "O nasıl bir güçtü ki, ayık kafayla görülmeyen şeyleri gördürüyor." (Muzaffer Uyguner)
3. [zarf] Sarhoşluğu geçmiş bir biçimde

İBİK

1. [isim] Horoz, hindi vb.nin tepesinde bulunan kırmızı deri uzantısı
   • "Çocuğun yüzü ibik gibi kızardı." (Haldun Taner)
2. Bazı kemiklerde bulunan ve kasların tutunmasına yarayan, çizgi durumunda pürtüklü çıkıntı
3. Emzik
4. Köşe, kenar, uç

AŞIK

1. [isim] Aşık kemiği
   • "Yonca, bu iki erkek çocuktan ayrı bir yaratık olduğunu, onlarla aşık atamayacağını bilir ..." (Oktay Rifat)
2. Aşırma

DİNK

1. [isim] Pirinci kabuğundan ayırmak veya bulgur dövmek için kullanılan dibek
2. Şayak, aba vb.ni dövmek için kullanılan araç