İn ile başlayan 5 harfli kelimeler

Başında in olan 5 harfli 18 kelime var. İn ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde in olan kelimeler listesine ya da sonu in ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında in bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

İNANÇ

1. [isim] Bir düşünceye gönülden bağlı bulunma; itikat
   • "Bilhassa kadınlar arasında hurafeye inanç fazla buralarda." (Fikret Otyam)
2. Birine duyulan güven, inanma duygusu
3. İnanılan şey, görüş, öğreti
   • "Kendi getirdikleri inançtan başka her şeye kapalıdır zevkleri." (Nurullah Ataç)
4. [din bilimi] Allah'a, bir dine inanma; akide (I), iman, itikat
   • "Herkes, vicdan, dinî inanç ve kanaat hürriyetine sahiptir." (Anayasa)

İNDİS

Kelime Kökeni: Fransızca indice

1. [isim] Bir harf üzerine konulan işaret
2. [matematik] Bir harf, benzer fakat yine de değişik biçimlerde iki veya daha çok kez kullanılmak istendiğinde harfin üstüne veya altına eklenen ayırıcı işaret
3. [matematik] Bir kökün derecesini göstermek için kök işaretinin kolları arasına konulan sayı

İNSAF

Kelime Kökeni: Arapça inṣāf

1. [isim] Acımaya, vicdana veya mantığa dayanan adalet
   • "Sende insaf yok mu, adamcağız bu borcu birden verirse işi bozulmaz mı?"
2. [ünlem] "Acı, düşün" anlamlarında bir seslenme sözü
   • "İnsaf! Oraya yarım saatte gidilir mi?"

İNTAN

Kelime Kökeni: Arapça intān

1. [isim, eskimiş, tıp] Bakınız mikrop
   • "Yaranın intan ile karışması sizi fazla zayıf düşürmüş." (Reşat Nuri Güntekin)
2. Kokuşma, kötü kokma

İNTAK

Kelime Kökeni: Arapça inṭāḳ

1. [isim, eskimiş] Konuşturma, söyletme
2. [edebiyat] Kişileştirilen varlıklara, hayalî yaratıklara söz söyletme sanatı; dillendirme

İNKAR

Kelime Kökeni: Arapça inkār

1. [isim] Yaptığını, söylediğini, tanık olduğunu saklama, gizleme; yadsıma
2. Kabul etmeme, tanımama

İNFAZ

Kelime Kökeni: Arapça infāẕ

1. [isim, hukuk] Bir kararı, bir yargıyı yerine getirme; uygulama, yürütüm
   • "İnfaza, vazifeli şahıslardan başka, kimse kabul edilemez." (Necip Fazıl Kısakürek)
2. [eskimiş] Birine sözünü geçirme

İNSAN

Kelime Kökeni: Arapça insān

1. [isim] Toplum hâlinde bir kültür çevresinde yaşayan, düşünme ve konuşma yeteneği olan, evreni bütün olarak kavrayabilen, bulguları sonucunda değiştirebilen ve biçimlendirebilen canlı; adam, âdem, âdemoğlu, insanoğlu, kişioğlu, beniâdem, benibeşer, fâni, in (II)
   • "O yaşta insan hiç düşünmeden sadece yaşamaya bakar." (Haldun Taner)
2. [mecaz] Huy ve ahlak yönünden üstün nitelikli kimse; adam

İNCİL

Kelime Kökeni: Arapça incīl

1. [isim, din bilimi] Hristiyanlığın temel ilkelerini, Hz. İsa'ya gönderilen Tanrı buyruklarını içeren, Hristiyanların kutsal kitabı; Ahd-i Cedit

İNFAK

Kelime Kökeni: Arapça infāḳ

1. [isim, hukuk] Nafaka verip bir kimsenin geçimini sağlama

İNZAL

Kelime Kökeni: Arapça inzāl

1. [isim, eskimiş] İndirme, indirilme

İNCİK

1. [isim, anatomi] Bakınız baldır
2. [ağızlardan] Bazı bölgelerde diz, ayak bileği, baldır veya kaval kemikleri

İNCİR

Kelime Kökeni: Farsça encīr

1. [isim, bitki bilimi] Dutgillerden, asıl yurdu Akdeniz kıyıları olan, yaprakları geniş dilimli bir ağaç (Ficus carica)
2. Bu ağacın yaş veya kuru olarak yenilen etli, tatlı meyvesi; ballıdarı, tin (II), yemiş

İNÖNÜ

1. [isim] Eskişehir iline bağlı ilçelerden biri

İNMEK

1. [-den] Yüksekten veya yukarıdan aşağıya doğru gelmek
2. Bir taşıt veya binek hayvanından yere basmak; atlamak
   • "Tramvayın ön tarafından hızla inerken, arkasından bir sesin bağırdığını gördü." (Peyami Safa)
3. Dağ, tepe vb. yüksek bir yerden gelmek
   • "Dağdan kurt indi."
4. [-e] Bir yerden başka bir yere gitmek, varmak
   • "Bünyamin, gücünün yettiği kadar hızlı yürüyüp Haliç'e indi." (İhsan Oktay Anar)
5. [-e] Bakınız konaklamak
   • "Samananbarı köyünün en büyük ve gösterişli evine inmişlerdi." (Halide Edip Adıvar)
6. [nesnesiz] Alçalıp eski durumuna dönmek
   • "Sular indi. Şiş indi."
7. [nesnesiz] Fiyatı düşürmek
   • "Bin lira daha indim, gene almadı."
8. Değeri düşmek
   • "Altın fiyatları indi."
9. [-e, argo] Bakınız vurmak
   • "Şimdi kafana inerim!"
10. [nesnesiz] Bakınız yıkılmak
    • "Yağmurdan duvar inmiş."
11. [-e] İnme gelmek
    • "Sağ tarafına inmiş."
12. Bir yeri kaplamak, basmak veya bir yerden akmak, kaymak
    • "Gemi baş döndüren zaferli bir gürültüyle indi sulara." (Çetin Altan)
13. Uzamak, ulaşmak
    • "Beyaz taşlardan yapılmış kısa bir duvarın ötesindeki zeytinlik ta vadiye kadar iniyordu." (Ömer Seyfettin)
14. Bakınız ağmak
15. Sayısı azalmak
    • "Evvelden daha çok olduğumuzu zannettiğim hâlde sayımız son günlerde bu miktara inmiştir." (Reşat Nuri Güntekin)

İNGİN

1. [sıfat] Bakınız engin (II)
   • "İngin yerlere gittim mi daha bir iyilik, daha bir ferahlık duyuyorum kendimde." (Nurullah Ataç)
2. [isim, tıp] Bakınız nezle
   • "Burun ingini. Göğüs ingini. Bağırsak ingini."

İNTAÇ

Kelime Kökeni: Arapça intāc

1. [isim, eskimiş] Bir işi sonuçlandırma, sona erdirme, bitirme

İNŞAT

Kelime Kökeni: Arapça inşād

1. [isim, eskimiş] Şiir okuma, şiir söyleme
2. Bir şiiri, bir edebiyat eserini topluluk önünde, yüksek sesle ve gerektiği biçimde okuma