İçinde ÜF geçen 7 harfli kelimeler

İçinde üf olan 7 harfli 27 kelime var. İçerisinde ÜF bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında üf olan kelimeler listesine ya da sonu üf ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÜFÜRMEK

1. [-i] Bakınız üflemek
2. Üfleyerek bulunduğu yerden uzaklaştırmak
   • "Pencereden ince bir rüzgâr, güneş tozlarını tül perdelere üfürüyor." (Attilâ İlhan)
3. [nesnesiz] Rüzgâr esmek
   • "Kapının altından rüzgâr üfürüyor."
4. [nesnesiz] Üflemeli bir çalgıyı üfleyerek çalmak
5. [nesnesiz, mecaz] Abartarak konuşmak

LÜFERCİ

1. [isim] Lüfer avlayan veya lüfer yemesini seven kimse
   • "Çengelköyü’nde lüferci Vasil’in hazırladığı balığı alır, Kanlıca’daki İsmet Bey’in yalısına verir…" (Fahri Celâlettin)

ÜFLETME

1. [isim] Üfletmek işi

GÜFTECİ

1. [isim] Bakınız söz yazarı

TESADÜF

Kelime Kökeni: Arapça teṣāduf

1. [isim] Yalnızca ihtimallere bağlı olduğu düşünülen olayların kesin olmayan, değişebilen sebebi
   • "Öyle bir tesadüf olsa ki bir saatçik şu doktorla oturup konuşabilse!" (Memduh Şevket Esendal)
2. Tasarlanmadığı halde karşılaşma; rast (I)
   • "Bilmeden acı bir tesadüfün eliyle Hakan'a giden bir armağana taarruz etmiş ve büyük bir günah işlemişti." (Nâzım Hikmet)

MÜFTERİ

Kelime Kökeni: Arapça mufterī

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız karalamacı

ÜFLENME

1. [isim] Üflenmek işi

TÜFEKLİ

1. [sıfat] Tüfeği olan
   • "Tüfekli ve cembiyeli nöbetçiler arasında içeri girdi." (Falih Rıfkı Atay)

TEKASÜF

Kelime Kökeni: Arapça tekās̱uf

1. [isim, eskimiş] Bakınız toplanma
   • "O, mektup değil gözyaşlarının kelime ve cümle hâlinde tekâsüfü idi." (İbrahim Alâeddin Gövsa)
2. Bakınız yoğunlaşma

ÜFLEYİŞ

1. [isim] Üflemek işi

TEESSÜF

Kelime Kökeni: Arapça teʾessuf

1. [isim] Bakınız yazıklanma

NÜFUSÇU

1. [isim] Nüfus memuru

ÜFLENİŞ

1. [isim] Üflenmek işi

NÜFUSLU

1. [sıfat] Herhangi bir nüfusa sahip olan
   • "Yedi nüfuslu haneye / Üç buçuk tayın yetecek" (Orhan Veli Kanık)

MAVİKÜF

1. [isim, bitki bilimi] Özellikle tütün fidelerinde üreyerek yaprak hastalığına yol açan asalak mantar

KÜFESİZ

1. [sıfat] Küfesi olmayan

ZÜLÜFLÜ

1. [sıfat] Zülfü olan

KÜFÜRLÜ

1. [sıfat] İçinde küfür olan (söz, konuşma)
2. [zarf] Küfür kullanmadan, küfretmeden (konuşmak)

TEHALÜF

Kelime Kökeni: Arapça teḫāluf

1. [isim, eskimiş] Bakınız aykırılık
   • "Ancak siz vakalar ve şahıslarda tehalüf gördüğünüzden kendi yapacaklarınızla onların yaptıklarını birbirlerinden farklı bulursunuz." (Abdülhak Şinasi Hisar)

MÜFREZE

Kelime Kökeni: Arapça mufreze

1. [isim, askerlik] Türlü askerî görev ve hizmetlerin yapılması amacıyla küçük birliklerden, belli bir kuruluşa bağlı kalmadan geçici olarak oluşturulan grup
   • "Dört kişilik müfreze, atlarını durdurmuştu." (Refik Halit Karay)