İl ile biten 7 harfli kelimeler

Sonunda il olan 7 harfli 31 kelime var. İL ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde il olan kelimeler listesine ya da başında il olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

AVROVİL

1. [isim, ekonomi] Avrupa Birliği dışındaki ülkeler tarafından çıkarılan ve tutulan avroya dayalı borç senedi

İSRAFİL

Kelime Kökeni: Arapça isrāfīl

1. [isim, din bilimi] Allah tarafından boru üfleyerek kıyamet gününü bildirmekle görevlendirilen melek

SUZİDİL

Kelime Kökeni: Farsça sūz + dil

1. [isim, müzik] Klasik Türk müziğinde bir birleşik makam

BOPSTİL

Kelime Kökeni: Fransızca bob style

1. [isim] Züppece giyiniş biçimi
2. Bu biçimde giyinen kimse
   • "Nihayet bir tanesi, ‘Yahu âşık, ne bopstil imişsin de haberimiz yok’ demez mi?" (Kemal Tahir)

CEBRAİL

Kelime Kökeni: Arapça cebrāʾīl

1. [isim, din bilimi] Allah tarafından peygamberlere vahiy getirmekle görevlendirilen melek; Ruhülkudüs

MÜDAHİL

Kelime Kökeni: Arapça mudāḫil

1. [sıfat] Karışan, araya giren, el atan
2. [hukuk] Davaya müdahale eden; katılan
   • "Müdahil avukat."

BİLFİİL

Kelime Kökeni: Arapça bi'l-fiʿl

1. [zarf] Bakınız fiilen
   • "Türk milleti bu mütecavizlerin hadlerini ihtar ederek hâkimiyet ve saltanatını, isyan ederek kendi eline, bilfiil almış bulunuyor." (Atatürk)

ESKİCİL

1. [sıfat] Konuşulan ve yazılan dilde kullanımdan düşmüş olan (söz veya deyim); arkaik

MÜNFAİL

Kelime Kökeni: Arapça munfaʿil

1. [sıfat, eskimiş] Gücenmiş, alınmış, kırgın
   • "Sende kalmıştı münfail, kırgın / Muzdarip gönlümün son ümidi" (Tevfik Fikret)
2. [ruh bilimi, felsefe] Bakınız edilgin

MAKABİL

Kelime Kökeni: Arapça māḳabl

1. [isim, eskimiş] Bir şeyin öncesi, geçmişi

MUKABİL

Kelime Kökeni: Arapça muḳābil

1. [sıfat] Bir şeye karşılık olarak yapılan, bir şeyin karşılığı olan
   • "Düşmanlarla beraber Anadolu'da mukabil teşkilat yapmak üzere yetmiş beş kişi kadar göndermiş." (Atatürk)
2. Bir şeyin karşısında bulunan
3. Bakınız karşılıklı
   • "Hatta bir halıdaki mukabil iki şekilden bile biri diğerine tamamıyla müşabih değildir." (Ahmet Hikmet Müftüoğlu)
4. [edat] Bakınız karşı
   • "Bir iki iyi habere mukabil her gün nice kaza ve bela haberleri verir." (Abdülhak Şinasi Hisar)
5. [edat] Bakınız karşın
   • "Bir iki iyi habere mukabil her gün nice kaza ve bela haberleri verir." (Abdülhak Şinasi Hisar)

TEKSTİL

Kelime Kökeni: Fransızca textile

1. [isim] Bakınız dokuma
2. Bakınız dokumacılık

NEVAZİL

Kelime Kökeni: Arapça nevāzil

1. [isim, eskimiş, tıp] Bakınız nezle
   • "Sabah erkenden ayaza çıkarsan nevazil olursun..." (Burhan Felek)

MUTEDİL

Kelime Kökeni: Arapça muʿtedil

1. [sıfat] Bakınız ılımlı
   • "O, tarafsızlığın mutedil duygularından ziyade taraftarlığın şiddetli hırslarından zevk alırdı." (Abdülhak Şinasi Hisar)
2. [coğrafya] Bakınız ılıman

EHLİDİL

Kelime Kökeni: Arapça ehl + Farsça dil

1. [isim, eskimiş] Bakınız gönül eri
   • "Ehlidildir diyemem sinesi saf olmayana." (Nefi)

EMBESİL

Kelime Kökeni: Fransızca imbécile

1. [sıfat] Zekâ ve düşünceden tamamen yoksun olan

İKİRCİL

1. [sıfat, felsefe] İki anlama da gelen ve iki türlü yorumlanabilecek nitelikte olan; iki anlamlı
   • "Mısır, ikircil bir kelimedir."

MÜBADİL

Kelime Kökeni: Arapça mubādil

1. [sıfat] Başkasının yerine getirilmiş, mübadele edilmiş
2. [isim] Lozan Antlaşması'na göre, İstanbul dışında oturan Rumlarla değiştirilmek üzere Batı Trakya dışındaki Yunanistan'dan getirilen Türkler

İKİNCİL

1. [sıfat] Sırada önem bakımından ikinci derecede olan; yan, tali, sekunder
   • "Savaş cehennemine bizzat tanık olmuş bir adam için, bu hedefin dışında her şey ikincil kalıyordu." (Ayşe Kulin)

HEMOFİL

Kelime Kökeni: Fransızca hémophile

1. [sıfat, tıp] Kanaması dinmeyen, hemofili hastalığına tutulan (kimse)