K ile biten 4 harfli kelimeler

Sonunda k olan 4 harfli 142 kelime var. K harfi ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde k harfi olan kelimeler listesine ya da başında k harfi olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

EREK

1. [isim] Bakınız amaç
   • "Onun metodunu uygulamakla araştırıcının varamayacağı erek yoktur." (Azra Erhat)

ZAMK

Kelime Kökeni: Arapça ṣamġ

1. [isim, bitki bilimi] Akasya, kitre, sütleğen vb. ağaçların kabuklarından sızarak donan, eriyiği yapıştırıcı olarak kullanılan, renksiz veya sarı kırmızımtırak renkte biçimsiz madde
2. Bu maddenin yapıştırıcı olarak kullanılan eriyiği
   • "Biz birbirimize öyle sıkı sarılmışız ki zaten benim dudağımdaki zamklar da yanaklarıma bulaşmıştı, babamın sakalları olduğu gibi benim suratıma yapışmış." (Aziz Nesin)

KIRK

1. [isim] Otuz dokuzdan sonra gelen sayının adı
2. Bu sayıyı gösteren 40 ve XL rakamlarının adı
3. [sıfat, matematik] Dört kere on, otuz dokuzdan bir artık

AZIK

1. [isim] Gereken yiyecek ve içecek şeyler; nevale
   • "Kimi azık torbasını, kimi yanındakinin kaba budunu yastık yapmıştı kafasına." (Reşat Enis Aygen)
2. Bakınız kumanya

ALIK

1. [sıfat] Anlama ve sezme gücü yetersiz olan (kimse)
   • "Sen ne alık herifsin be? Beni duyuyor musun?" (Nâzım Hikmet)

TALK

Kelime Kökeni: Arapça ṭalḳ

1. [isim, mineraloji] Genellikle açık yeşil, toz durumundayken yağlı bir görünümde, özgül ağırlığı 2,7, sertliği 1 olan, hidratlı doğal magnezyum

ASIK

1. [sıfat] Kızgınlık, öfke ve hoşnutsuzluk ifade eden (yüz)
   • "O zaman işin rengi değişir, asık yüzünün morluğu uçup giderdi." (Orhan Kemal)
2. Bakınız asılı

MİSK

Kelime Kökeni: Arapça misk

1. [isim] Asya'nın yüksek dağlarında yaşayan bir tür erkek ceylanın karın derisi altındaki bir bezden çıkarılan güzel kokulu madde
2. Bakınız mis (I)

ŞEVK

Kelime Kökeni: Arapça şevḳ

1. [isim] Aşırı heves, aşırı istek
   • "Guruba karşı bu son bahçelerde keyfince / Ya şevk içinde harap ol ya aşk içinde gönül" (Yahya Kemal Beyatlı)
2. Keyifli, sevinçli olma durumu

ODAK

1. [isim, fizik] Bir ışık veya ısı kaynağından yayılan ışınların bir mercekten geçtikten veya çukur bir aynadan yansıdıktan sonra toplandığı yer; mihrak, fokus
2. [mecaz] Herhangi bir düşüncede, nitelikte olan kimselerin kaynağı veya bir şeyin toplandığı, yoğunlaştığı yer; mihrak
   • "Herkesin ilgisini çeken bir odak olmaktan mutluluk duyardı." (Muzaffer Uyguner)

BRİK

Kelime Kökeni: Fransızca brick

1. [isim] İki direkli, seren yelkenli, birkaç top taşıyan gemi
   • "Kırım Harbi başladığı sıralarda Osmanlı Donanması’ndaki yedi kalyondan biri, on üç firkateynden üçü ve yedi brikten sadece biri buhar makineli idi." (Celalettin Yavuz)

RENK

Kelime Kökeni: Farsça reng

1. [isim] Cisimler tarafından yansılanan ışığın gözde oluşturduğu duyum
   • "Birisi sütsüz çikolata renginde, uzun boylu, geniş omuzlu Amerikan boksörlerine benziyordu." (Aka Gündüz)
2. [mecaz] Bakınız nitelik
   • "İşin rengi değişti."
3. [mecaz] Bakınız çeşitlilik

ÖREK

1. [isim, ağızlardan] Bakınız duvar

TÜRK

1. [isim] Dünyanın çeşitli bölgelerinde yaşayan, Türkçenin değişik lehçelerini konuşan soy ve bu soydan olan kimse
   • "Ben bir Türk'üm, dinim, cinsim uludur." (Mehmet Emin Yurdakul)
2. Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde yaşayan halk ve bu halktan olan kimse
   • "Ne mutlu Türk'üm diyene!" (Atatürk)

PARK

Kelime Kökeni: Fransızca parc

1. [isim] Bir yerleşme merkezinde halkın gezip hava alması için düzenlenmiş ağaçlı ve çiçekli bahçe
   • "Park ismi de güzel ya, millet bahçesi uzunca ama daha güzel." (Sait Faik Abasıyanık)
2. Bakınız otopark
3. Trafik zorunlulukları dışında durma biçimi
4. Cephane, makine veya otomobillerin bulunduğu yer

ŞAVK

Kelime Kökeni: Arapça şevḳ

1. [isim, ağızlardan] Bakınız ışık

ENİK

1. [isim] Kedi, köpek vb. çok memeli hayvanların yavrusu
   • "Köyün mezbelesinde, köpek enikleriyle insan yavruları birbirine karışmış, oynaşıyorlar." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

ANIK

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız hazır

SIDK

Kelime Kökeni: Arapça ṣidḳ

1. [isim, eskimiş] Doğruluk, gerçeklik
2. İçten bağlılık

ELİK

1. [isim, ağızlardan] Bakınız dağ keçisi
   • "Hızır nazardan koruya, eli ayağı düzgün, elik yavrusundan azgın kara saçlı, gül nakışlı bir kızım dünyaya gelmiştir." (Kemal Bilbaşar)