İçinde ÜK geçen 5 harfli kelimeler

İçinde ük olan 5 harfli 69 kelime var. İçerisinde ÜK bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ük olan kelimeler listesine ya da Sonu ük ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KADÜK

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [sıfat] Değerini, önemini yitirmiş, geçerliliği kalmamış, eskimiş

DÜŞÜK

1. [sıfat] Aşağı doğru düşmüş, aşağı sarkmış
   • "Düşük mide. Düşük omuz."
2. Az
   • "Düşük faiz. Düşük fiyat."
3. İktidardan düşmüş veya düşürülmüş
4. Dil bilgisi kurallarına uymayan
   • "Düşük cümle."
5. [isim] Yaşayabilecek duruma gelmeden doğan yavru, ceninisakıt, sakıt, sıkıt (II)
6. Eski değer ve onurunu yitirmiş olan
   • "Dolmuşa bindiğine göre orta hâlli belki de daha düşük olacak." (Refik Halit Karay)

YÜLÜK

1. [sıfat] Ustura ile kesilmiş (kıl)

HÜKÜM

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Yargı
   • "Hükmü doğru ve pek de yerinde olamazdı." (Falih Rıfkı Atay)
   • "Kral otuz yıl hüküm sürdü."
   • "Oğlum, beni iyi dinledikten sonra hükmünü verecek." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Üsküp'ün ceza mahkemesinde on beş sene hüküm yedi." (Yahya Kemal Beyatlı)
2. Egemenlik, hâkimiyet
   • "Hüküm süren kanaat."
   • "Soğukların hükmü geçti."
3. Değer, aynı veya benzer nitelik
   • "Kocabaş Kazasker, gerçekten Sultan Mahmut'un gözbebeği hükmündeymiş." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "O yükseklerde fırtına, kar, tipi hüküm sürmekteydi." (Nabizade Nazım)
4. Önem, geçerlilik
   • "Bu işin ne hükmü var."
5. Etki, hız, şiddet
   • "Kışın hükmü geçti."
6. Karar

ÖNLÜK

1. [isim] Yemek yaparken giysinin önü kirlenmesin diye giyilen, boyundan askılı ve bele bağlanan örtü
   • "Önünde önlük bağlı, kırk yaşlarında kadar bir kadın geldi." (Memduh Şevket Esendal)
2. İlköğretimin ilk beş yılında öğrencilerin giydiği bir örnek giysi
3. Bir iş yaparken giysinin kirlenmesini önlemek için bele takılan veya giyilen örtü, giyecek
4. Küçük çocuklara yemek yedirirken üstlerini korumak için boyunlarına bağlanan örtü

HÜKMİ

Kelime Kökeni : Arapça

1. [sıfat] Tüzel

BÜKÜN

1. [isim] Dil bilgisi görevleri ve yapı bakımından, kelime köklerinin başında, içinde veya sonunda türlü değişikliklerin olması, insiraf

BEDÜK

1. [isim] Çam sakızı, reçine

BÜYÜK

1. [sıfat] Boyutları, benzerlerinden daha fazla olan (somut nesne), makro, küçük karşıtı
   • "Büyük ağaçların altında, gazinoya doğru gidiyoruz." (Yusuf Ziya Ortaç)
   • "Mutlu değildi. Büyük başın derdi de sıkıntısı da büyük olur." (Burhan Felek)
   • "Büyük sözüme tövbe, hatır ve hayalime bile getiremem." (Sermet Muhtar Alus)
   • "Buralara kadar zahmet ettiniz, büyüklerin ellerinden, küçüklerin gözlerinden öperim." (Haldun Taner)
2. Çok, ortalamayı aşan (soyut kavram)
   • "Büyük bir cevap sıkıntısı geçirdikten sonra itiraf etti." (Peyami Safa)
3. Niceliği çok olan
   • "Benim büyük kalabalıklara karşı ürkekliğim vardır." (Reşat Nuri Güntekin)
4. Üstün niteliği olan
   • "Molière büyük adammış, yeryüzüne gelmiş kişilerin en büyüklerinden biri." (Nurullah ataç)
5. Yetişkin, belli bir yaşa gelmiş
   • "Büyüklerin yanında sesim çıkmazdı." (Sait Faik Abasıyanık)
6. Önemli
   • "Ömrünün tek ve büyük oyunu bitmişti." (Tarık Buğra)

YÜKÜN

1. [isim] İyon

CÜCÜK

1. [isim] Filiz, tomurcuk
2. Soğan, marul vb. katmerli bitkilerin en iç bölümü
3. Bir şeyin küçüğü veya onu andıran bir parçası
4. Kümes hayvanlarının yavrusu, civciv
5. Kuş yavrusu

BÜRÜK

1. [isim] Çarşaf, baş örtüsü
2. Duvak
   • "Attan iniyom attan / Bürüğüm yedi kattan." (Halk türküsü)

GÖYÜK

1. [sıfat] Yanık, yanmış
2. [isim] Hastalık ateşi

SÖKÜK

1. Dikişi sökülmüş veya örgüsü çözülmüş
   • "... teyzem buraya haftada üç defa sökük ve düğme dikmeye, çamaşırları tamir etmeye gelirdi." (Peyami Safa)

KÜKRE

1. [sıfat] Öfke veya cinsel istek yüzünden saldırıcı bir durum alan (hayvan)

BÜKÜŞ

1. [isim] Bükme işi veya biçimi
   • "Her büküşünde yaradan koyu, kalın bir kan tabakası kabarıyordu." (Refik Halit Karay)

GÖLÜK

1. [isim] Yük taşıyan ve binilen at, eşek, beygir, katır vb. hayvan
   • "Gölüğü yitirdim. -Ne gölüğü? Eşek hani, eşeği yitirdim de." (Memduh Şevket Esendal)

RÜKÜŞ

Kelime Kökeni : Arapça

1. Gülünç bir biçimde giyinip süslenen (kadın)
   • "Sadece kasabanın adam çekiştirmesinden başka bir şey bilmeyen seviyesiz ve rüküş kadınlarını tenkit ediyordu." (Reşat Nuri Güntekin)

BÜKÜM

1. [isim] Bükme işi
2. Bir şeyin bükülmüş yeri, kat, kıvrım
   • "Cebine koyarken kâğıt yere düştü, bükümü açıldı." (Burhan Felek)
3. Bir kerede eğrilmiş iplik, yün miktarı

HÜYÜK

...