Kı ile başlayan 5 harfli kelimeler

Başında kı olan 5 harfli 64 kelime var. Kı ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde kı olan kelimeler listesine ya da sonu kı ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında kı bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KILLI

1. [sıfat] Kılı olan, kıl ile kaplı
   • "İhtiyarın zayıf damarları kabarmış kıllı elleri dizlerinin üstündeydi." (Peyami Safa)

KINLI

1. [sıfat] Kını olan, bir kınla sarılı olan
2. [isim, bitki bilimi] Kını çok gelişerek bağlı bulunduğu sapı az veya çok saran yaprak

KIYAS

Kelime Kökeni: Arapça ḳiyās

1. [isim] Bir şeyi başka bir şeye benzeterek değerlendirme, hakkında hüküm verme; oranlama
2. Bir tutma, denk sayma
3. [eskimiş, dil bilgisi] Bakınız örnekseme
   • "Birçok kelime türü kıyasla yapılmıştır."
4. [mantık] Bakınız tasım

KILIR

1. [isim, bitki bilimi] Maydanozgillerden, bir yıllık ve özel kokulu otsu bir bitki (Ammi visnaga)

KIRKI

1. [isim] Kırkma işi
2. Davarların yün veya kıllarını kırkmaya yarayan makasa benzer araç

KILIŞ

1. [isim] Kılmak işi

KILIF

Kelime Kökeni: Arapça ġilāf

1. [isim] Bir şeyi korumak için kendi biçimine göre, çoğunlukla yumuşak bir nesneden yapılmış özel kap; zarf
   • "Bütün vücudu sanki ziftten bir kılıf içine tıkılmış gibi idi." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
2. [mecaz] Yolsuz bir işe bulunan sudan gerekçe

KIRBA

Kelime Kökeni: Arapça ḳirba

1. [isim] Sakaların içinde su taşıdıkları ağzı dar, altı geniş, deriden yapılmış kap
   • "Cesaretini toplamak için küçük kırbasına şarap doldurmayı unutmamıştı." (İhsan Oktay Anar)
2. [mecaz] Çok su içen kimse
3. [ağızlardan] Çocuklarda karın şişmesiyle beliren bir hastalık

KILIK

1. [isim] Bir kimsenin giyinişi, dış görünüşü; eşkâl
   • "Delikanlı kopuklar, kılıklarından, giyinişlerinden belli oluyorlar." (Memduh Şevket Esendal)
2. [ağızlardan] Bir kimsenin resmi, fotoğrafı

KISMİ

Kelime Kökeni: Arapça ḳismī

1. [sıfat] Bir şeyin yalnız bir bölümünü içine alan; tikel

KIŞLA

1. [isim, askerlik] Askerlerin toplu olarak barındıkları yapılar bütünü
   • "Gece gündüz kışlada kaldığımızdan sivil hayat ile temasımız pek azdı." (Falih Rıfkı Atay)
2. [ağızlardan] Koyun ve keçi sürülerinin gecelediği veya kışın barındığı kapalı ağıl

KIPTİ

Kelime Kökeni: Arapça ḳibṭī

1. [isim, eskimiş] Mısır halkından olan kimse
2. Bakınız Çingene

KIŞRİ

Kelime Kökeni: Arapça ḳişr + Farsça į

1. [sıfat] Kabukla ilgili
2. Kabuklu olan
3. Bakınız kabuksu
4. [mecaz] Bakınız yüzeysel
   • "Çünkü dünyanın kışri olarak paylaşılması devrine girilmek üzeredir." (Kemal Tahir)

KILGI

1. [isim, felsefe] Bakınız uygulama

KINIK

1. [isim] İzmir iline bağlı ilçelerden biri

KILMA

1. [isim] Kılmak işi
   • "Kitabımı elimden bırakmadığımı görmek bile onları mutlu kılmaya yetiyordu." (Necati Cumalı)

KISIM

Kelime Kökeni: Arapça ḳism

1. [isim] Bakınız bölüm
   • "Felsefenin teorik olan kısmına pek aldırmaz." (Nezihe Araz)
2. Bir cinsten veya meslekten olanların tümü
   • "Kadın kısmı tutunacak yer ister, güvenecek yer ister." (Zeyyat Selimoğlu)
3. Bakınız kol (I)
   • "Bankanın kambiyo kısmında çalışıyorum."

KISIK

1. [sıfat] Kısılmış olan; basık
2. Kuvvetli ve yüksek tonda olmayan, hafif, boğuk (ses); ağır, alçak
   • "Arkasından çıtırtılar, kısık sesler geliyordu." (Yusuf Atılgan)
3. Hafifçe aralanmış, yumulmuş olan (göz kapağı)
4. [isim, coğrafya] Bakınız boğaz

KISIT

1. [isim, hukuk] Kişinin yurttaşlık haklarını kullanma yetkisinin yargı kuruluşları tarafından kaldırılması
2. Bunama, mahkûm olma vb. nedenlerden dolayı kanunun, bir kimsenin malını, parasını istediği gibi kullanmasına ve harcamasına engel olması; kısıtlılık, kısıtlama, hacir

KISIR

1. [sıfat] Üreme imkânı olmayan, döl vermeyen (insan ve hayvan); yoz
2. Ürün vermeyen (toprak); yoz
   • "Kısır toprak."
3. [mecaz] Verimsiz, yararsız, sonuçsuz olan
   • "Kısır çalışma. Kısır tartışma."
4. [biyoloji] İçinde hiçbir üreme olayı geçmeyen (canlı hücre, çekirdek vb.); steril