İçinde ÜL geçen 7 harfli kelimeler

İçinde ül olan 7 harfli 149 kelime var. İçerisinde ÜL bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ül olan kelimeler listesine ya da Sonu ül ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KÜLHANİ

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Külhanbeyi, kabadayı, serseri, hayta, apaş
   • "Balıkçı Yakup iyidir, hoştur, sevimlidir, edepsizdir, külhanidir." (Sait Faik Abasıyanık)
2. [ünlem] Hafif sövgü anlamı taşıyan bir okşama sözü
   • "Külhani, bak neler de biliyor!"

TÜTSÜLÜ

1. [sıfat] Tütsü yapılmış (yer, kimse veya yiyecek)
2. Bulanık, karışık
   • "Kimse farkında değil, anlaşılan, yaptığının / Kafalar tütsülü hülya ile, gözler kızgın." (Mehmet Akif Ersoy)

SÖKÜLÜŞ

1. [isim] Sökülme işi veya biçimi

SÖVÜLME

1. [isim] Sövülmek işi

SELÜLİT

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Bağ dokusu iltihabı

KÜLAHSI

1. [sıfat] Külahı andıran, külaha benzeyen, külah gibi, külahımsı

KARAGÜL

1. [isim] Karakul

ÖLÜMCÜL

1. [sıfat] Ölümle sona erme ihtimali olan veya ölümle sona eren
   • "Uslu yurttaşlar bu ölümcül sorumluluk karşısında her türlü direnişten vazgeçerler." (Tomris Uyar)
2. Can çekişen

ÖPÜLMEK

1. [nsz] Öpme işine konu olmak
   • "Kaynana eli öper gibi adam öpülmez." (Burhan Felek)

MOLEKÜL

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Element veya bileşikleri oluşturan ve onların özgül niteliklerini gösteren en küçük birim, madde
2. Fiziksel kimyada bir veya birkaç atomun birleşmesinden oluşan, birkaç çekirdek veya elektronlu yapı
3. Bir bütünün en küçük parçası

BAŞÜLKE

1. [isim] Sömürge imparatorluklarında sömürgelere egemen olan ülke
   • "Vaktiyle Hindistan'ın başülkesi Büyük Britanya idi."

GÖMÜLTÜ

1. [isim] Avcının avını beklerken içine saklandığı çukur

MÜLAZIM

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Bir işe girmek için bir süre parasız olarak o işe devam eden
2. [isim] Teğmen

SÜLÜKÇÜ

1. [isim] Sülük satan kimse
2. Sülükle kan almayı meslek edinen kimse

TECAHÜL

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Bilmez gibi görünme, bilmezlikten gelme

TEGAFÜL

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Anlamazlıktan gelme

GÖRGÜLÜ

1. [sıfat] Görgüsü olan
   • "Bildiğini iyi bilen, görgülü, kendine güveni tam olan bir erkekti." (Necati Cumalı)

KÜLAHÇI

1. [isim] Külah yapan veya satan kimse

ÜLKÜDAŞ

1. [isim] Aynı ülküye bağlı olanlardan her biri

ÇÖZÜLÜŞ

1. [isim] Çözülme işi veya biçimi
   • "Düğümün çözülüşü."
2. Eriyerek gevşeme
   • "Buzların çözülüşü."
3. Yıkılış
   • "Osmanlı İmparatorluğu'nun çözülüşü."
4. Dağılış
   • "Düşman ordusunun çözülüşü."