İçinde ök olan 8 harfli 44 kelime var. İçerisinde ÖK bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında ök olan kelimeler listesine ya da Sonu ök ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler


Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.



Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KÖKLENME

  1. [isim] Köklenmek işi

TÖKEZMEK

  1. [nsz] Tökezlemek
    • "Ceylan birden tökezdi, toz kalktı yerden." (Fikret Otyam)

GÖKÇEBEY
...
GÖKSOĞAN

  1. [isim] Taze soğan

DÖKTÜRME

  1. [isim] Döktürmek işi

KÖKLEMEK

  1. [-i] Ağaç veya bitkiyi kökü ile birlikte topraktan çıkarmak, kökertmek
  2. Toprakta kalan bitki köklerini ayıklamak
  3. Bağ çubuklarını veya fidanları köklendirip dikmek
  4. Minder, şilte vb.nin iki yüzünü yer yer dikişlerle tutturmak
  5. İnce saç örgülerinden birkaçını yeniden bir arada örmek
  6. Motorlu araçlarda gaz pedalına sonuna kadar basmak

KÖKENSEL

  1. [sıfat] Kökenle ilgili olan

ÇÖKELMEK

  1. [nsz] Bir sıvının içinde erimiş olan katı bir madde bir ayıracın yardımıyla sıvı dibine çökmek, teressüp etmek

ÖKÜZGÖZÜ

  1. [isim] Birleşikgillerden, sarı renkte, papatyayı andırır bir çiçek ve onun bitkisi, sığırgözü, mastı çiçeği, arnika (Arnica montana)

KÖKLENİŞ

  1. [isim] Köklenme işi veya biçimi

KÖKTENCİ

  1. Köktencilikten yana olan, köktencilik yanlısı olan, radikal

ÖKSELEME

  1. [isim] Ökselemek işi veya durumu

KÖKLEŞİK

  1. [isim] Alışılmış olan, yenilik getirmeyen, geleneksel, klasik

ÖKÜZDİLİ

  1. [isim] Sığırdili

SÖKÜLMEK

  1. [nsz] Sökme işine konu olmak
    • "Duvardaki bir pencerenin sökülüp alınamayacak kadar kuvvetle yerleştirilmiş demir parmaklıkları." (Reşat Nuri Güntekin)
  2. [-i] Parayı istemeyerek vermek, harcamak

GÖKÇEADA
...
NALDÖKEN

  1. [isim] Taşlı, çakıllı yol

KÜLDÖKEN

  1. [isim] Kadın, eş

KÖKÇÜLÜK
...
KÖKERTME

  1. [isim] Kökertmek işi veya durumu

Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü