İr ile biten 5 harfli kelimeler

Sonunda ir olan 5 harfli 83 kelime var. İR ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde ir olan kelimeler listesine ya da başında ir olan kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BİLİR

1. [sıfat] "Anlar, sayar, yapar" anlamları ile adlarla birleşerek birleşik sıfat kuran bir söz
   • "İşbilir."

SEYİR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Gidiş, yürüyüş, ilerleyiş
   • "Hastalığın seyri."
   • "Sanki Rumeli baştan başa bir arena idi ve Avrupa siyaset adamları da birer Roma imparatoru gibi mermerden localarına kurulmuşlar, oradaki olumlu güreşleri seyre dalmışlardı." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
2. Kara taşıtlarının belli bir güzergâhta ilerlemesi
3. Özellikle gemilerin belli bir rotayı takip ederek yolculuk etmesi
4. Bir yerden başka bir yere gitmek için yola çıkma
5. Eğlenmek için bakma, hoşlanarak bakma, temaşa
   • "Tevfik, orta oyununa çıkınca seyrine en sık gidenlerden birisi Selim Paşa'nın karısı oldu." (Halide Edip Adıvar)
6. Bakıp eğlenecek şey, eğlendirici durum
   • "Bundan âlâ seyri nerde bulacak garipler?" (Tarık Buğra)

ZEHİR

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Organizmaya girdiğinde kimyasal etkisiyle fizyolojik görevleri bozan ve miktarına göre canlıyı öldürebilen madde, ağı, sem
   • "Evvela bir yumruk vurdu sersemledim, sonra ağzıma bilmediğim bir zehir tıktı, işte bu zehirle bayıldım." (Falih Rıfkı Atay)
   • "Bunlar, etraflarına mütemadiyen zehir saçmakta ve kendi kuruntularını ancak birtakım garip snopluklarla avutmaya çalışmaktadırlar." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
2. Büyük üzüntü, acı, keder, sıkıntı
   • "Dünya ile küsmüş, içi zehir dolu olarak yaşamıştı bütün gençliğini." (Necati Cumalı)
   • "İçimde elim bir boşluk, aşk ve hayat ortasında derin bir yalnızlık hissiyle bütün uykum acı ve zehir kesildi." (Hüseyin Cahit Yalçın)

KAFİR

...

MUCİR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Kiraya veren kimse

KEBİR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Büyük, ulu
2. Yaşça büyük, yaşlı

TAHİR

...

MAHİR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Becerikli, yetenekli
   • "Erkek aldatmakta çok mahirsin." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
2. Uzman, işini iyi bilen, usta
   • "Harp fenninin bütün inceliklerini bilen mahir bir kumandandı." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

BEZİR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Keten tohumu
2. Bezir yağı

KEPİR

1. [isim] Çorak, çamurlu, verimsiz toprak

İSPİR

Kelime Kökeni : İtalyanca

1. [isim] At veya araba uşağı
   • "Aşçı yamakları, kilerci, ispir ile arabacı çocukları arabalarla paytonda." (Ahmet Rasim)

TACİR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Ticaretle uğraşan kimse, tüccar
   • "İhtiyar tacir kâtibine bir şeyler yazdırtıyordu." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

İNCİR

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Dutgillerden, asıl yurdu Akdeniz kıyıları olan, yaprakları geniş dilimli bir ağaç (Ficus carica)
   • "... toplum hayatımızda incir çekirdeğini doldurmayan ne haberlerle uğraşıyoruz..." (Talât Halman)
2. Bu ağacın yaş veya kuru olarak yenilen etli, tatlı yemişi, ballıdarı

SEFİR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Elçi
   • "Bu sefirlerin ... kambiyo işlerinde mühim rolleri var." (Peyami Safa)

TAMİR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Onarma, onarım
   • "Bahçeyi mi düzeltmeyiz, çam mı budamayız, havuzu mu tamir etmeyiz?" (Sait Faik Abasıyanık)
   • "Köşk tamir görmekte olduğundan Gazi, bu küçük dairede oturuyordu." (Ruşen Eşref Ünaydın)
2. Yapılan bir yanlışı, kusuru düzeltmeye çalışma
   • "Mademki bir münasebetsizlik etmişsin, bunu tamire imkân yok muydu?" (Reşat Nuri Güntekin)

DEMİR

1. [isim] Atom numarası 26, atom ağırlığı 55,847, yoğunluğu 7,8 olan, 1510 °C'de eriyen, mavimtırak esmer renkte, özellikle çelik, döküm ve alaşımlar durumunda sanayide kullanılmaya en elverişli element (simgesi Fe)
   • "Artık demir almak günü gelmişse zamandan / Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan." (Yahya Kemal Beyatlı)
   • "Açıkta demir atmış kotrayı görüyor musun?" (Falih Rıfkı Atay)
   • "Ben akide yemedim, gönlümde yumuşaklık yok, midem demir gibi." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
   • "Demirlerini tarayan hurda harami gemileri karaya vuruyordu." (Feridun Fazıl Tülbentçi)
2. [sıfat] Bu elementten yapılmış
   • "Hemşiresiyle rıhtımın kenarındaki demir kanepeye oturdular." (Peyami Safa)
   • "Demir gibi kolları vardı." (Sait Faik Abasıyanık)
3. Bu elementten yapılmış parça
   • "Ocak demiri. Kapı demiri. Pencere demiri."
4. Ayakkabı topuğuna veya ayakkabı burnuna aşınmayı önlemek için çakılan, özel olarak yapılmış madenden parça
5. [sıfat] Güçlü, kuvvetli, sert
   • "O kadar çabuk uyanmıştı ki kalbinin demir bir elle sıkıldığını duydu." (Sait Faik Abasıyanık)
6. Çıpa

MESİR

...

ŞEHİR

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Nüfusunun çoğu ticaret, sanayi, hizmet veya yönetimle ilgili işlerle uğraşan, genellikle tarımsal etkinliklerin olmadığı yerleşim alanı, kent, site
   • "İzmir üzerine dünyada bir şehir daha yoktur diyorlar." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

FAKİR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Geçimini güçlükle sağlayan, yoksul, fukara, zengin karşıtı
   • "En fakir köyler taştandır ve üstü kiremittir." (Falih Rıfkı Atay)
2. Olması gerekenden az
   • "Seni fakir, soluk bir dekor içinde görmek istemem." (Mahmut Yesari)
3. [isim] Hindistan'da yokluğa, eziyete kendini alıştırmış derviş
4. Zavallı, kimsesiz
   • "Hey gidi kahpe felek, gençliklerine doymadan gitti fakirler." (Haldun Taner)
5. [isim] Kişinin alçak gönüllülük göstermek için kendisine verdiği san
   • "Fakir dün ziyaretinize geldimse de bulamadım." (Şemseddin Sami)

KABİR

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Mezar, sin
   • "Ve serin serviler altında kalan kabrinde / Her seher bir gül açar, her gece bir bülbül öter." (Yahya Kemal Beyatlı)