İçinde ÜZÜN geçen kelimeler

İçinde üzün olan 23 kelime var. İçerisinde ÜZÜN bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında üzün olan kelimeler listesine ya da sonu üzün ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

15 Harfli Kelimeler

HÜZÜNLENEBİLMEK

14 Harfli Kelimeler

HÜZÜNLENDİRMEK, HÜZÜNLENEBİLME

13 Harfli Kelimeler

HÜZÜNLENDİRME

12 Harfli Kelimeler

ÜZÜNTÜSÜZLÜK

11 Harfli Kelimeler

HÜZÜNLENMEK, HÜZÜNSÜZLÜK

10 Harfli Kelimeler

HÜZÜNLENİŞ, HÜZÜNLENME, HÜZÜNLÜLÜK

9 Harfli Kelimeler

ÜZÜNTÜSÜZ

8 Harfli Kelimeler

GÜNDÜZÜN, HÜZÜNSÜZ, ÜZÜNTÜLÜ, YÜZÜNDEN

7 Harfli Kelimeler

HÜZÜNLÜ, SÜZÜNTÜ, ÜZÜNÇLÜ, YÜZÜNCÜ

6 Harfli Kelimeler

ÜZÜNTÜ

5 Harfli Kelimeler

GÜZÜN, HÜZÜN, ÜZÜNÇ

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

HÜZÜNLENEBİLMEK

1. [nesnesiz] Hüzünlenme ihtimali veya imkânı bulunmak

HÜZÜNLENEBİLME

1. [isim] Hüzünlenebilmek işi

HÜZÜNLENDİRMEK

1. [-i] Hüzünlü duruma getirmek
   • "Bütün eski plaklar insanı hüzünlendirir." (Attilâ İlhan)

HÜZÜNLENDİRME

1. [isim] Hüzünlendirmek işi

ÜZÜNTÜSÜZLÜK

1. [isim] Üzüntüsüz olma durumu

HÜZÜNLENMEK

1. [nesnesiz] Hüzünlü duruma gelmek

HÜZÜNSÜZLÜK

1. [isim] Hüzünsüz olma durumu
   • "Annemin bütün çizgileri aşağı çekik yüzünde bile âdeta bir hüzünsüzlük var." (Yusuf Ziya Ortaç)

HÜZÜNLÜLÜK

1. [isim] Hüzünlü olma durumu; hazinlik

HÜZÜNLENİŞ

1. [isim] Hüzünlenmek işi

HÜZÜNLENME

1. [isim] Hüzünlenmek işi
   • "Eski iş yerine son bir kere ifade vermek için gelmesi bile hüzünlenmesine neden olmuştu." (Osman Aysu)

ÜZÜNTÜSÜZ

1. [sıfat] Üzüntüsü olmayan; acısız
2. [zarf] Üzüntüsüz bir biçimde, üzüntüsü olmadan
   • "Bir erkek evladım olmak için bir kere daha evlenmeme müsaade et de nikâhımı üzüntüsüz kıydırayım, dedim." (Meliha İksel)

GÜNDÜZÜN

1. [zarf] Gündüz vaktinde
   • "Her şeyi gündüzün hazırladım." (Cahit Uçuk)

HÜZÜNSÜZ

1. [sıfat] Hüznü olmayan, şen (kimse)

ÜZÜNTÜLÜ

1. [sıfat] Üzüntüsü olan; acılı, üzünçlü, müteessir
2. Üzüntü veren; üzünçlü
   • "Onu güldüren ve bizi ağlatan bu uzun ve üzüntülü oyun feleğin sabrını tüketti." (Yahya Kemal Beyatlı)
3. [zarf] Üzüntülü bir biçimde, üzüntülü olarak; üzünçlü
   • "Ara sıra saate üzüntülü bir göz atıyordu." (Peyami Safa)

YÜZÜNDEN

1. [edat] -den ötürü
   • "Bizim kötü günlerimiz iki kez ve ikisi de benim densizliğim yüzünden yaşanmıştı." (Ayla Kutlu)

HÜZÜNLÜ

1. [sıfat] Gönle üzgünlük veren, iç kapanıklığına yol açan; hazin
   • "Bir şey söylemeyerek hüzünlü bir hâlde gazetesinin başka sütunlarına geçer." (Abdülhak Şinasi Hisar)

SÜZÜNTÜ

1. [isim] Bir sıvıyı süzerek elde edilen tortu
2. [biyoloji] Vücut suyunun dışarı atılması sırasında böbrekte kıvrımlı kanalcıklara geçen ve içinde çeşitli kimyasal maddeler bulunan sıvı

YÜZÜNCÜ

1. [sıfat] Yüz sayısının sıra sıfatı, sırada doksan dokuzuncudan sonra gelen

ÜZÜNÇLÜ

1. [sıfat] Bakınız üzüntülü
   • "İçlerinden biri titrek ve üzünçlü bir sesle hicazkâr üzerinde gezinmeye başladı." (Salâh Birsel)

ÜZÜNTÜ

1. [isim] Olması istenilmeyen olaylardan doğan ruh tedirginliği; burkuntu, üzünç, dert, eza, meyusiyet, teessür
   • "Beni sevmiyor, yeniden zihnimi kurcalamak, sinirlerimi üzüntü içinde bırakmak istiyor." (Etem İzzet Benice)