İr ile biten 7 harfli kelimeler

Sonunda ir olan 7 harfli 38 kelime var. İR ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde ir olan kelimeler listesine ya da başında ir olan kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BİREBİR

1. [sıfat] Etkisi kesin olan
   • "Bu yoldaki irfan, pek terbiyeli, pek nazik köleler yetiştirmek için birebirdi." (Halikarnas Balıkçısı)
2. İstenildiği gibi, uygun

MİSAFİR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Konuk
   • "Bir değil, birkaç misafiri dahi ağırlayabiliriz." (Mahmut Yesari)
   • "Onu, evin çocuklarıyla bir odada misafir etmişlerdi." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
   • "Cemile sekiz, on gün çiftlikte misafir kalacaktı." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Aklına esince atına atlar ve Rüstem Bey'e beş on gün misafir olur." (Sait Faik Abasıyanık)
2. Gözün saydam tabakasında herhangi bir sebeple oluşan beyaz leke

EVRİLİR

1. [sıfat] Konu ile yüklemin birbirinin yerine geçmesiyle doğruluğu bozulmayan (önerme): "Her insan güler" evrilir bir önerme sayılır çünkü "her gülen insandır" yargısı yanlış olmaz
2. Alıcıda kullanılıp kimyasal işlemden geçtikten sonra doğrudan doğruya pozitife dönebilen (film)

İĞDEMİR

1. [isim] Marangozlukta ağaç delmek için kullanılan çelik araç

AKŞEHİR

...

TENEŞİR

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Üzeride ölü yıkanan ayaklı tahta, salacak
   • "Ben bu duvara dayalı şeyin teneşir olduğunu bilmiyordum." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
   • "Pis herif, o huyundan vazgeçmez. Onu ancak teneşir paklayacak!" (Orhan Kemal)

ELLİBİR

...

CEZAYİR

...

ZEVAHİR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bir şeyin dışarıdan görünüşü, dış yüz, görünüm
   • "Öyle yapmakla beraber zevahiri kurtarıyor, konuşuyor, gülüşüyordum." (Refik Halit Karay)

BELEMİR

1. [isim] Mavikantaron

MÜZAHİR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Arkalayan, destekleyici, arka çıkan, yardımcı

MÜBAŞİR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Mahkemede duruşmaya girecekleri ve tanıkları çağıran, yargıcın emirlerini bildiren, kâğıtları getirip götüren görevli, çağrıcı
   • "Bekliyorlar, mübaşirlerden biri seslensin, sanıklardan sırası geleni çağırsın." (Necati Cumalı)

AYDEMİR

1. [isim] Yüzü yay biçiminde bir çeşit keser

KENEVİR

1. [isim] Kendirgillerden, sapındaki liflerden halat, çuval vb. kaba örgüler yapılan, iki evcikli bir bitki, kendir (Cannabis sativa)

HANİDİR

1. ne vakittir, epey zamandır, çoktan beri
   • "Çoban kaval çaldı sordu bülbüle / Sürülerim hani, ovam nerede?" (Ziya Gökalp)
   • "Garson, hani ya kahve nerede ? Bir saattir bekliyorum." (Abdülhak Şinasi Hisar)
   • "Arkasından, hanidir gizlediği ağır bir suçu itiraf edermiş gibi fısıltıyla ekledi." (Atilla İlhan)

MUGAYİR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Uymaz, aykırı

ALENGİR

1. [isim] Hile, düzen, tuzak
2. Gösteriş, fiyaka

MUHACİR

Kelime Kökeni : Arapça

1. Göçmen
   • "Yolda uzun bir muhacir kafilesine tesadüf ettik." (Ömer Seyfettin)
   • "Bunlar Kozan'dan Kırım'a, oradan da Tuna'ya muhacir gitmişler." (Peyami Safa)
2. Hz. Muhammed'e uyarak Mekke'den Medine'ye göç eden

YÜREGİR

...

YEDİGİR

...