K ile biten 3 harfli kelimeler

Sonunda k olan 3 harfli 61 kelime var. K harfi ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde k harfi olan kelimeler listesine ya da başında k harfi olan kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ŞOK

Kelime Kökeni : İngilizce

1. [isim] Ani bir değişiklik sonucunda ortaya çıkan şaşkınlık
2. [sıfat] Şaşırtıcı, alışılmamış, beklenmedik
3. Kaza, beklenmeyen bir olay, bazı ilaç ve uyuşturucuların yarattığı, fiziksel veya ruhsal olarak birdenbire gelişen karmaşık belirtilerin tümü
   • "Dehasını, geçirdiği sara nöbetlerinin şokuna borçlu bulunuyordu." (Haldun Taner)

KİK

Kelime Kökeni : İngilizce

1. [isim] Futa
   • "Kısacık boyuyla üç çifte kikine yerleşerek dümen kullanırdı." (Abdülhak Şinasi Hisar)

ROK

...

LÜK

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Boyacılıkta kullanılan Hint zamkı

JAK

...

SİK

1. [isim] Erkeklik organı

TAK

1. [isim] Tahta vb. bir şeye vurulduğunda veya silah patlayınca çıkan tok ve sert ses

ELK

Kelime Kökeni : İngilizce

1. [isim] Kuzey Avrupa'da yaşayan, geniş dallı boynuzları olan, iri bir tür geyik

ÇÜK

1. [isim] Erkeklik organı

YEK

Kelime Kökeni : Farsça

1. [sıfat] Bir, tek

PAK

Kelime Kökeni : Farsça

1. [sıfat] Temiz
   • "Efendiler, bizim çehremiz her zaman temiz ve pak idi ve daima temiz ve pak kalacaktır." (Atatürk)

ŞAK

1. [isim] Eni geniş bir şeyle vurulduğunda çıkan ses
   • "Şak diye yüzüne vurdu."

YÜK

1. [isim] Araba, hayvan vb.nin taşıdığı şeylerin hepsi
   • "Çölde yük götüren vasıta develer, insan taşıyan vasıta hecinlerdir." (Falih Rıfkı Atay)
   • "Onların hepsinde sanki bulundukları yere yük oluyorlarmış gibi utangaç ve ürkek bir hâl vardır." (Bedri Rahmi Eyuboğlu)
   • "... işgal altındaki memleketlere o günlerde sık sık ve kolaylıkla seyahat etmiş, yükte hafif pahada ağır eşya sokup çıkarmışlardır." (Halide Edip Adıvar)
   • "Şikâyet etmeden yükünü çektiği yitik bir yaşamı olmalıydı." (Çetin Altan)
2. Bir şeyin ağırlığı
   • "Bunları gazetelere verebilirsem amcama yük olmaktan kurtulacağıma emindim." (Halide Edip Adıvar)
   • "Lokanta da her akşamki yükünü almaya başlamıştı." (Tarık Buğra)
3. Araba, hayvan vb.nin taşıyabildiği miktar
   • "Bir araba yükü odun."
4. Eşya
   • "Bütün yükü bu bavul."
5. Birinin üzerine almak zorunda kaldığı ağır görev
   • "Ben bu yükün altına giremem. Bu yüke herkes katlanamaz."
6. Tedirginlik veren şey, engel
7. Bir cismin yüzeyinde biriken elektrik miktarı
8. Yüz bin kuruşluk mal veya tutar
   • "Mademki öyledir, bir yük getirip satan herkes iki akçe versin." (Tarık Buğra)
9. Doğacak bebek
10. Yüklük
    • "Haydi şu yüke giriver!.." (Sait Faik Abasıyanık)

SEK

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [sıfat] İçine su, başka bir içki veya bir sıvı karıştırılmamış (içki)
   • "Sek viski."
2. [zarf] İçine su veya bir başka içki karıştırmadan
   • "Sek içmek."

KAK

1. [isim] Elma, armut vb. meyvelerin kurutulmuşu
   • "Armut kakı."
   • "Kayısı kakı."
2. [sıfat] Zayıf ve kuru (kimse)

HIK

1. [isim] Hıçkırırken boğazdan çıkan ses

GIK

1. [isim] Bazı deyimlerde geçen yansıma bir söz
   • "İstediğine sopa çeker, istediğini sürer, dünyanın anasını ağlatır, gene kimse gık diyemez." (Halide Edip Adıvar)

ÇOK

1. [sıfat] Sayı, nicelik, değer, güç, derece vb. bakımından büyük ve aşırı olan, az karşıtı
   • "Bana matematik çok kolay geldi." (Falih Rıfkı Atay)
   • "Mehmetçiğimiz ayrıca anıtlara layıktır. Onun köylere kadar anıtlaştırılmasını çok görmem." (Peyami Safa)
   • "Sonra, çok şükür biz de bu dünyada bir şeyler gördük, diyerek rahat rahat ölür." (Bedri Rahmi Eyuboğlu)
2. [zarf] Aşırı bir biçimde
   • "Ben annemi çok severim."

DÜK

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Bazı devletlerde prensten sonra gelen en yüksek soyluluk unvanı

DİK

1. [sıfat] Yatay bir düzleme göre yer çekimi doğrultusunda bulunan, eğik olmayan
   • "Sağlam yapılı, dik duruşlu bir gençti o yıllarda." (Necati Cumalı)
   • "Hiçbir şey söylemeden dik dik baktı." (Sait Faik Abasıyanık)
2. Yatık durmayan, sert
   • "Dik saç."
3. Sert, kalın, tok (ses)
   • "Sesi dik ve küstahtı, söylediklerini aşağı salonda bekleşen komşular işittiler." (Atilla İlhan)
4. Sert (bakış)
5. Ters, aksi (söz)
6. Kaba, yersiz (davranış)
   • "Kaba denilecek kadar ani ve dik bir davranışla halasını bıraktı ve kalktı." (Halide Edip Adıvar)
7. Birbirine dikey olan doğrulardan oluşmuş
   • "Dik açı. Dikdörtgen. Dik yamuk."